in

Even bijkomen van RollerCoaster Tycoon


Coaster Crazy. Een park dat al heel snel zijn naam eer aan deed. Gék werd ik ervan. Wat een gezellig pretpark vol achtbanen moest worden, werd een regelrechte ramp. Het werd een bouwput van Noord/Zuidlijn-achtige proporties. Het ene project was nog niet afgerond of het volgende bouwplan moest alweer rigoureus worden herzien. Dit park… dit vervloekte park… het werd een hel gelijk.

Glansrijke carrière…
Laat ik beginnen bij het begin. Coaster Crazy is één van de laatste scenario’s van Added Attractions, de eerste uitbreidingsset voor de originele RollerCoaster Tycoon. Al ongeveer een jaar speel ik weer actief RollerCoaster Tycoon en heb ik in mijn glansrijke carrière als pretparkmagnaat al 49 parken succesvol uit de grond gestampt. De opdracht voor Coaster Crazy luidt ‘om 10 verschillende typen achtbanen in je park te hebben, met ieder een spanningswaarde van minimaal 6.00’. Eitje, dacht ik. Zeker aangezien ik onbeperkt de tijd kreeg zag ik geen hindernis. Maar zelfs na 49 succesvolle parken heb je nog niet alles gezien in de pretparkindustrie, leerde ik de tien daaropvolgende in-game-jaren, in werkelijkheid een indrukwekkende tien uur.

Het begon ook allemaal prima. In een mum van tijd had ik een handvol simpele attracties gebouwd zoals een schommelschip en een draaimolen, plus de nodige eet- en drinkgelegenheden, sanitaire voorzieningen en uiteraard een informatiekiosk met veel te dure paraplu’s. De bankjes en prullenbakken waren op tactische locaties geplaatst en de eerste schoonmakers en monteurs stonden al paraat. Coaster Crazy kon open en de bezoekers en navenante inkomsten druppelden al snel binnen, zodat ik aan de bouw van mijn eerste achtbaan kon beginnen: Achtbaan 1. Het werd een spannende houten twisterachtbaan met een sfeervolle blokhutentree. Bovendien zat Achtbaan 1 deels ondergronds, waardoor hij met gemak voldeed aan de spanningswaarde-eis. Ook mijn tweede achtbaan, een stalen schroefachtbaan met de toepasselijke naam Achtbaan 2, werd direct een succes.

Zo ging het een tijdje goed. Dankzij mijn ervaring weet ik precies wat de ideale prijzen zijn voor entree, een plattegrond van het park of een blikje fris, en achtbanen bouwen gaat me ook redelijk af. Langzaam maar zeker dijde Coaster Crazy uit tot een wereldpretpark met talloze attracties. Ik verwezenlijkte zelfs enkele dromen van mij. Achtbaan 4 werd bijvoorbeeld mijn eerste veilige én spannende bobslee-achtbaan – voorgaande experimenten waren altijd saai of liepen fataal af voor een handvol onfortuinlijke lemmings bezoekers. Achtbaan 5 en 6, twee verticale achtbanen, vormden samen zelfs de eerste tweelingachtbaan van mijn hand.

…doffe ellende
In al mijn enthousiasme verloor ik echter enkele belangrijke aspecten uit het oog, zo ontdekte ik tijdens het bouwen van Achtbaan 7. Aanvankelijk dacht ik om een of andere reden dat ik slechts zes achtbanen moest bouwen, waardoor ik weinig rekening met ruimte had gehouden. Een achtbaan in die hoek, over die heuvel eentje; zit wel goed zo. Met de bouw van Achtbaan 7, een ‘achtbaan achterwaartse vrije val’, sloeg daarom een beetje de paniek toe. In de beperkte ruimte die ik nog had, moesten ineens nog drie achtbanen gepropt worden. Achtbaan 7 moest daarom maar ondergronds en zou dan heel episch uit de heuvel komen, als een soort vulkaan. De achtbaan voldeed echter niet aan de eis van een spanningswaarde van minimaal 6.00. Ik trok alles uit de kast om de achtbaan spannender te maken. Jurrasische muziek, dino’s rondom de krater waar de achtbaan uitkwam, schommelboten vlak tegen de rails aan en een epische rij fonteinen… het mocht niet baten, de spanningswaarde kwam niet boven de 6.00 uit.

Nadat ik tussendoor nog een andere kant-en-klare fabrieksachtbaan ergens had neergeflikkerd, had ik ineens een idee. Achtbaan 9 zou een zusterachtbaan van Achtbaan 7 worden. Een tweeling, net zoals ik al eerder had gedaan. En ze zouden dan tegelijkertijd lanceren. Dat zou de boel wel spannender maken, nietwaar? Voor de tweede keer mocht ik een halve heuvel verkrachten om de bouw mogelijk te maken, want tunnels en een krater in een heuvel maken is dankzij het isometrische perspectief van RollerCoaster Tycoon een hele opgave. Maar het lukte en zowel Achtbaan 7 als 9 voldeden aan de eis. Achtbaan 7 had ineens 6.49 spanning en 9 zelfs 6.51 – waar die 0.02 verschil in zit is me een raadsel, maar dat terzijde. Euforisch was ik. Nog maar één achtbaan! Achtbaan 10 zou een vliegende achtbaan worden en de kroon zijn op mijn werk…

…ware het niet dat ik de opdracht (nogmaals) verkeerd had gelezen, of begrepen. Komt ook door de soms ongelukkige Nederlandse vertaling van RCT, die niet altijd consequent is en soms net teveel ruimte voor vrije interpretatie laat. Waar het aan lag doet er even niet toe, ik was nog niet klaar. Met tien verschillende achtbanen werd namelijk bedoeld tien verschillende SOORTEN achtbanen. En omdat Coaster Crazy inmiddels twee tweelingachtbanen telde en ik bovendien twee stalen stroefachtbanen had gebouwd, stond de teller wat de doelstelling betreft pas op zeven. Stom, stom, stom van mij, maar het ruimteprobleem werd alleen maar nijpender. Inmiddels stonden er al tien kolossen van achtbanen in mijn park – een spanningswaarde van 6.00 krijg je niet zomaar. Dus waar liet ik nóg eens drie achtbanen? Het gevolg was puzzelen, meten, bouwen, herbouwen, verbouwen. Eén bestaande achtbaan heeft het moeten ontgelden en werd vervangen door een ander type achtbaan. Een grote heuvel heb ik volledig vlak gemaakt – geld had ik inmiddels toch genoeg – zodat er twee standaard ontwerpen neergezet konden worden. Ik had het helemaal gehad met Coaster Crazy. Ik wou er weg. Die 1800 gasten en ruim 200.000 gulden cash (vertrouw me, dat is in RCT gigantisch veel) konden me gestolen worden.

Achtbaan 12
Uiteindelijk, na lang zwoegen kon ik de bouw van Achtbaan 12 starten. Het zou een standaard houten achtbaan worden, één van mijn favoriete soort achtbanen. Achtbaan 12 zou de échte kroon op mijn werk zijn. Met een gigantisch lange kabelbaan, veel steile heuvels, soepele bochten, een actiefoto en een waterspetter. Achtbaan 12 kreeg het allemaal en zou mij eindelijk verlossen van Coaster Crazy. Eindelijk, in mei, Jaar 10, ging Achtbaan 12 open en het bleek met een spanning van 6.88 een directe hit bij het publiek. De kleine, pixelige handjes van bijna 1800 bezoekers gingen op elkaar en het scherm werd gevuld met kleine, blauwe ballonnetjes gekocht voor één gulden bij Ballonstalletje 1, vlakbij de entree van het park. Net voordat ikzelf doorgedraaid was door de draaimolenmuziek, had ik Coaster Crazy voltooid. En daar moet ik echt even van bijkomen.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 1/5 volgens 1 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Professor Layton versus Phoenix Wright: Ace Attorney review – Puzzelprofessor vs topadvocaat

InFamous: Second Son Review – De vonken springen er vanaf