in

Far Cry 4 review – Olifantastisch


Het tropische eiland heeft plaatsgemaakt voor de fictieve bergregio Kyrat, wat eigenlijk gewoon een schitterende digitale weergave is van Nepal. Op het eerste gezicht lijkt Far Cry 4 veel weg te hebben van het vorige deel, met wederom een getikte extravagante badguy en een gigantische open spelwereld. Het zijn ingrediënten die van Far Cry 4 een fantastische game moeten maken.

Welkom in Kyrat

Het verhaal begint in Far Cry 4 op een nobele en iets serieuzere toon dan zijn voorganger. Spelend als Ajay Ghale, reis je af naar je vroegste thuis om de as van je overleden moeder een waardige en definitieve rustplaats te geven. Bij aankomst kom je al snel terecht in een schermutseling die het begin is van een kleinschalige burgeroorlog. Aan de ene kant staat de badguy van de game, Pagan Min, een extravagant figuur die in zijn eigen tirannieke wereld de regio onderdrukt, en aan de andere kant staan de rebellen die de mensen hun vrijheid terug willen geven.

Om het regiem te breken en de vrede terug te brengen, strijd je aan de zijde van de rebellen. De missies die dit oplevert vormen de, ongeveer vijftien uur durende, singleplayer. In het rebellenkamp zelf vindt er ook een tweestrijd plaats tussen twee leiders, waarbij je regelmatig moet kiezen hoe je een missie aanpakt. Kies je er bijvoorbeeld voor om een fabriek waar heroïne versneden wordt met explosieven op te blazen, of schakel je alleen de vijanden uit zodat de inkomsten van het verslavende middel de arme lokale bevolking kan helpen. De keuze die je uiteindelijk maakt hebben niet direct invloed op het einde van de game, maar leveren wel verschillende missies op. Een tweede speelsessie kan dus meer en ander speelplezier opleveren.

Bovendien biedt het verhaal voldoende afwisseling in de missies, waardoor je iedere keer het gevoel hebt iets nieuws te doen. De setting van Far Cry 4 draagt hier gigantisch aan bij. Want naast de kleurrijke bossen en besneeuwde bergtoppen neemt het verhaal je ook mee naar plekjes buiten de normale kaart. Zo beland je in de spirituele wereld van Shangri-La, waar je het verhaal speelt van een eeuwenoude Kyratische legende. In dit paradijs krijg je hulp van een witte tijger die je op vijanden af kunt sturen en neem je het op tegen demonen. Bovendien zorgt het met zijn herfstachtige roodbruine droomkleuren voor een prachtige setting die totaal anders is dan de rest van de locaties in de game. Toch past Shangri-La perfect in Far Cry 4 thuis, daar de wereld boordevol zit met spiritualiteit, van pelgrims en verborgen altaars in grotten, tot kolossale Boeddhabeelden in de bergen.

Regelmatig geraak je ook in het Himalayagebergte, waar ruwe sneeuwstormen woeden en zuurstof soms beperkt is. In de besneeuwde bergtoppen wordt er vaak een oproep gedaan op alpinisme: het beklimmen van bergen. Hiervoor heb je de beschikking over een handige grijphaak, waarmee je bergwanden kunt beklimmen en afdalen. Bovendien moet je regelmatig al slingerend over diepe afgronden springen, wat de nodige timing vereist, maar uitstekend aanvoelt. Net als Shangri-La zorgen de missies hoog in de bergen, en de algemene diversiteit in missies in het algemeen, ervoor dat de game leuk en afwisselend blijft. De ene keer val je een zwaarbewapend kamp aan, de andere keer ben je opzoek naar schatten in de bergen en even later spring je uit een vliegtuig met je wingsuit. Dat de kleurrijke personages stuk voor stuk uiterst geloofwaardig overkomen en goed zijn ingesproken draagt ook bij aan de uitstekende campaign.

Diversiteit

Natuurlijk hoef je het verhaal niet meteen te volgen en het zou ook zonde zijn om de grote open wereld van Far Cry 4 niet te verkennen. Kyrat biedt namelijk een gigantische hoeveelheid aan activiteiten om te ondernemen. Wat wel meteen opvalt is dat de game qua opzet exact hetzelfde is gebleven als zijn voorganger. Zo zijn er wederom radiotorens die je kunt veroveren. Door deze te beklimmen en over te nemen zijn nieuwe locaties op de kaart te zien met bijhorende missies. Andere activiteiten zijn ook gelijk aan Far Cry 3, zoals de kleine controleposten die je kan overnemen en enkele grotere forten die zijn te tackelen. Ook dit gaat net als in zijn voorganger vaak gepaard met hectische vuurgevechten, al is een stealthy aanpak natuurlijk ook een optie.

Deze vuurgevechten voelen prima aan en het schietarsenaal is behoorlijk uitgebreid. De meeste schietijzers zijn ook aan te passen met diverse geluidsdempers en vizieren. Het cover-systeem uit het Far Cry 3 is eruit gehaald, waardoor de actie een tikkeltje sneller is. Ook de kunstmatige intelligentie lijkt enigszins verbeterd. Dit maakt de actie in de game wederom verschrikkelijk leuk om te beleven. De leukste toevoeging hieraan is de diversiteit aan dieren die zich kunnen mengen in het geheel. Zo is het mogelijk om dieren te lokken, waardoor er bijvoorbeeld in alle hectiek een beer of een tijger losgaat. Dit levert schitterende taferelen op met wegrennende en schreeuwende vijanden. De toevoeging van de olifant in Far Cry 4 is fantastisch, helemaal wanneer je besluit op de rug van zo’n gigant te springen. Hiermee een vijandelijk basis binnenrennen staat gelijk aan vijanden en voertuigen die door de lucht vliegen. Het zorgt voor een prachtig schouwspel dat perfect past in Far Cry 4.

Het uitvoeren van dergelijke extra missies levert je vaak een hoop XP en geld op. De eerste gebruik je om nieuwe vaardigheden mee vrij te spelen, die dit keer verdeeld zijn over twee takken. De ene kant (tijger) geeft je nieuwe aanvallende opties, zoals de mogelijkheid stealth kills aan elkaar te rijgen, de andere kant (olifant) zijn de verdedigende functies, zoals een grotere levensbalk. Karma-punten zijn ook nieuw. Je krijgt ze voor goede acties, bijvoorbeeld gevangenen bevrijden, en je slechte acties, zoals het doden van een onschuldige bewoner, worden bestraft. Goede karma zorgt er bijvoorbeeld voor dat de lokale bevolking je eerder geneigd zijn te helpen. Een echt grote of bepalende invloed heeft het echter niet.

Samen op de olifant

Map editor
De map editor is wederom aanwezig in Far Cry 4 en dit keer is het mogelijk nog meer voorwerpen en vijanden te plaatsen. Denk aan de rode bomen uit Shangri-La en de besneeuwde bergtoppen van de Himalaya’s. De maps die je kunt maken zijn geen multiplayermaps, maar singleplayeruitdagingen: Outpost (verover een outpost), Assault (dood alle vijanden), Hunt (dood alle dieren), en Extraction (bereik een bepaald punt). Wel zijn de maps met andere spelers online te delen.

Een belangrijke feature in Far Cry 4 is de mogelijkheid in co-op los te gaan. Vrijwel op ieder moment in de game is het mogelijk een vriend uit te nodigen. Ondanks dat je niet het verhaal met z’n tweeën kan volgen, is het heerlijk de open-wereld te verkennen en vijandelijke outposts of forten aan te vallen. Wat is er nou leuker dan die hectiek met zijn tweeën mee te maken? Met twee olifanten een fort binnen marcheren voelt machtig aan. Gaat een speler dood, dan kan de andere deze weer tot leven wekken, en voorwerpen en munitie zijn onderling uit te wisselen. Niets is zo heerlijk als na een gevecht samen in een helikoptertje te stappen en op weg naar de volgende outpost te gaan, met het schitterende landschap van Kyrat onder je.

Ondanks dat Kyrat een berggebied is, biedt het een gigantische diversiteit aan kleuren en omgevingen, van kleine boerderijtjes met wroetende varkens en prachtige meertjes, tot bergpaadjes behangen met kleurrijke wapperende vlaggetjes en ruige bergenpassages. Toch moet gezegd worden dat de game gemaakt lijkt te zijn met de last-gen versies in het achterhoofd, want de game toont grafisch nog net niet het indrukwekkende effect dat je verwacht van de nieuwe generatie consoles.

Naast de indrukwekkende open wereld van de singleplayer is er ook een multiplayermodus in Far Cry 4. Deze heeft drie varianten waarin je in twee teams van vijf tegen elkaar speelt in zogenaamde asymmetrische match-ups. Dat wil zeggen dat het ene team bestaat uit spelers die beschikken over geweren en explosieven, terwijl het andere team alleen beschikt over een pijl en boog. Nu klinkt dit oneerlijk, maar team Pijl-en-Boog heeft een paar interessante opties. Zo kan het olifanten berijden, wat ook in de multiplayer zorgt voor ongekend plezier, andere dieren oproepen, en plantjes gebruiken om bepaalde tijdelijke upgrades te krijgen. Dat zorgt ervoor dat beide teams hun eigen voordelen en nadelen hebben. De modi die hiervoor beschikbaar zijn bestaan uit Outpost (wat eigenlijk capture the flag is), Demon Mask (waarbij de drager van het masker ongekende krachten krijgt) en Propagand (waar bommen geplaatst en verwijderd moeten worden). Alle drie de modi zorgen voor uitstekende multiplayerfun met een goede balans. Een minpuntje zijn het beperkte aantal maps en modi die op het moment voorhanden zijn, maar wellicht komt daar snel verandering in.

Deze game is gespeeld op de PlayStation 4. De multiplayer hebben we voorafgaande aan de officiële release online getest.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Assassin’s Creed: Unity (PS4)

Dragon Age: Inquisition review – Een nieuw tijdperk