in

Deze NPC’s verdienen een dwangbuis


We hebben er allemaal wel een: een lijstje van favoriete NPC’s. Sommigen van ons raakten verknocht aan Fallouts Dogmeat, anderen hakten door hordes zombies heen om even te praten met die sketchy verkoper uit Resident Evil. Maar waarom hechten we ons zo aan deze virtuele vrienden?

Sommige gedragsanalisten verwijzen naar de term parasociale relaties wanneer je ze deze vraag stelt. Boeiend. Wij verwijzen je gewoon naar de psychiater, want de meeste NPC’s zijn helemaal de weg kwijt. Of je het nu door hebt of niet. Geloof je ons niet? Een kleine selectie:

Navi – Histrionic Personality Disorder
‘Déze weer?!’ Ja, deze weer. Er zijn genoeg mensen die deze fee niet uit kunnen staan. Om de haverklap zeikt ze de puntige oren van je kop, vaak bijgezet met een flamboyante ‘HEY! LISTEN!’. Maar heb je jezelf ooit afgevraagd of ze in plaats van jou te helpen, niet zélf schreeuwt om hulp? Navi is een textbook-gevalletje van HPD, oftewel Histrionic Personality Disorder. De Nederlandse vertaling komt zo ongeveer neer op ‘Theatrale Persoonlijkheidsstoornis’. Psychologen herkennen iemand met HPD aan het ezelsbruggetje PRAISE ME:
Provocatief of verleidelijk gedrag: Navi vliegt constant verdacht dicht langs alle delen van Links strak geklede lichaampje.
Relaties worden intiemer ervaren dan ze daadwerkelijk zijn: Navi verlaat je zijde nooit omdat ze denkt dat je niet zonder haar informatie kan. Maar geef zelf toe; met een smartphone en een flinke databundel was je ook klaar geweest.
Aandachtsbehoevend: ‘HEY! HALLO! LUISTER!’ Klinkt dat behoeftig volgens jou?
Invloed is makkelijk uit te oefenen. Ze mag je dan wel vertellen dat je misschien rechtsaf moet, maar als jij hele dagen melk wil gaan zuipen op de Lon Lon Ranch vliegt ze gewoon achter je aan.
Spreekt om indruk te maken, maar ontbeert details: “HEY! LUISTER!”. “JA WAT DAN?” -> “…………”
Emotionele instabiliteit of oppervlakkigheid. Heb jij ooit eens een keer op een boompje in het Deku Forest gezeten en gewoon een goed gesprek over de zin van het leven of over vissticks gehad met Navi? Dat dachten we al.
Make-up of opvallend uiterlijk. Zo’n vliegende zaklamp is behoorlijk onhandig als je in het donker een nietsvermoedende Cucco probeert te besluipen.
Extreem emotioneel. Ze mag dan oppervlakkig zijn, maar als je haar negeert begint ze twee keer zo hard te flapperen en schreeuwen: ‘HEY! LISTEN!’.

Deze remix is voor iedereen die geen genoeg van Navi kan krijgen. Eigenlijk voor niemand dus. Sorry.

Elk Fallout-personage ooit – Extreme depressie
Wij snappen het ook wel. Een post-nucleaire wereld tovert nu niet bepaald een glimlach op je gezicht wanneer je ’s ochtends uit je hutje van Brahmin-stront stapt. Als je al een hutje hebt tenminste. Misschien dat het daarom zo aantrekkelijk is om met die knappe Vault Dweller mee op avontuur te gaan. Maar vroeg of laat kom je jezelf tegen als NPC in de Fallout-reeks, want het is moeilijk om positief te blijven tussen al die mutants, ghouls en Deathclaws. En dan ga je al snel op zoek naar een manier om er uit te stappen.

Ik gooi mezelf even van dit gebouw af. Got a problem?

Dat verklaart dan ook waarom een NPC soms besluit om in zijn eentje een hele bende slavenhandelaars om te leggen, enkel gewapend met zijn eigen knuisten. Andere NPC’s besluiten een omelet van Deathclaw-eieren te maken en lopen zonder blikken of blozen zo een nest in tijdens een Deathclaw-babyshower. Een speech-rating van 99 lijkt niet eens genoeg om je virtuele vrienden uit de put te praten. Want als de wereld om hen heen niet dodelijk genoeg lijkt, dan stappen ze gewoon rechtstreeks voor je volautomatische wapen midden in een vuurgevecht. Verlichting brengt het ze echter nooit. De meesten worden namelijk weer wakker op een stuk waar ze enkele minuten daarvoor ook waren, toen de Vault Dweller op zijn Pip-Boy op het knopje ‘save’ drukte. De kwelling…..

Een vent van 2 meter 40 met een gigantisch machinegeweer? Ach, waarom ook niet…

The Happy Mask Salesman – Hypomanie
Voor iedereen die zich deze vrolijke verkoper niet (meer) herinnert heeft Nintendo onlangs The Legend Of Zelda: Majora’s Mask opnieuw uitgebracht voor de 3DS. De Happy Mask Salesman is precies wat zijn naam doet vermoeden: een hele vrolijke verkoper van allerlei hoofdwaar. Sterker nog, deze groothandelaar in gezichtswaren kan maar niet ophouden met lachen.

De arme man heeft een aardig gevalletje van Hypomanie. Bij deze aandoening ben je in een constante staat van vrolijkheid en euforie. Je lacht veel, hebt een bak aan zelfvertrouwen en voelt je altijd goed. Nou ja, altijd…. mensen met Hypomanie zijn bij vlagen extreem prikkelbaar. Teleurstelling of irritatie kan leiden tot flinke uitbarstingen van woede. Bijvoorbeeld als je een klein snotjong helpt in ruil voor een masker en hij met lege handen terugkomt:

Hier het moment waar het bandje in zijn hoofd van Pharrels ‘Happy’ overgaat in Metallica’s ‘Sanitarium’..

PROFESSOR OAK – PTED
PTED word ook wel ‘bitterheidsziekte’ genoemd. Post-Traumatic Embitterment Disorder is het gevolg van een traumatische gebeurtenis, waarna het slachtoffer een extreem bittere kijk op het leven ontwikkelt. Als dit slachtoffer vervolgens grote veranderingen of persoonlijke weerstand ervaart, slaat de bitterheid vaak om in woede en de wens mensen pijn te doen. Professor Oak is wel een heel zwaar geval.

We weten niet wat Red/Yourname gedaan heeft om Oak zo verknipt te krijgen, maar het moet iets verschrikkelijks zijn geweest. Heeft Red een aangesloten magnetron in de badkuip van mevrouw Oak gegooid? Oaks eigen Pokémon geleend en in het bos achtergelaten? Z’n laatste Rolo gepakt? We zullen het nooit weten, maar wat we wel weten is dat Oak onze vriend Red helemaal kapot wil maken. Want waarom zou je anders een naïeve tiener een wereld in sturen waar iedereen je kapot wil maken met zijn huisdier. Arme Red moet keer op keer met vreemden knokken en wanneer hij verliest, dan gaat hij uit pure stress-overload gewoon nok. Sterker nog, Oak jut zijn kleinzoon Gary op om Red maar eens flink dwars te zitten. En alsof de fysieke kwelling niet genoeg is heeft Professor Oak ook nog eens een mentaal machtsspelletje in petto.

Professor Oak is namelijk niet tevreden tot je alle Pokémon (dat zijn er tegenwoordig ruwweg 1,7 miljoen) gevangen hebt. Pas dan mag je jezelf met recht een Pokémon-meester noemen van deze krasse knar. Daar ben je dan wel een jaar voor van huis geweest. Zou Professor Oak wel eens bij je eenzame moeder langs zijn gegaan?

Zo zie je maar weer: terwijl jij als hoofdpersonage altijd de dag redt, leeft de rest van de wereld om je heen in een modderpoel van doffe pijn en ellende. Natuurlijk lopen er in het gamesgesticht nog veel meer verknipte zieltjes rond, dus laat hier onder even weten welke NPC er volgens jou een mooie, zachte dwangbuis heeft verdiend!

Door Sam Beesems

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Deze Wii-games zijn het checken waard op de Wii U

GTA Online: Dé virtuele speeltuin voor alleskunners