in

Kick and Fennick review – Gratis Vita exclusive is best kicken


Kick and Fennick is één van de titels die deze maand bij de Instant Game Collection van PlayStation Plus zit. Deze actievolle puzzelplatformer kwam vorige week exclusief uit voor de PlayStation Vita en nu kan je, mits je PlayStation Plus lid bent, gratis ermee aan de slag. In de game is het de bedoeling dat jongetje Kick een nieuwe batterij voor zijn robotvriendje Fennick vindt. Daarvoor moet hij allerlei vijanden uitschakelen en obstakels ontwijken op zijn pad naar de Core Tower. Op alle fronten ademt de game een Ratchet and Clank-sfeer. De achtergronden van de Core Tower doen denken aan Metropolis en de gelijkenis van de band tussen een robotje en de hoofdrolspeler met een groot geweer is onmiskenbaar. Maar laat het nou net dát geweer zijn die deze game compleet anders en uniek maakt.

Niet met wapens spelen, kinderen
Kicks wapen is namelijk veel te groot voor het jongetje, waardoor hij de lucht in geblazen wordt bij vrijwel elk schot dat hij lost. In de game gebruik je het geweer dan ook vaker als veredelde pogostick dan als schietijzer, maar in beide gevallen geldt dat goed mikken cruciaal is om te overleven. Gelukkig vertraagt de tijd op het moment dat je aan het richten bent, zodat je op het laatste moment nog een vijandige robot kunt uitschakelen of ternauwernood je val kan bijsturen door de terugslag van het geweer. Als je toch te laat of verkeerd schiet en Kick het loodje dreigt te leggen, is er gelukkig Fennick nog die Kick op elk moment terug kan brengen naar het laatst bezochte veilige platform. Maar als de energie van het robotje op is, is ‘dood’ ook echt ‘dood’ en mag Kick het hele level weer opnieuw doen.

De vorige keer dat we bij InsideGamer aan de slag mochten met Kick and Fennick werd de game nog ontwikkeld voor de iPad. De game is in de afgelopen twee jaar helemaal omgegooid voor de Vita, maar ergens zie je nog de iPad-roots van het spel terug. Zo werkt het mikken van Kicks geweer zowel met de touchscreen van de Vita als met de analoge stick. Door met een vinger over het scherm te vegen, trek je een lijn die aangeeft welke kant Kick op gaat schieten. Aan de andere kant van het geweer ontstaat een stippellijn die aangeeft hoe de terugslag Kick zal wegblazen. Als je het scherm loslaat, vuur je daadwerkelijk de gun af. Aanvankelijk vonden we dit accurater dan richten met de analoge stick en vuren met de schouderknop, maar al snel raakten we gewend aan de traditionele besturing met de knoppen van de Vita. De kunst is namelijk om de tijd te nemen voor elk schot, iets dat je met het touchscreen automatisch doet, in plaats van als een malloot op de schouderknop te rammen, want dan wordt goed richten nog een hele uitdaging.

Eenmaal de besturing onder de knie, speelt Kick and Fennick bijzonder soepel, maar schotelt de game ook een heleboel simpele platformlevels voor. De eerste twee werelden van de game voelen als een tutorial aan die veel te eenvoudig is in opzet. Keer op keer moet je je sprongen goed timen en tussendoor een vijand of twee uit de lucht schieten. Dit wordt op den duur wat repetitief. Er is bovendien een gebrek aan cutscenes die de band tussen de jongen en de robot verder uitdiepen en er zijn nul power-ups te verzamelen voor het geweer, waardoor de gameplay in de eerste uren behoorlijk wat variatie mist. De Angry Birds-achtige sterretjes die je na elk level te zien krijgt, doen denken dat we te maken hebben met een luchtige mobiele game voor tussen de bedrijven door. Maar in het tweede gedeelte van de game komt Kick and Fennick bijzonder sterk terug en weet het spel zichzelf te bewijzen als volledige , unieke en actievolle puzzelplatformer.

Je denkt nu met Portals
Halverwege de game kom je letterlijk in een stroomversnelling terecht wanneer er loopbanden, stuiterkussens, zwaartekracht manipulerende stralen en ander sciencefiction materiaal uit de kast getrokken wordt. Het is dat moment dat we realiseren dat Kick and Fennick eigenlijk helemaal niet zo lijkt op Ratchet and Clank als we in het begin dachten. Nee, deze game is eerder een soort 2D-versie van Portal met zijn geheel eigen regels. Denk aan het vertragen van de tijd om vervolgens een perfect getimede sprong in te zetten waarmee je door een portaal vliegt, om ten slotte een vijand neer te halen en ter nauwer nood aan de lazers te ontsnappen door de terugslag van datzelfde schot. Het wordt zowaar spannend als je in een level omringt bent door lazers en je op hoge snelheid dit soort combo’s aan elkaar rijgt. En dat is precies waarmee de game je in zijn greep houdt in de laatste paar werelden van dit, in totaal zes-uur durende, avontuur.

Ergens vinden we het jammer dat de game pas tegen het einde de vriendschap tussen het jongetje en de robot echt goed in beeld brengt, want zoals eerder gezegd hadden extra cutscenes deze vriendschap veel meer diepgang kunnen geven. Maar toegegeven, de hele game is slechts ontwikkeld door twee Hollandse jongens en met zo weinig mankracht dat het een hele prestatie is wat de ontwikkelaars hebben neergezet. Want ondanks dat het verhaal flinterdun is, dient het wel als mooi jasje om unieke gameplay die, vooral later in het spel, erg strak is.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

GTA Online: Dé virtuele speeltuin voor alleskunners

Cities: Skylines komt 10 maart uit