in

Column: Far Cry 4 ontwaakt de jager in mij


Iedere hond die ik op straat tegenkom wil ik aaien, ik wil dat iedere kat mij aardig vindt en als het niet een beetje griezelig zou zijn, zou ik iedere dag bij de kinderboerderij zijn te vinden. Kort gezegd: ik houd van dieren. Hoewel ik wel vlees eet zou ik zelf een beest niets aan durven doen. Hoe anders is dat toch wanneer ik Far Cry 4 speel…

In de open wereld van Kyrat stikt het van onderdrukte burgers, vijandige soldaten en exotische fauna. Het moge duidelijk zijn dat de inwoners van Kyrat beschermd moeten worden en de onderdrukkers zo snel mogelijk moeten oprotten, maar de dieren van Kyrat zijn onpartijdig in dit conflict. Een beer valt net zo makkelijk een rebel als een volgeling van Pagan Min aan.

Dieren vormen in Far Cry 4 hun eigen factie en misschien is het daardoor wel zo aantrekkelijk voor mij om tussen het uitvoeren van missies door een paar van die beesten om te leggen. Het is alsof de jager in mij plotseling ontwaakt zodra ik ergens in de verte een hert zie lopen. Ik kan net van plan geweest zijn om een outpost over te nemen of om een konvooi te beschermen, maar als een dier door mijn vizier loopt, laat ik al het andere links liggen.

Zo verschrikkelijk goed werkt het jagen in deze game niet eens. Bijna alle dieren reageren op dezelfde manier en hebben soortgelijke reacties als je ze bestookt met kogels of pijlen. De manier waarop er altijd een beest verschijnt wanneer je een stuk vlees neergooit is ronduit maf. Toch blijf ik door de bossen van Kyrat rennen om dieren om te leggen. Niet alleen omdat het verzamelen van dierenhuiden nuttig is, maar omdat het simpelweg leuk is om ze te doden.

Dat heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat de meeste dieren in Kyrat een echte bedreiging zijn. Voor zover ik weet zijn er in het echt geen neushoorns of olifanten te vinden in de Himalaya, maar dat doet er niet toe. In Far Cry is het één tegen één. Geen leger jagers, paarden en honden die achter één vos aan gaan, maar gewoon een man tegen een tijger.

Dat wil natuurlijk nog niet zeggen dat het hier om een eerlijke strijd gaat. Als bevrijder van Kyrat ben ik bewapend met machinegeweren, bazooka’s en molotov cocktails, maar als parttime jager probeer ik toch vooral beestjes om te leggen met een pijl en boog. Mocht die beschaafde manier van jagen niet effectief genoeg zijn (een neushoorn valt nog niet dood neer van een pijl in zijn bips), dan moet er naar minder elegante manieren uitgeweken worden.

Bijvoorbeeld door vanuit een helikopter een Aziatische neushoorn te bestoken met granaten of door C4 te plakken op olifant. Vissen vangen met landmijnen en met een quad over een roedel wolven heen rijden is een minstens zo legitieme manier om aan dierenhuiden te komen. En het feit dat er nog iets te maken is van een huid van een met kogels doorzeefde yak, maar van een met molotov cocktails bekogeld varken niet, is vooral hilarisch.

Jagen in Far Cry 4 is net zo chaotisch en prettig onrealistisch als de rest van de game en dat maakt het een geweldige ervaring. De speciale missies waarin je jaagt op legendarische en zeldzame wezens zijn de spreekwoordelijke kers op de taart. Het liefst zou ik mij helemaal niet meer bezig houden met de rest van de game, die toch vooral heel veel wegheeft van het vorige deel – en ook het verhaal kan eigenlijk maar nauwelijks boeien. Het zijn de wilde dieren waardoor ik steeds terug blijf keren naar de wondere wilde wereld van Kyrat.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Dragon Ball XenoVerse review – Ballen met draken

GTA Online Heist video preview – De eerste Heists