in

Esmee in Cosplay: Tomocon 2015


Precies een jaar geleden deed ik me voor als een ander persoon. Niet als iemand uit het echte leven, maar als iemand uit de Japanse animatieserie Fairy Tail: Lucy Heartilia. Mijn lokken waren net zo blond als die van haar, ik had blauwe strepen op een witte blouse genaaid, droeg er een blauw rokje onder, hoge hakken en had een zweep. Juist: een zweep. Ik deed het allemaal ter gelegenheid van Tomocon 2014, mijn allereerste cosplayconventie. Dit jaar was ik dus natuurlijk weer van de partij.

Wat is cosplay?
Cosplay is een samentrekking van costumed (gekostumeerd) en play (spelen). Een cosplayer verkleedt zich als een personage uit een boek, film, videospel, strip of animatieserie. Veel cosplayers maken hun kostuum, ten minste voor een groot deel, zelf. Bij het kostuum hoort vaak een pruik, de juiste make-up en accessoires.

Een jaar lijkt erg kort. Het maken van Lucy’s outfit kan ik me nog zo helder voor de geest halen, dat het nog geen week geleden lijkt te zijn. Inmiddels heb ik elf andere cosplays, waarvan de meesten zelfgemaakt zijn, en momenteel werk ik aan vier nieuwe outfits. Van die elf cosplays zijn er eigenlijk maar drie écht af. Mijn Demon Hunter (LINK) van Diablo 3 ben ik bijvoorbeeld nog toffer aan het maken, met extra onderdelen en een flinke lik verf, en de schoenen van Borderlands’ Lilith (LINK) zijn nog niet voltooid. Kurisu Makise (Steins;Gate) mist haar doktersjas, Winry Rockbell (Full Metal Alchemist: Brotherhood) heeft geen echte overall en Momoi Satsuki (Kuroko no Basket) moet nog naar de winkel voor witte sportschoenen – alsof mijn cosplaypersonages echte mensen zijn.

Eén van mijn drie outfits die wel geheel af zijn, is die van Amane Misa van Death Note. Op de dag voor de conventie besloot ik als haar te gaan. Ik had namelijk geen tijd om nog een nieuwe outfit te maken en wilde wel iets aan wat ik nog niet eerder had gedragen. Tot nu toe ben ik erin geslaagd om me op iedere conventie als een ander personage voor te doen. De Death Note had ik liggen, het blonde haar had ik al en gelukkig had ik nog wat kleding liggen van mijn gothperiode.

Met een verse appel in de hand betrad ik de overvolle vloer van Tomocon in het Turfschip in Etten-Leur. Ik voelde me als een sardientje in een warm blikje, ondanks dat de conventie dit jaar op een grotere locatie plaatsvond. Het weer was helaas slecht, in tegenstelling tot vorig jaar, dus dat hield ons noodgedwongen binnen voor een groot deel van de dag.

Mijn eerste activiteit die dag was de Tomocon Speedmeet, waarbij je drie minuten de tijd krijgt om iemand te leren kennen, waarna je opschuift naar een volgende, om zo nieuwe vrienden te maken. Ik stond te wiebelen in de deuropening, nerveus omdat ik nog nooit aan een speedmeet had meegedaan. Mijn oog viel op een geslaagde cosplay van L, een van de hoofdpersonages uit Death Note. Naast hem zat een supertoffe Uta, uit de animatieserie Tokyo Ghoul, welke ik wekelijks kijk. Hierdoor voelde ik een onmiddellijke connectie met de twee vreemdelingen, wat best wel gek was. Uta wenkte me naar binnen en dus liep ik weg uit de deuropening en ging ik tegenover hen zitten. Dat was mijn beste beslissing van die dag, want wat heb ik stuk gelegen om die gasten. Het was voor hen allebei hun eerste con en zeker niet hun laatste. Dat deed me ontzettend denken aan mezelf een jaar terug.

Het ontstaan van cosplay
Cosplay is van oorsprong een Japanse subcultuur. In 1980 werd het als marketingtool ingezet op het Japanse stripevenement Comiket, om meer exemplaren te verkopen van Japanse stripverhalen (manga). In 1992 kwam de manga Sailor Moon uit in Japan, waardoor ook meisjes interesse kregen in cosplay, en sindsdien is het daar groots. Een paar jaar geleden is het naar de westerse wereld overgewaaid, waaronder Nederland, waar het fenomeen steeds populairder wordt.

We gingen samen naar de Miss/Mister Cosplay-verkiezing, een wedstrijd die door meer conventies georganiseerd wordt, maar waar ik nog nooit naartoe was geweest. De presentatoren maakten er een ongemakkelijke ervaring van, gezien een van hen zijn shirt uittrok en met zijn bierbuik trachtte te buikdansen, wat nog steeds op mijn netvlies staat gebrand. De deelnemers maakten er echter wel iets tofs van. Het was inspirerend om te zien hoe zij tegen hun zenuwen vochten en een grappige of mooie act opvoerden. We kregen onder andere een zingende Anna van Frozen te zien, een zingende Flynn van Tangled en een pleidooi van The Joker.

Na de verkiezing struinden we door de dealer room, waar ik een hele toffe Death Note-mok op de kop tikte en een leger aan andere Death Note-cosplayers tegenkwam. Vervolgens dronk ik Bubble Tea, waar ik voor mezelf een traditie van heb gemaakt voor op elke conventie. Het is een zoet drankje dat in de jaren ’80 voor het eerst in Taiwan werd gemaakt. Toen ik mijn dorst gelest had, verorberde ik een lekkere sandwich in het Maid Café, een Japanse eetgelegenheid waar de serveersters als schattige dienstmeisjes zijn verkleed en dansjes opvoeren. Na de lunch was het weer opgeklaard en had ik nog een ellenlange reis voor de boeg, dus sloften we richting de bushalte en bespraken we alvast de volgende con.

Hoewel het weer een jaar duurt tot de volgende Tomocon, organiseert dezelfde stichting een aantal andere samenkomsten. Zo wordt op 22 augustus het strandfeest TomoParty georganiseerd in Ewijk, met de muziek van Deshima Sounds, een picknick met het Maid Café en diverse strandspellen. Tot die tijd staan YaYCon, Almere Cosplay Evenement en AnimeCon op de planning, dus we gaan mooie tijden tegemoet!

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Grand Theft Auto 5 (PC) Review – Masterrace-editie

Shitgames – Pixel Dungeon