in

Armikrog review – KLEIn maar fijn


“Jim was just a dirt-eating, chewy link of worm-flesh, but all that came to a crash, ha ha ha!” Als je deze introtune uit een serie uit de jaren ’90 kent, dan ga je Armikrog waarschijnlijk tof vinden. Armikrog is een stop-motion point-and-click-game van de bedenker van Earthworm Jim. Groovy of niet?

Niet dat Jim in de game voorkomt, hoogstens personages die sprekend op hem lijken. Armikrog draait om Tommynaut en zijn hond Beak-Beak, die ongeluk krijgen in de ruimte en neerstorten op onbekend terrein. Aangezien hun verzekering hun defecte ruimteschip waarschijnlijk niet dekt, en het voertuig sowieso total loss is, stapt het duo uit. Wanneer ze door een ruimtewezen worden aangevallen, rennen ze een pand in waar ze niet makkelijk weer uitkunnen. Er zit maar een ding op: een oplossing zoeken om via verschillende kamers uit het gebouw te komen.

Dat is de game: steeds verplaatsen naar een volgende kamer om daar puzzels op te lossen en nieuwe deuren te openen. Elke deur die je opent, brengt je dichter bij de conclusie van de game, maar helemaal zo simpel is het niet. Je opent niet steeds één kamer met één puzzel: er zijn meerdere handelingen in een ruimte nodig en je moet vaak terugwandelen om van diverse kamers iconenreeksen te onthouden voor het oplossen van een volgende vraagstuk.

Voor de oplossing moet je ook soms wisselen wie je bestuurt. Standaard is dat Tommynaut, maar je moet hond Beak-Beak gebruiken om door kleine deuren te gaan. Omdat honden kleurenblind zijn, wordt het beeld zwart-wit beeld wanneer je in zo’n deurtje gaat. Opletten, want er zijn speciale rimpeleffecten die items laten zien. Beak-Beak kan die items oprapen en dan terugbrengen naar Tommynaut (waar hij dan op zeer charmante wijze het item opbraakt), die ze bijvoorbeeld kan gebruiken om een hendel mee over te halen.

Dat opbraken is iets dat helemaal in de komische stijl van Armikrog hoort. De personages zijn ingesproken door Rob Paulsen (die de stem deed van Turtles Raphael en Donnatello) en Michael J. Nelson (de bedenker van Mystery Science Theater 3000) en de game zit dan ook vol typische humor. Dat begint al met een lange introductie in prachtige claymation-graphics (zoals Wallace and Gromit), en elk wezen dat de twee tegenkomen ziet er grappig uit. Je komt bijvoorbeeld allerlei Amerikaanse presidenten tegen die eruitzien als mieren. Humor is belangrijk voor Armikrog, want je moet deze game vooral niet te serieus nemen.

Kickstarter-succes
Pencil Test Studios, bestaande uit Mike Dietz en Ed Schofield, haalde Doug TenNapel erbij om deze Earthworm Jim-achtige game te maken. Dietz, Schofield en TenNapel werkten eerder samen aan die reeks en aan The Neverhood. Gamers wisten wat ze konden verwachten, en toen Armikrog op Kickstarter verscheen, werd er dan ook direct veel geld toegewezen. Het doel van 900.000 dollar werd gehaald, zelfs nog 50.000 dollar extra voor een Wii U-versie.

Zo zijn de stemmen ingesproken in niet al te goeie geluidskwaliteit en voelen de puzzels soms wat oneerlijk. In Armikrog moet je je vooral helemaal het schompes zoeken, en dat kan hard werken zijn – zeker als je weet hoe een puzzel moet en weet dat het lang duurt om alle onderdelen uit te voeren. Zo kom je in een ronddraaiende kamer waarin je heen en weer moet blijven wandelen om bepaalde gaten in de muur op de juiste positie te krijgen. Het is een simpel klusje dat onnodig veel tijd in beslag neemt en je hersenloos starend op de bank achterlaat. Dat is sowieso een mankement van het verder zo aantrekkelijke Armikrog: het werken aan de puzzels duurt allemaal net te lang om echt interessant te blijven.

Omdat Armikrog een PlayStation 4-port van een pc-game is, gaat het point-and-click-gedeelte ook niet altijd even soepel. Het aanwijspijltje wordt vanzelf op een positie geplaatst, maar soms wordt die positie niet goed herkend, waardoor je met het verkeerde voorwerpt interacteert. Op zich werkt de besturing in het algemeen goed, maar terwijl je op de console speelt, denk je toch: dit speelt veel natuurlijker op de pc. Bovendien is de pc-versie uitdagender omdat je niet op weg geholpen wordt met je pointer en dus minder snel doorhebt waar een volgende aanwijzing zit.

Waardeloos spiekbriefje
Let op als je af en toe in een walkthrough wilt spieken wanneer je het echt niet meer weet: vele pc-walkthroughs bevatten icoonreeksen die niet overeenkomen met die in de PlayStation 4-versie. Je kunt dus niet alles klakkeloos overnemen. Dat wordt zoeken!

Niet dat Armikrog op de console de moeite niet waard is: de game zit dan wel weer zo in elkaar dat je door wilt blijven spelen om te zien wat Tommynaut en Beak-Beak keer op keer staat te wachten. Daarnaast is het verhaal ook vrij kort. Nu is dat normaal een negatief punt, maar in het geval van Armikrog is het goed dat, juist door die soms arbeidsintensieve gameplay, er is gekozen voor een visueel indrukwekkend maar wel kort avontuur. Het is ook wel logisch: stop-motion klei-animatie maken is een van de meest tijdrovende creatieve activiteiten ter wereld. In twaalf maanden schijnen de makers meer dan 700 kilogram klei te hebben gebruikt om die claymation visuelen te kunnen maken. Dat is een heleboel tijd en moeite voor kleien, gladstrijken, positioneren en op de film zetten, waar zelfs de meest creatieve filmmakers bang van worden. Juist daarom verdient deze game de waardering die hij krijgt voor zijn visuele stijl, want dit is iets dat we niet vaak zien in videogames.

Armikrog is nu uit op de PlayStation 4 en Wii U. De review is gebaseerd op de PlayStation 4-versie van de game. Vorig jaar verscheen Armikrog al op de pc.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

10 dingen die je wílt doen in Mafia III

PES 2017 – De gezichten van Ajax