in

PES 2017 review – Gameplay boven alles


PES 2017 is dit jaar beter dan vorig jaar en is misschien wel de beste Pro Evolution Soccer-titel ooit. Dit is vooral te danken aan een reeks aan veranderingen en verbeteringen die Konami heeft toegepast. Koop je dit jaar één footie, dan dwingt deze combinatie je om nog eens heel goed na te denken wat je het belangrijkst vindt in een voetbalgame.

Het is duidelijk dat de gameplay in PES 2017 de basis van afgelopen versie gebruikt om op voort te borduren. Dit jaar voelt de hele game vooral een stuk organischer. Tijdens iedere wedstrijd gebeurt er overal op het veld wel iets, op iedere plek vinden er kleine duels plaats. Zo komen passes minder snel aan. Of beter gezegd: spelers plaatsen sneller een voet of hun lichaam in de baan van de bal. Als een speler daadwerkelijk bij de bal kan, dan gebeurt dit nu gelukkig ook. De tweede aanpassing ligt in het uitbuiten van kwaliteiten van individuele spelers. Veel vaker is een verdediger bijvoorbeeld ook daadwerkelijk beter in het tegenhouden van een aanvaller. Zo gooit Pique zijn fysiek in de strijd als hij met Hazard duelleert.

Andersom geldt hetzelfde: de dribbel van Hazard kan dodelijk zijn voor een verdediger. Iemand die goed kan passen, kan dit ook daadwerkelijk op prachtige wijze toepassen, door met een enkele steekpass iemand helemaal vrij te zetten. Daardoor is de balans in PES 2017 vele malen groter dan voorheen. Alles voelt goed aan: de spelsnelheid, tackles, passes, schoten. Het vormt één geheel, waarbij geen enkele wedstrijd meer wordt beslist door een ‘typische PES- (of Fifa-)goal’, maar deze op ontelbare wijzen bepaald en gespeeld wordt. De game ziet er dit jaar visueel, dankzij levensechte spelers en uitstekende camerawerk, nog veel meer dan voorheen, uit als een echte voetbalwedstrijd.

Tactiek
PES 2017 biedt daarbij een overvloed aan tactische opties. Van de standaardopstellingen tot veel diepgaandere tactieken. Zowel aanvallend als verdedigend zijn er een reeks aan mogelijkheden, van het spelen met een valse nummer 9 of tikitakavoetbal tot het dekken van een specifieke speler of het ‘parkeren van de bus’. Deze zijn tijdens de wedstrijd aan en uit te zetten en leveren direct een verschil op. De bedoeling daarbij is niet om de hele pot continu met alle tactieken te spelen, maar deze op de goede momenten in te zetten. Doe je dit niet, dan kun je ervan uitgaan dat je hele team volledig uitgeput is aan het begin van de tweede helft.

In combinatie met de standaardopties, aparte tactieken voor hoekschoppen en het handmatig aanpassen van het spel (van ultra verdedigend tot super aanvallend) zorgt dit voor een dynamisch geheel, wat zowel voor als tegen je kan werken. Dat is ook te zien bij het spelen tegen een computergestuurde tegenstander: naarmate de wedstrijd vordert anticipeert deze op jouw spel. Strooi je met passes vanaf de linkervleugel, dan is de kans groot dat deze de tweede helft dubbel bedekt wordt. Bij een sterspeler in vorm geldt hetzelfde, met vaak een strakkere dekking en meer overtredingen tot gevolg.

Net zo belangrijk is dat de animaties en reacties van keepers volledig op de schop zijn gegaan. Waar deze vorig jaar nog flink tekortschoten met hun reacties, staan er nu indrukwekkende doelwachters onder de lat. Dit zorgt ervoor dat je meer dan eens verrast wordt door de ongelofelijke reddingen en de snelheid waarop er op rebounds, een tweede of derde redding, wordt gereageerd. Diezelfde belangrijke verbetering is ook terug te zien bij de arbitrage. Kon je vorig jaar nog met veel wegkomen, dit jaar wordt er veel beter gefloten. Voordeel wordt geregeld gegeven, kaarten worden realistisch uitgedeeld en ook schwalbes (die de kunstmatige intelligentie ook maakt) worden bestraft. Dat betekent overigens niet dat de scheids altijd de goede beslissing neemt, maar juist dat maakt het spelletje compleet.

Compleet
Deze volledigheid zien we ook terug in de nieuwe Versus-modus. Deze houdt alle uitslagen en statistieken bij van offline potjes tegen vrienden. Naast het aantal gewonnen en verloren potjes, biedt deze een analyse van je speelstijl en je meest gebruikte moves. Zo kun je zien hoe je vaak aanvalt, verdedigt én op welke manier. Heerlijk en handig om terug te zien als je regelmatig tegen bekenden speelt.

Diezelfde statistieken zijn ook te vinden in de Master League- en myClub-modus. Zo zijn de veranderingen in je speelstijl per maand met elkaar te vergelijken. Beide modi kennen jammer genoeg slechts minimale aanpassingen, zoals het toevoegen van spelersveilingen in myClub. Samen met de Become a Legend-modus zijn deze modi daardoor vrijwel identiek gebleven aan afgelopen jaar (maar daardoor niet minder leuk). Dat geldt ook voor de goedwerkende online modi en het commentaar. Laatstgenoemde is hulpeloos verouderd en voelt nostalgisch aan door oneliners die we kennen uit Pro Evo van enkele jaren terug.

Diezelfde vlag gaat tevens op voor de licenties. Ondanks dat er dit jaar weliswaar een paar topteams zijn met een over-complete licentie (Barcelona, Arsenal, Liverpool, Dortmund), ontbreken hier wederom veel echte namen van teams. Zo zijn bijvoorbeeld Manchester United, Juventus en zelfs Real Madrid als licenties verdwenen. Bayern München zit helemaal niet in de game. Het blijft een lastig verhaal, maar gelukkig kun je deze nog steeds zelf toevoegen en aanpassen met de edit-functie. Enige echte vooruitgang ontbreekt hierbij wel en hier heeft Konami dus nog een flinke slag te winnen. Gelukkig is de vernieuwing wél ruimschoots terug te vinden in het belangrijkste aspect van iedere game: de daadwerkelijke gameplay.

PES 2017 is verkrijgbaar voor PlayStation 4, Xbox One, pc, PlayStation 3 en Xbox 360. Deze review is gebaseerd op de PlayStation 4-versie.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Dragon Quest 7 review – Opgerekte klassieker

Forza Horizon 3 review – Is weer een waar feestje