in

Rise of the Tomb Raider 20 Year Celebration review – Rise from your tomb


Het voelt misschien als veel langer geleden, maar vorig jaar tijd er onder ieder nieuwsbericht over Rise of the Tomb Raider heel veel boze reacties te vinden over het feit dat Lara Crofts nieuwste avontuur als allereerste op de Xbox zou verschijnen. Dat was even slikken, maar na de pc-release die enkele maanden later volgde is Rise of the Tomb Raider nu eindelijk ook op de PlayStation 4 beschikbaar.

Dat is op zich al goed nieuws, maar het wordt nog beter door het feit dat deze 20 Year Celebration-uitvoering van het spel gerust de ultieme versie van Rise of the Tomb Raider genoemd mag worden. Niet alleen het hoofdavontuur, waarin Lara afreist naar Siberië opzoek naar de verloren stad Kitezh, is op de disc aanwezig, ook de dlc die bij de season pass hoort en een compleet nieuw speelbaar hoofdstuk zijn aan het pakket toegevoegd.

Reizen met Tomb Raider
In de kern is Rise of the Tomb Raider op de PS4 gewoon nog steeds dezelfde uitstekende avonturengame die het een jaar geleden ook was. Op het clichématige verhaal na is dit vervolg op de reboot uit 2013 vooral een enorme verbetering. De balans tussen spectaculaire actiemomenten – waarin je bijvoorbeeld uit een instortende tempel moet ontsnappen – en momenten waarin je in een afgebakend open gebied grondstoffen en materialen kunt verzamelen is ditmaal stukken beter. Lara zelf mag dan wel in ieder tussenfilmpje buiten adem zijn, ze wordt deze keer niet zo extreem verminkt en gemarteld met iedere verkeerde sprong die je maakt. Huilen bij een neergeschoten hert is er gelukkig ook niet meer bij.

Daardoor voelt Rise of the Tomb Raider veel meer als een op zichzelf staande en zelfverzekerde game die zich minder genoodzaakt voelt om ieder gameplaycliché met beide handen aan te grijpen. Dingen zoals quick-time events en het craften van wapens en ammunitie zijn nog steeds aanwezig, maar ze zijn verre van cruciaal om ver te komen. Ook de vele optionele zijmissies en te verzamelen artifacten komen regelrecht uit een game van Ubisoft, maar zijn niet cruciaal om het spel uit te spelen. Zelfs de optionele tombes die je kunt beroven van hun schatten zijn eigenlijk prima over te slaan, ware het niet dat je hier vaak de beste puzzels tegenkomt.

Zelfde goede game, zelfde problemen
Met een prettige afwisseling tussen speelstijlen, schitterende omgevingen en gave setpieces is Rise of the Tomb Raider gewoon een tof avontuur. De gebreken van vorig jaar zijn echter ook nog steeds aanwezig. De wereld voelt bijvoorbeeld niet altijd even geloofwaardig aan, met duidelijk aangegeven witte vegen op muren die je kunt beklimmen en touw op de vreemdste plekken. Dat deze elementen niet zijn aangepakt voor een port is logisch, maar dat de input lag nog steeds het schieten zo in de weg zit is een kwalijke zaak. Er is na een paar uur spelen mee te leven, maar als shooter werkt het nooit helemaal lekker.

In de 20 Year Celebration-editie zit naast het hoofdverhaal ook nog aardig wat extra’s inbegrepen. De vermakelijke Baba Yaga-dlc is netjes in de Lara’s verhaal verwerkt, maar de rest moet gewoon los in het hoofdmenu geselecteerd worden. Cold Darkness is een eigenzinnige vertakking waarin Lara het opneemt tegen zombies, wat voor de afwisseling prima werkt. Veel interessanter is het ook in virtual reality speelbare Blood Ties.

Lara’s Gone Home
Dit door de Nederlandse portstudio Nixxes ontwikkelde hoofdstuk speelt zich in zijn geheel af in Croft Manor, dat op dit punt in het verhaal wel eens betere tijden heeft gezien. Om ervoor te zorgen dat het pand niet in de handen van Lara’s hebberige oom valt, moet ze bewijs vinden dat haar thuis ook echt op haar naam staat. Dat levert een Gone Home-achtige ervaring op waarin je steeds meer toegang tot delen van het huis krijgt en beetje bij beetje het verhaal van Lara’s ouders te weten komt.

Door de nadruk juist niet op actie te leggen, voelt het als een compleet andere game en dat is wel zo verfrissend. Minder tof is het feit dat je niet door kunt gaan met onderzoeken terwijl je de tientallen brieven, notities en boeken van Lara’s vader, moeder en butler moet aanhoren, maar verplicht naar een saaie opsomming moet staren. Hetzelfde probleem is ook aanwezig in de rest van de game, maar in Blood Ties ligt iedere kamer bezaaid met te lezen objecten die je allemaal door moet spitten om het verhaal ten einde te brengen.

Andere extra’s in dit pakket zijn iets minder substantieel, maar alsnog best geinig. Zo zijn er behoorlijk wat nieuwe outfits voor Lara die vanaf het begin al beschikbaar zijn en is het zelfs mogelijk om met de Lara van de allereerste Tomb Raider het hele spel te doorlopen. Het hoekige personages, gecombineerd met de verder uitstekende graphics, is niets minder dan hilarisch en een goede reden om het spel nog een keer door te spelen.

Voor deze review is de PlayStation 4-versie van Rise of the Tomb Raider gespeeld. Het spel verscheen vorig jaar op de Xbox One en kwam begin 2016 uit voor pc.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

IG Q&A: Ga je een PlayStation VR kopen? En waarom wel / niet?

Rhythm Paradise Megamix review – Greatest Hits Collection