in

Verdun review – Blijf lekker neutraal


Sla je een Nederlands geschiedenisboek open bij het hoofdstuk over de Eerste Wereldoorlog, dan lees je daar zelden iets over ruiters te paard in de Sinaï of de inzet van zeppelins en gepantserde treinen. Nederland bleef in die jaren zelf buiten schot, maar heel dicht bij huis, net over de grens met België, trokken de Duitsers wel op agressieve wijze door België in de hoop snel door te stoten naar Frankrijk. Dit Von Schlieffenplan mislukte echter, wat resulteerde in een jarenlange loopgravenoorlog waarin werd gevochten om iedere meter modderige grond.

In de multiplayergame Verdun wordt de Eerste Wereldoorlog niet geromantiseerd, maar wordt deze harde, smerige loopgravenoorlog juist nagespeeld. Vooral de gamemodus Frontlines is daardoor uniek in zijn soort en nauwelijks te vergelijken met andere shooters. In Frontlines is het namelijk écht strijden om iedere meter. De ene zijde moet een strookje land veroveren en zodra dat lukt, mag de tegenstander een tegenstoot proberen. Zo verschuift de frontlinie de hele tijd een paar meter heen en weer, zonder dat er echt progressie wordt geboekt.

Authentiek
Frontlines is daardoor heel tof en heel anders dan we gewend zijn van andere games – en de andere, meer standaard modi in Verdun zelf, zoals Team Deathmatch. Het is een behoorlijk authentieke Eerste Wereldoorlog-ervaring (voor zover iemand die in het digitale tijdperk is opgegroeid kan oordelen over authenticiteit, tenminste). De sfeer is beklemmend doordat je eigenlijk voortdurend gehurkt door loopgraven banjert, je kop niet boven het maaiveld uit durft te steken, bang om kogels te koppen, en vaak genoeg maar gewoon op een plekje stil blijft zitten; de vijand kan toch immers maar van één kant komen en moet zich blootgeven wanneer hij zijn loopgraaf verlaat, dus dan is het prijsschieten.

Maar de Eerste Wereldoorlog was geen pretje – en Verdun is dat daardoor helaas ook vaak niet. De strijd is niet spectaculair, gevechten zijn niet spannend; het is wachten, schieten, doodgaan als je alleen maar rechtop gaat staan en dus ga je weer liggen wachten in de modder, hopend dat de tegenstander juist risico neemt. Het verandert veel potjes in een uitputtingsslag. Realistisch, ja, maar je kunt je afvragen of realisme wel is wat je wil in geval van de loopgravenoorlog.

Niche-product
Verdun is daarmee dan ook duidelijk een game voor een niche-publiek dat eens een game zou willen spelen die de Eerste Wereldoorlog realistisch probeert weer te geven. En voor hen biedt Verdun dan ook nog best een aantal interessante elementen. Zo worden spelers ingedeeld in squads waarbij iedereen zijn eigen rol en wapen heeft en samenwerken beloond wordt. Wederom zal dat het grote publiek niet aanspreken – wie Call of Duty of Battlefield gewend is wil zijn eigen uitrusting samenstellen – maar het heeft een historisch correcte charme. Je hebt niets te willen: gewoon vechten voor volk en vaderland jij. En blijf je dan dicht bij je officier en volg je zijn orders op, dan wordt dat beloond met extra xp en klim je als squad op naar nieuwe niveaus waardoor je als collectief betere wapens vrijspeelt. Online zien we onze squadleden dan ook best vaak in onze buurt, terwijl in andere shooters het toch vaak uitloopt op een ‘ieder voor zich’.

Neutraal
Maar terwijl je squadleden goed worden aangegeven, is het soms moeilijk te zien wie een bondgenoot en wie een tegenstander is. Namen van teamgenoten worden pas aangegeven als je echt op ze richt en aangezien beide zijdes bruingroene uniformen dragen, gebeurt het regelmatig dat je de hele loopgraaf bij elkaar knalt om even later te zien dat jij en je teamgenoot op elkaar staan te knallen.

Verdun is uiteindelijk dan ook vooral interessant vanwege zijn concept. Het is een game waarin je de echte loopgravenoorlog naspeelt en niet veel meer dan dat. Er wordt weinig aan gedaan om Verdun écht aantrekkelijk te maken. De andere modi zijn niet bijzonder origineel en de graphics zijn allesbehalve noemenswaardig. Gezien het aantrekkelijke prijskaartje van de game is dat allemaal prima te slikken – we hebben hier gewoonweg niet te maken met een game die rechtstreeks concurreert met Battlefield of Call of Duty – maar het zal er wel toe leiden dat het grote publiek, net als Nederland in die tijd, lekker neutraal aan de zijlijn blijft staan.

Verdun is beschikbaar op pc en PlayStation 4. Voor deze recensie speelden we de PlayStation 4-versie.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

The Last of Us: Remastered op PS4 Pro kan in 60 fps draaien

Steam laat alleen nog maar in-game screenshots van games toe