in

Snake Pass review – Verrasssssend uniek ssssspel


De 3D-platformer is dit jaar met een comeback bezig. Na het tegenvallende Yooka-Laylee is de volgende kandidaat aan de beurt. Snake Pass doet het gelukkig een stuk beter.

Laten we voorop stellen dat Snake Pass niet voor iedereen is. De game is namelijk langzaam, erg langzaam. Je springt niet als een bezetene van platform naar platform om dat verzamelobject in de verte zo snel mogelijk binnen te harken. Slangen kunnen natuurlijk helemaal niet springen!

Leer een slang te zijn
In Snake Pass bestuur je namelijk Noodle, een vrolijk gekleurde slang die het einde van een stel levels moet bereiken door in elk level drie stenen te verzamelen (die de portaal aan het einde openen) en daar dus via veel gekronkel moet zien te komen. Noodle besturen vergt echt engelengeduld, omdat je moet ‘leren’ met hem om te gaan. Een slang beweegt bijvoorbeeld erg langzaam als hij gewoon rechtdoor sluipt, maar kronkel je van links naar rechts dan begin je vaart te maken. Niet alleen om horizontaal gelegen gebieden af te leggen moet je oude gamegewoontes afleren en je deze nieuwe besturing meester maken, ook is het lastig om je omhoog te manouevreren. Noodle kan door zichzelf om allerlei bamboestokken en andere objecten heen te wikkelen op hoger gelegen gebieden komen.

De game voegt daar nog een paar extra moves aan toe die je langzaam maar zeker toepast in de game. Zo kun je door een van de schouderknoppen in te drukken Noodle wat meer grip geven op diezelfde stokken. Laat je op het juiste moment los, dan schiet hij een stukje omhoog. Ook wordt Noodle altijd vergezeld van een kolibrie die zijn staart kan optillen om zo wat makkelijker over hoge gebieden te kruipen. Maar vergis je niet: je valt zo in de afgrond als je een verkeerde beweging maakt.

Oplopende moeilijkheidsgraad
De uitdaging zit hem dus vooral in het leren omgaan met Noodle en wat dat betreft is Snake Pass net zo goed een puzzelgame als een platformer. De game bouwt de moeilijkheidsgraad per level gestaag op. In de eerste paar levels hoef je eigenlijk alleen maar het einde te bereiken door rond te kruipen en een makkelijk gelegen steen te verzamelen. Wel heb je al meteen de optie jezelf uit te dagen door optionele items te verzamelen, waaronder vijf muntjes per levels en een heleboel blauwe orbs. Maar negeer je dit, dan rol je zonder moeite over de finish.

De game gooit echter steeds meer uitdagingen naar je, waardoor je na een aantal levels wel over die bamboestok die over de afgrond hangt moét kruipen en je opgedane ervaring moet toepassen. De drie stenen die je per level verzamelt liggen dan op plekken waar je echt je diverse moves voor moet gebruiken. Ook de blauwe bollen die je voorheen nog overal kon vinden, zijn dan opeens een stuk beter verstopt. Zelfs als ervaren slang val je later in de game nog regelmatig in het diepe.

Dat zou erg frustrerend zijn, ware het niet dat er meer dan genoeg checkpoints over de levels verspreid zijn die je ook nog eens oneindig vaak kunt gebruiken. Wanneer je doodgaat verlies je alle items die hebt verzameld na je laatste checkpoint. Dat is logisch, want anders zou je Noodle gewoon in een afgrond kunnen gooien om die moeilijk bereikbare orb te pakken en vervolgens lekker vanaf een checkpoint verder kunnen gaan. Kom je dus een pittige uitdaging tegen (bijvoorbeeld het overbruggen van een afgrond), kruip dan even terug naar een checkpoint om je verzamelde items tot dan toe op te slaan voordat je de uitdaging aangaat. Zo voorkom je een hoop frustratie.

De game bevat erg fijn leveldesign dat veel doet met weinig ruimte. Elk level is als het ware een puzzel, vergelijkbaar met bijvoorbeeld Captain Toad: Treasure Tracker, waar je uitvogelt hoe je op alle lastig bereikbare plekjes komt. Het geheel wordt afgerond met een prima audiovisuele ervaring. De muziek in de game is van David Wise, de man achter de soundtracks van onder andere Donkey Kong Country en Donkey Kong Country: Tropical Freeze en zijn deuntjes blijven echt in je hoofd zitten. Niet in de laatste plaats omdat ze vaak herhaald worden in levels; iets meer variatie had niet misstaan. De graphics zijn daarnaast heerlijk kleurrijk met verrassend veel oog voor detail, ook op de Switch, waarop we de game hebben getest.

En veel meer valt er niet over Snake Pass te vertellen. Dat is dan ook meteen een nadeel: naast de vijftien levels en de optie om terug te keren om alles te verzamelen, heeft de game niet veel meer om het lijf. Na een paar middagen spelen ben je er klaar mee en kun je door naar de volgende game. Het is echter een minpunt die makkelijk te overzien is als je kijkt naar het plezier dat je uit de daadwerkelijke speelsessies haalt. Ben je niet snel gefrustreerd door unieke besturingen en een laag tempo, dan is Snake Pass een heerlijk tussendoortje dat je nog lang zal bijblijven.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Hak een arm af en sla er je vijand mee in The Surge – Trailer

5 dingen die je nog niet wist van The Legend of Zelda: Breath of the Wild!