in

Fire Emblem Echoes: Shadows of Valentia review – Sober en smaakvol


Natuurlijk willen we allemaal Fire Emblem op onze nieuwe Switch spelen. Net zoals dat het natuurlijk is dat Nintendo er nog eentje naar de 3DS brengt, vanwege de veel grotere afzetmarkt. Maar goed, als dat betekent dat het zwartste schaap uit de Fire Emblem-familie een tweede kans krijgt, dan tekenen we daarvoor.

Eerst even wat uitleg, want dit is niet zomaar een Fire Emblem, zoals de subtitel misschien al verraadt. Echoes is een remaster van (het nooit in Europa verschenen) Fire Emblem Gaiden, dat bekend staat als het minst conventionele deel in de serie. Gelukkig hebben de ontwikkelaars ervoor gekozen om bijzonder dicht bij het origineel te blijven. We gebruiken het woord ‘gelukkig’ niet omdat het perse goed uitpakt, maar vooral omdat Fire Emblem wel weer eens een keer opgeschud mocht worden. En of het resultaat van alle afwijkende keuzes dan wel of niet in de categorie gelukkig vallen, dan ligt eigenlijk heel erg aan de speler zelf. Fire Emblem Echoes: Shadows of Valentia is namelijk vooral heel erg een kwestie van smaak.

Nintendo giveth, Nintendo taketh away
Het is niet iedereen gegeven om de sobere aanpak van deze remaster te kunnen waarderen. Er zijn een behoorlijk aantal elementen die fans van de serie inmiddels verwachten, maar die in dit deel ontbreken. Zo is dit de eerste Fire Emblem in dertien jaar tijd die de gouden wapendriehoek de deur uit doet. Bijlen, zwaarden en lansen hebben hier geen sterktes of zwaktes ten opzichte van elkaar. De vertrouwde grootse en kleurrijke cast personages maakt plaats voor een veel beperkter (en minder gevarieerd) aantal speelbare personages en van trouwen, kinderen krijgen of relaties opbouwen is geen sprake meer. Ja, je kunt tijdens gevechten af en toe een babbeltje creëren door bepaalde personages vaker langs elkaar te zetten, maar ze zullen elkaar in gevechten niet bijstaan of beschermen. In plaats van een hele knapzak vol spullen en wapens, wordt je inventory hier ook beperkt tot slechts één item.

Tegenover het verlies van vertrouwde elementen, staan ook ‘nieuwe’ toevoegingen. Zo kun je via de wereldmap regelmatig kerkers in duiken waar je vervolgens vanuit een third person-perspectief doorheen gaat. Vijanden lopen daar los rond, al word je bij een confrontatie wel gewoon het vertrouwde Fire Emblem-gevechtsscherm ingestuurd. Daarnaast speelt vermoeidheid van personages dit keer een belangrijke rol, want wie te lang doorvecht zonder te rusten, eten of bidden, loopt het risico dat zijn personages minder goed presteren op het slagveld. En laten we ook het nieuwe foefje niet vergeten dat je per gevecht een aantal keer mag kiezen om de tijd een aantal beurten terug te draaien. Heerlijke toevoeging, vooral voor spelers die deze nogal uitdagende game met klassieke permadeath spelen.

Goede Fires, Slechte Emblems
Wie denkt dat de weggehaalde en toegevoegde opties elkaar in balans houden, zit ernaast. Fire Emblem Echoes voelt namelijk onderaan de streep alsnog als een hele sobere, kalere versie van wat de afgelopen Fire Emblems te bieden hadden. Normaliter zou dat een slechte zaak zijn, maar het is hier echt afhankelijk van de speler of dat zo aanvoelt. Zo vond ik het persoonlijk juist een verademing om niet wéér tig personages te leren kennen, elke keer maar weer bezig zijn met hun relaties en wensen en voorkeuren en het sociale management tussendoor. Zonder die zaken ligt de focus namelijk weer eens vol op het strategische, tactische element van de serie. Ik wist niet eens dat ik dat miste, totdat het hier weer volop in de spotlights kwam te staan.

Ben je wel iemand die net zoveel van Goede Tijden, Slechte Tijden houdt als van strategische gameplay, dan ga je het gemis wel even voelen. Vooral in het begin als de pionnetjes (we spelen dit keer vanuit twee perspectieven met twee verschillende legers) nog fatsoenlijk in stelling moeten worden gebracht. De wat kleurloze personages maken dat begin sowieso stroef, maar wat de cast aan karakter mist, wordt door het overkoepelende hoofdverhaal én de twee hoofdpersonages Alm en Celica weer ruimschoots goedgemaakt. Het wegvallen van het belang van onderlinge relaties maakt dit deel in de serie een stuk minder persoonlijk, maar dat achtergelaten vacuüm wordt opgevuld door een uitermate geslaagd overkoepelend verhaal over een oorlog tussen twee Goden en hun volgers. Of je dat prefereert boven het uitdiepen van intieme relaties tussen mensen met wie je de hele game optrekt? Tja, dat is, zoals eigenlijk alles in deze titel, vooral gewoon een kwestie van smaak.

Over smaak…
Wie zich dertig uur lang door strijd, tegenslag en misschien net wat teveel grinden weet te knokken is er wel achter of alle veranderingen voor hem/haar wel of niet goed uitpakken. Er zullen zeker liefhebbers zijn van de nieuwe stijl van de map, die oogt alsof iemand de 8-Bit-maps als inspiratie gebruikt heeft voor een dromerig schilderij. Heerlijk ook, de wijze waarop de camera naadloos in lijkt te zoomen elke keer als twee manschappen elkaar te lijf gaan. Het ontbreken van de wapendriehoek is voor mij persoonlijk (en verrassend genoeg) ook niet echt een gemis, omdat er genoeg verse nuances voor in de plaats komen.

Het enige waar iedereen het waarschijnlijk over eens zal zijn, is de muffe invloed van de Dungeon Crawl-segmenten. Die gaan traag, bevatten oersaai design en het voelt nooit helemaal logisch dat elke third-person aanvaring alsnog verzandt in het standaard raster-gevecht. Fire Emblem Echoes: Shadows of Valentia is zonder discussie een uitstekende titel, die goed in elkaar steekt en heel veel te bieden heeft. Of het ook een betere titel is dan wat we de afgelopen jaren gezien hebben? Ik denk dat jullie het antwoord wat hier komt te staan inmiddels zelf wel in kunnen vullen. Over smaak valt namelijk…. Juist.

Fire Emblem Echoes: Shadows of Valentia is vanaf 19 mei beschikbaar voor Nintendo 3DS.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Injustice 2 review – Alleen vechten was nog nooit zo leuk

Fire Emblem Echoes: Shadows of Valentia