in

Sundered review – Voorspelbaar kunstwerk


Eens in de zoveel tijd komt er een game op je pad die je volledige aandacht opeist. Dankzij een overdonderende trailer, een unieke spelmechaniek of, in het geval van Sundered, een sterk uitgesproken art-design. De ruw handgetekende animaties in de stijl van een tekenfilm uit de jaren tachtig – denk Heavy Metal – zorgen niet alleen voor een unieke sfeer; de prachtige vormgeving laat de game ook boven een slechts solide ervaring uitstijgen.

Metroidvania-blauwdruk
De buitengewoon artistieke stempel die ontwikkelaar Thunder Lotus Games op zijn dienstwerk drukt, was al eerder te ontwaren in de action-adventure Jotun. Hoewel indrukwekkend vormgegeven, schoot het tekort op gameplayvlak. Sundered is een logische evolutie op Jotun. Het kunstzinnige design en de schermvullende bazen zijn nog duidelijk aanwezig, maar het spelconcept is sterker uitgewerkt — waar de vrije exploratie plaats heeft gemaakt voor een solide 2D-metroidvania.

Als metroidvania an sich onderscheidt Sundered zich nauwelijks van zijn tijdgenoten; het volgt vrij nauwkeurig de ongeschreven regels van het genre. Je wordt zodoende in een vrij te verkennen omgeving van opeenvolgende ruimtes losgelaten waar je progressie enkel tot stilstand wordt gebracht door obstakels waar je een specifieke vaardigheid voor nodig hebt: een hoge muur waar je een double-jump voor nodig hebt of een elektronisch netwerk waar je met een speciaal wapen op moet schieten. Weinig verrassend, maar Thunder Lotus Games heeft duidelijk kennis van de sterke aspecten van het genre zoals de non-lineaire progressie en het gevoel van persoonlijke vrijheid dat daarmee gepaard gaat.

Het zijn echter de aanvullingen die Sundered een uniek karakter geven. Zo bevat de game een roguelike-twist die de herhaaldelijke verkenning van de diverse ruimtes na iedere dood minder repetitief maakt. De indeling van de omgeving blijft hetzelfde – de kamer waar je een vaardigheid vindt is altijd op dezelfde locatie – maar de specifieke ruimtes worden elke keer anders ingedeeld. Het zorgt er niet alleen voor dat je niet constant op de automatische piloot jezelf van punt A naar B rent, maar het verkennen van elke omgeving blijft ook continu lonend door het vinden van nieuwe verborgen schatkisten.

Het thema van Sundered – ‘Resist or Embrace’ – komt terug in de wijze waarop je jezelf door de omgeving begeeft. Het verslaan van bazen levert Elder Shards op die je kunt vernietigen of gebruiken om je vaardigheden te verbeteren. Je levert zodoende je geruste gemoedstoestand in om diverse vaardigheden een nieuwe invulling te geven. Je zoektocht naar upgrades is gevaarlijk, maar geeft uiteindelijk een aangenaam voordeel in de hectische gevechten.

Hectiek en oppervlakkigheid
Sundered is namelijk chaotisch. Vijanden zie je nooit aankomen. Het ene moment doorzoek je rustig een ruimte op verborgen schatten, het volgende spuien uit elke hoek tientallen vijanden. Je voelt je geen moment veilig, waardoor de game een drukkende spanning krijgt — een constant opgejaagd gevoel dat dankzij de middelmatige combat helaas vaak een frustrerend randje krijgt.

Je aanvalsopties zijn namelijk zeer beperkt. Sundered bevat geen diepgaande combat van aanvallen die je aan elkaar kunt koppelen. Dit zou geen probleem zijn wanneer gevechten zeldzaam zijn, maar Sundered vuurt een constante stroom van vijanden op je af. Op onverwachte momenten dreunt er een gong als een horrorachtige sirene, die het teken geeft dat er een nieuwe horde vijanden op je afkomt.

Wat volgt is een obscene hoeveelheid monsterlijke figuren die het gehele scherm vullen en je van elke kant met aanvallen bestoken. Dit zou tot intense gevechten moeten leiden, maar door je gebrekkige gevechtsopties ben je voornamelijk op dezelfde knoppen aan het rammen om continu eenzelfde soort aanvallen uit te voeren. Een extra bron van frustratie is de ondermaatse optimalisatie; de schokkerige framerate maakt de al hectische gevechten vaak nog onnavolgbaarder.

Dit gemis in de combat is gelukkig minder aanwezig in de indrukwekkende baasgevechten. Hoewel simpel qua opzet – het is direct duidelijk wat de zwakke punten van elke baas zijn – leggen deze gevechten meer de nadruk op de sterke punten van Sundered: de prachtige vormgeving en beweeglijkheid van de protagonist. Het zijn fantastisch geanimeerde en immense gedrochten die je als David tegenover Goliath laten voelen — waar je niet alleen telkens dezelfde aanvallen uitvoert, maar ook continu in beweging bent. Het is helaas enkel tijdens die gevechten dat de combat in Sundered echt tot zijn recht komt.

Sundered is verkrijgbaar voor PlayStation 4 en pc. Voor deze review is de PS4-versie gespeeld.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Update: Zapdos vanaf vandaag te vangen in Pokémon Go

Metroid: Samus Returns preview – Samus is verbluffend mooi op 3DS