in

Uncharted: The Lost Legacy review – Prima epiloog op spectaculaire reeks


Uncharted: The Lost Legacy is een uit de klauwen gelopen uitbreiding. De paar uur extra speelplezier die in eerste instantie gepland waren zijn in het uiteindelijke product uitgegroeid tot een compleet nieuw singleplayer-avontuur van een uur of acht, dat tevens los verkrijgbaar is voor mensen die Uncharted 4 hebben gemist. Een extra forse uitbreiding is natuurlijk alleen maar een fijne bijkomstigheid, dus ons hoor je niet klagen.

Het kloppende hart
Nathan Drake wordt in The Lost Legacy volledig buiten beschouwing gelaten. In plaats daarvan gaan we met mede-avonturierster (en een van Drake’s vroegere flings) Chloe Frazer op pad. Samen met Nadine Ross, die we nog kennen uit Uncharted 4, verkent ze de bergen van West-Ghats in een door een burgeroorlog geteisterd India, op zoek naar de slachttand van Ganesh, een eeuwenoud artefact dat natuurlijk het nodige geld moet opleveren.

De multiplayer
Uncharted: The Lost Legacy bevat dezelfde multiplayer als Uncharted 4, alsmede de survivalmodus. Vooral voor mensen die Uncharted 4 hebben gemist is dat natuurlijk ideaal. Het zorgt er wel voor dat bij het digitaal aanschaffen van de game je een downloadbestand van meer dan 40 GB staat te wachten. Gelukkig kun je ervoor kiezen eerst de singleplayer te downloaden, waarna je meteen aan de slag kunt.

Chloe is het kloppende hart van de game en een prima vervanging voor Drake. Sterker nog, we misten onze goedlachse avonturier eigenlijk geen moment tijdens het spelen. Chloe is zo mogelijk nog bijdehanter dan Drake en klautert net zo soepel bergwanden op. We kennen haar al van vorige Uncharted-games, maar The Lost Legacy geeft haar naast de gebruikelijke sarcastische opmerkingen ook de nodige diepgang, wat een hernieuwde waardering voor haar oplevert. De manier waarop je via dialogen langzaam meer te weten komt over haar verleden en hoe ze tijdens haar avontuur haar spreekwoordelijke demonen verslaat, werkt – zoals we gewend zijn van de reeks – namelijk erg effectief. Nadine is er gedurende het hele avontuur bij, maar blijft in vergelijking met Chloe een beetje onderontwikkeld. Ze is er overduidelijk om Chloe iemand te geven om tegen te praten en om een spannende dynamiek te creëren, maar wat diepgang voor het personage had niet misstaan.

Op avontuur in India
Hoewel de focus op bovenstaande personages nieuw is, verrast de gameplay nergens als je Uncharted 4 al gespeeld hebt. Hoewel je ditmaal niet de hele wereld afreist, maar in de natuur van India en bijbehorende tempels ronddwaalt, voelt de flow van The Lost Legacy nagenoeg hetzelfde aan. Uitgebreide klimsessies, waarbij je naast je handen ook gebruikmaakt van een klimtouw en klimhamertje, worden afgewisseld met afgebakende gebieden waarin je vijanden rondsluipend een voor een kunt uitschakelen of betrekt in een grote schietpartij. De manier waarop vijanden patrouilleren en reageren op jouw aanwezigheid (of het gebrek daaraan) is sinds Uncharted 4 een stuk realistischer en maakt ook hier nog steeds indruk. Zeker op een hogere moeilijkheidsgraad heb je een flinke kluif aan de manier waarop vijanden de aanval inzetten en je flankeren.

Nieuw is dat je als Chloe sloten kunt openen. Ze gebruikt haar haarspeld dan om diverse handig geplaatste vijandelijke wapenkisten leeg te roven. Met een druk op de knop stop je die haarspeld in een slot en draai je de joystick tot je een trilling voelt. Dat herhaal je een paar keer en hoppa: het slot is open. Dit is nieuw voor de Uncharted-serie, maar het werkt zo simpel dat het verder niet een opvallende toevoeging is, op één scene na waarin het op een nagelbijtend spannende manier wordt toegepast.

Een fijne déjà vu
In de eerste helft van The Lost Legacy bereik je al vrij snel een natuurgebied dat doet denken aan het Afrikaanse landschap uit Uncharted 4. Ook hier krijg je, zeker in vergelijking met de Uncharted-titels op PlayStation 3, behoorlijk wat vrijheid om zelf op verkenningstocht te gaan. Je kunt er zelfs drie verschillende tempels in willekeurige volgorde bezoeken. Maar deze vrijheid houdt niet aan.

Ondanks Naughty Dogs belofte dat deze uitbreiding meer vrijheid dan gewone Uncharted-games heeft, is alles na dat natuurgebied toch vooral weer een lineaire achtbaanrit. Je krijgt wederom te maken met instortende vloeren en gebouwen, enkele spectaculaire shoot-outs met onder andere helikopters, een indrukwekkende omgevingspuzzel in een verloren gewaand eeuwenoud gebied, en ook een achtervolging met voertuigen – een van de hoogtepunten uit Uncharted 4 – ontbreekt hier niet.

Daarmee stippen we eigenlijk meteen het enige minpunt van deze uitbreiding aan, al ligt het vooral aan je verwachtingen hoe zwaar je hieraan tilt: The Lost Legacy doet niets fundamenteel nieuws. Sterker nog, bijna elke nieuwe omgeving, puzzel of spectaculaire episode doet wel denken aan een gedeelte uit een eerdere Uncharted-game. Daardoor voelt het spel regelmatig aan als een compacte ‘best of’-verpakking die systematisch een fan-verlanglijstje afwerkt. Op zich niet heel vreemd voor een uitbreiding op een bestaande game, maar het knaagde gedurende onze speelsessie toch. Toen het eerste enthousiasme van het spelen van een nieuwe Uncharted-game (aangewakkerd door diens gebruikelijke torenhoge kwaliteiten) was gezakt, bekroop ons iets te vaak het gevoel van déjà vu.

Een hele fijne déjà vu, dat wel. De productiewaarden van een gemiddelde Uncharted-titel en dus ook The Lost Legacy zijn bizar hoog. Grafisch werden we een aantal keer volledig van onze sokken geblazen; enkele vergezichten, maar ook de animaties van personages bewijzen wederom dat Naughty Dog de beste grafische kunstenaars in huis heeft. De enorme hoeveelheid details fopte onze hersenen dusdanig dat we af en toe dachten de zompige jungles of stoffige catacomben te kunnen ruiken. En ook gameplay-technisch speelt alles ook nog even soepel als je gewend bent. Klimmen, lopen, rijden, schieten: het voelt allemaal alsof je door een zacht pakje boter snijdt met een loeiheet mes. De persoonlijke ontwikkeling die Chloe gedurende de game doormaakt is vervolgens de kers op de taart.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 5/5 volgens 2 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Lil’ Kleine krijgt plekje op soundtrack van Need For Speed Payback

Yakuza Kiwami review – Uitstekend nagerecht