in

Assassin’s Creed Origins hands-on preview – Op de geschiedenistour


In Londen mochten we vier uur lang rondlopen in de open wereld van Assassin’s Creed Origins. De previewdemo behelst slechts een twintigste van de gehele map, maar de kompas-iconen die pronken op het bovenste gedeelte van het scherm geven aan dat er genoeg te doen is in dit stukje van het mysterieuze Egypte.

De nieuwe, oude setting van Assassin’s Creed Origins brengt niet alleen een hoop mysticisme met zich mee, het is ook de perfecte aanleiding voor een nieuw gevechtssysteem, dat mede door een breder scala aan verouderde wapens een stuk gevarieerder en impactvoller aanvoelt. In voorgaande Assassin’s Creed-games konden de gevechten evengoed in een arcadehal plaatsvinden; het is een kwestie van timen, counteren en bekende gevechtsanimaties achter elkaar plakken door op de juiste knoppen te drukken en gevoelloos tussen vijanden te schakelen. Origins pakt het anders aan, doordat de gevechtsmechanieken grotendeels op physics zijn gebaseerd en de variatie in wapens de speler oproepen creatief te werk te gaan.

Overal zijmissies
Onze speelsessie begint met het oplossen van een moordmysterie, waarbij we door te omgeving te scannen met een soort Eagle Pulse-bloedsporen en andere aanwijzingen higlighten, en vervolgens de dader confronteren. Het is direct duidelijk dat simpelweg aanvallen blokkeren of ontwijken en counteren niet meer aan de orde van de dag is; door rond de moordenaar te rollen proberen we zijn gigantische schild te omzeilen, maar wanneer dat te langzaam gaat wordt het tijd voor een ander, groter wapen. De power-up-aanval vloert hem lang genoeg om rap toe te kunnen slaan, en al snel verschijnt de knoppencombinatie voor een afmaker in beeld, waardoor er weinig over lijkt te blijven van zijn schedel.

Galopperend op een kameel gaan we verder, en begint het geweld pas echt. Als kersverse Medjay, een ten einde lopende orde krijgers, voelt hoofdpersonage Bayek zich geroepen iedere arme ziel in Egypte te assisteren. Zo ook twee verdrietige ouders, die langs de weg zitten en via een sidequest ons richting een bandietenkamp sturen om iemand te bevrijden. Het is inmiddels nacht, wat ervoor zorgt dat een enkeling in het kamp is gaan slapen en wij des te geruislozer het kamp kunnen binnentreden.

Geruisloos en geweldvol infiltreren
Door Bayeks vogel Senu, de voorloper van Eagle Vision, te roepen en in zijn huid rond te vliegen brengen we het kamp en de ravijn waar het in ligt in beeld. Senu laat zich makkelijk besturen, en al snel blijkt een boven het kamp uittorende rots een prima plek te zijn voor plezier met pijl en boog. Nu de bandieten gehighlight zijn zoals we kennen uit games als Far Cry, is het gemakkelijk een paar pijlen in hun hoofden te planten van veraf. Het sterven van hun kameraden doet de overlevenden natuurlijk direct op ons afstormen, en het ontwijken kan beginnen.

Wanneer Bayek zich tegenover een groepje vijanden bevindt, kan hij namelijk niet zoals in de vorige Assassin’s Creeds zorgeloos schakelen tussen iedereen en ervan uitgaan dat de counterknop genoeg is om hem van alle kanten te beschermen. Vijanden werken beter samen, en de nadruk op de physics zorgen ervoor dat we in deze één tegen vijf situatie meer aan het rondrennen en -rollen zijn, en daarbij hopen ze individueel te verrassen met enkele rake klappen.

De leider blijft na enkele minuten over, en met zijn beide messen snelt hij op ons af zonder al te veel om zijn verdediging te geven. Hem raken is daarom een stuk makkelijker, maar wanneer één van zijn combo’s daadwerkelijk landt, moet Bayek bijna afdruipen. Zo is er al binnen een kleine nederzetting meer variatie in de vijanden dan in sommige voorgaande Assassin’s Creed-games, om nog maar te zwijgen over de verschillende wapens die ze hanteren, en de legendarische vormen die ze kunnen aannemen. Dat belooft veel goeds voor de rest van Egypte.

Rollenspel in een rollenspel
Aangezien de hedendaagse Animus-gebruikende Abstergo-medewerker (ken je het verhaal nog wel?) continu in de huid kruipt van een van zijn voorouders, is het bijzonder dat Origins de eerste Assassin’s Creed-game is waarbij de nadruk daadwerkelijk op rpg-elementen komt te liggen. Dit blijkt uit de grofweg 160 wapens die de game bevat en de manier waarop je ze kunt vinden uit schatten en het doorzoeken van vijanden, maar ook uit het vereiste inventory-beheer dat we als resultaat moeten verrichten, en de vaardigheden waarmee Bayek zijn wapens kan gebruiken.

De skill tree van Origins is opgedeeld in drie takken, en kan aangevuld worden door te levelen, missies te voltooien en vijanden af te maken. De tak Master Warrior focust zich op melee-wapens, Master Hunter is er voor de liefhebber van pijl en boog en Master Seer stelt Bayek in staat gereedschap en vallen te maken. Bovenop de variatie in wapens lijkt de combat van Origins daardoor een stuk langer interessant te blijven. Gelukkig maar, anders zou het verkennen van het gigantische Egypte niet lang zo’n plezier blijven. Toch?

Uitgerekt en gedetailleerd
Door te reizen via kameel, paard of boot krijgen we een goede eerste indruk van de wijde wereld naast de Nijl. Verscheidene nederzettingen en aandachtstrekkers verschijnen aan de horizon, en het kriebelt om bijvoorbeeld naar die pyramide in de verte of die beeldschone oase verderop toe te rijden – wat helaas niet mogelijk is in deze build. Het maakt voor nu ook niet uit. Want of het nou de kracht van de Xbox One X is, of het werk dat Ubisoft in de grafische pracht en praal van Origins heeft gestopt; Egypte is beeldschoon, geen van de gebieden in de previewbuild lijken op elkaar en het geheel draait als een zonnetje.

Toch moet opgemerkt worden dat enkele bekende Ubisoft-kwaaltjes ook in Origins van de partij zijn. De uitzichten, architectuur, draw distance en waanzinnige belichting mogen dan veel goed maken, maar voor de animaties van npc’s mogen we anno 2017 hogere eisen stellen. De verhalen die ze vertellen zijn bij tijd en wijle indrukwekkend, maar de houterige manier waarop ze met Bayek communiceren laat vaak te wensen over. Vervelend, maar waarschijnlijk kunnen we het vergeven als de rest van Egypte net zo gevarieerd en adembenemend mooi is.

Assassin’s Creed Origins lijkt dus voor vriend en vijand van de serie een interessante game te worden. Genoeg bekende gameplayelementen keren terug voor fans van het eerste uur, maar de combinatie van de vernieuwde rpg-elementen en betere en impactvolle gevechtssystemen zou zelfs afgehaakte fans terug kunnen halen en nieuwe kunnen inspireren. Als totaalplaatje lijkt een Assassin’s Creed nog nooit zo goedgevuld en gevarieerd te zijn geweest als Origins: laten we hopen dat deze preview-versie geen fata morgana blijkt te zijn.

Door Marvin Toepoel.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Derde generatie komt wellicht met Halloween naar Pokémon Go

De zoektocht naar Ho-oh in Pokémon de film – Trailer