in

Harry Potter en de Orde van de Feniks


Vroeger was ik altijd in de veronderstelling dat zoeken betekende dat je daadwerkelijk op zoek moest gaan naar iets. Dat ik al mijn laatjes moest omgooien, wilde ik die cd terugvinden. Maar in Harry Potter en de Orde van de Feniks voor de Nintendo DS krijgt zoeken een compleet andere betekenis; loop in de richting die die witte vinger linksonder in je beeld je aanwijst.

En met deze manier van zoeken ben je heel erg veel bezig in deze nieuwste telg in de Harry Potter-reeks. Ik schat zo’n vijftig procent van de totale spelduur, die amper zes uur bedraagt. Drie uur lang loop je dus op je onderste scherm door Zweinstein in de richting die de witte vinger je aanwijst. Het bovenste scherm laat een mooie plaatje van Zweinstein zien en de opdracht waar je op dat moment mee bezig bent. ”Zoek Ron”, ”Zoek Parvati”, ”Zoek de chocokikker”.

Zeggen de bovenstaande termen je nu helemaal niets, dan zou het zeer onverstandig zijn het vijfde jaar van Zweinstein op je DS te doorlopen. Er is amper sprake van enige vorm van uitleg van het verhaal, op wat korte conversaties tussen personages, die – mits je De Orde van de Feniks nooit gelezen en de film nooit gezien hebt – onbegrijpelijk zijn. Mensen die dat wél hebben gedaan, zullen opmerken dat wel héél veel delen uit het verhaal weggelaten worden.

Naast het lopen door Zweinstein, bestaat Harry Potter en de Orde van de Feniks voornamelijk uit diverse minigames die helaas, net als de opdrachten, weinig inspanning van de speler vereisen. De diverse lessen zijn elk een minigame; zo wordt een les Gedaanteverwisselingen een inkleurwedstrijd tegen de klok, en een les Toverdranken resulteert in veel gedraai en geschuif met je stylus en geblaas in de microfoon. Daarnaast is ook elke spreuk op zich een minigame, die bestaat uit het natekenen van een zeer simpel figuur en het aantikken van een paar bolletjes. Ook is er een erg eenvoudige, nauwelijks noemenswaardige Zwerkbal-minigame aanwezig.

Een van de uitgebreidste minigames is het duelleren. Dit klinkt eigenlijk spannender dan dat ’t is, want duelleren bestaat uit niet veel meer dan het telkens aanklikken van een vijand (de vijanden die je tegenkomt zijn alleen – op het eindbaasgevecht na – Malfidus, Korzel en Kwast), een aanval selecteren en vervolgens een lijn trekken tussen de diverse bolletjes die verschijnen. De spreuken train je bij het zelf opgezette bondgenootschap De Strijders van Perkamentus. Helaas zijn de spreuken die je daar leert geen simpele toverstafbewegingen die hele explosies doen ontstaan; nee, na heel veel gezwaai krijg je een lullige Flipendo uit je staf/stylus.

Al te positief ben ik dus niet over de DS-versie van Harry Potter en de Orde van de Feniks, maar toch heb ik wel respect voor de ontwikkelaar. Ze hebben het namelijk toch voor elkaar gekregen om Zweinstein volledig in 3D, met respectabele graphics op je DS te toveren. En dat ze je daar dan eindeloos een vinger doorheen laten volgen, ach, dat is hun goed recht. Hopelijk zien ze in dat het echter niet altijd even léúk is om dat te doen.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

‘Politie zal terugkeren in Need for Speed’

De Nederlandse ontwikkelaar verteld in het Engels hoe het vijanden systeem werkt