in

Time Crisis 4


Lightgun-games waren ooit behoorlijk populair. Op de eerste PlayStation zijn er een aantal verschenen, maar daarna is dit genre een beetje in een slop geraakt. Dat komt natuurlijk onder andere doordat je nogal wat geld moet neertellen voor zo’n plastic pistool terwijl je er maar een paar games mee kunt spelen. De Wii lijkt het genre nieuw leven in te blazen, doordat je daar geen aparte gun hoeft te hebben, maar gewoon kunt spelen met de Wii-mote. Fans van het genre met een PlayStation kunnen gelukkig nog wel rekenen op Time Crisis, die games blijven maar komen, zo ook op de PlayStation 3.

Het eerste dat opvalt aan Time Crisis 4 is die foeilelijke GunCon 3. Hij is smerig oranje en bevat een lelijk extra handvat aan de linkerkant met twee knoppen en een tweede analoge stick. Ja hij is lelijk, maar dan wel weer zo lelijk, dat ie bijna mooi is. Wat je daarna uit de doos haalt zijn twee onhandige infraroodlampjes die je op de hoeken van je tv moet zetten. Ze werken net zo als de sensorbalk van de Wii, maar zijn minder praktisch. Dit komt doordat de lampjes aan elkaar vastzitten met een dun en onhandig draadje en vervolgens weer met net zo’n draadje verbonden zijn aan de PS3. Maar zodra de lampjes staan en je alle draden voor het scherm hebt weggehaald, dan werkt het wel. Althans, zodra je het pistool in een andere USB-poort hebt gestoken, want de GunCon 3 is niet draadloos. Dat slaat toch helemaal nergens op?

Goed, twee USB-poorten zijn bezet, het was even klooien om alles aan de praat te krijgen, maar dan kun je ook eindelijk aan de gang met Giorgio Bruno en Evan Bernard, de twee hoofdrolspelers uit de Arcade Mode van Time Crisis 4. Als je de GunCon al lekker fout vindt, wacht dan maar tot je deze twee gasten ziet, ze lijken zo weggelopen uit het designer-team van Queer Eye for the Straight Guy. Deze twee agenten zijn op een missie tegen geheime biologische wapens. Je speelt met een van deze gasten in een modus die een exacte kopie is van het spel in de arcadehallen. Dit gedeelte is dus on-rails, jij hoeft niet te lopen, alleen te mikken en wegduiken achter cover.

Omdat mensen niet uren achter elkaar een spel spelen in de arcadehal is deze modus erg kort. Binnen een uur knal je je er zeker wel een weg doorheen. Maar dat zal je de eerste keer niet lukken. Zodra de continues op zijn, mag je namelijk helemaal opnieuw beginnen. De game is niet per se altijd moeilijk, maar is af en toe erg flauw. Je vijanden hebben een aantal verschillende wapens en sommigen schieten een projectiel af dat niet te ontwijken is. Pas als je de game door en door kent, weet je wanneer je moet wegduiken. Games als deze zijn namelijk volledig gescript, kunstmatige intelligentie zit er niet in. Elke beweging en elk schot van de tegenstander is van tevoren bepaald. Het idee van een arcadegame als deze is namelijk dat je een game keer op keer speelt en je eigen tijden en nauwkeurigheid verbetert. Daarvoor moet het spel volledig voorspelbaar zijn. Aan de kleur van een tegenstander zie je bijvoorbeeld wat voor wapen hij heeft. Naast de gewone vijanden kom je af en toe extra sterke vijanden tegen en de Terror Bites, insectachtige vijanden die in grote zwermen op je afkomen. De Arcade Mode van Time Crisis 4 is precies wat je ervan zou verwachten, kort maar krachtig. Zeker wanneer je met een vriend speelt is deze modus leuk om te doen. Die tweede kan met een controller spelen, maar moet natuurlijk ook gewoon een GunCon hebben. Houd er dan wel rekening mee dat de 40GB PS3 maar twee USB-poorten heeft terwijl je er in de multiplayer drie nodig hebt.

Het blijft echter jammer dat de Arcade Mode zo kort is. Namco Bandai heeft natuurlijk wel meer content toegevoegd, waarvan de Complete Missions-modus de belangrijkste is. Deze combineert de levels uit de Arcade Mode met echte FPS-levels. De twee sticks op de GunCon gebruik je om te lopen en de camera te besturen, terwijl je nog steeds mikt en schiet als in de Arcade Mode. Dit is heel erg wennen, zeker voor een linkshandige. Een linkspoot wil de kolf van het pistool in zijn linkerhand hebben, dus moet hij onder de loop door het tweede handvat aan de linkerkant met zijn rechterhand vastpakken. Ja het werkt, maar erg comfortabel is het niet. Maar wat nog veel belangrijker is, als FPS valt Time Crisis 4 hopeloos door de mand. Een FPS speel je vloeiend, zijwaarts lopend en mikkend tegelijk. Maar omdat je in deze game moet lopen én de camera bewegen én mikken op het scherm, kan dit niet. Dus je loopt een stuk, gaat stilstaan en dan schieten. De game wordt daar erg langzaam van, zeker als je ziet hoe verschrikkelijk traag je personage loopt.

En daar houdt het niet op. Ook in de FPS-mode zijn de vijanden volledig gescript, en valt ook heel erg op hoe lelijk dit spel eigenlijk is. Ook de structuur van de levels is erg ouderwets. Je moet sleutels zoeken, stukjes backtracken en hier en daar zelfs op en over objecten springen. De makers van Time Crisis weten hoe je een on-rails shooter maakt, maar hebben geen kaas gegeten van het FPS-genre. Een typisch gevalletje van schoenmaker, blijf bij je leest. De Complete Missions is best leuk voor korte tijd, omdat je nu eenmaal met die GunCon speelt, maar had van mij weggelaten mogen worden. In plaats daarvan had ik veel liever toevoegingen gezien in de Arcade Mode. Als ze daar nu extra on-rails levels voor hadden gemaakt, was deze game veel langer leuk gebleven. Ook de slechte Duckhunt-achtige minigames en Crisis Missions – waarin je in een omgeving een specifieke opdracht moet voltooien – veranderen daar niets aan.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Konami komt met Castlevania: Order of Ecclesia

Kijkje achter de schermen bij The Incredible Hulk