in

Ratchet & Clank 2: Going Commando (PS2)


Bij Sly 2, mijn eerste game voor de Playstation 2, zat een kaartje. Er stonden een klein robotje en een raar wezen met een groot wapen in zijn hand op. Ik vroeg mij af waarom dit in het doosje zat, want het waren duidelijk geen Sly en zijn vrienden. Ik kwam er achter dat het Ratchet en Clank waren. Ook stond erbij hoe ik de demo van Ratchet & Clank 3: Up Your Arsenal, die in Sly 2 zat verwerkt, moest openen. Natuurlijk probeerde ik het meteen uit, en het viel niet tegen. Uiteindelijk heb ik de game niet gekocht. Maar toen ik deel twee in de winkel zag liggen, telde ik toch maar twintig euro neer om die te kopen. Dit bleek geen vergissing te zijn, want ik heb heel wat plezier met deze game beleeft!

Bijvoorbeeld met het verhaal, dit steekt namelijk goed in elkaar. Je ziet Ratchet en zijn metalen vriendje lekker onderuitgezakt in een leunstoel zien zitten, terwijl ze een interview geven aan de heldenserie Behind The Hero. Dan worden ze op mysterieuze wijze ontvoerd door een vreemde wetenschapper. Die geeft Ratchet de opdracht om zijn gekoesterde experiment voor hem terug te brengen, want deze is hem bruut is ontnomen door een gemaskerde dief. Ratchet neemt de klus meteen aan, want hij heeft wel weer eens zin in een avontuurtje. Clank komt later natuurlijk zijn vriend te hulp, en samen stelen ze het experiment terug. Maar dan blijkt dat ze, door het experiment terug te geven aan de wetenschapper, ze een heel sterrenstelsel in groot gevaar hebben gebracht. Het experiment is namelijk levensgevaarlijk en vermenigvuldigt zich als een tierelier. Dat was niet de bedoeling! Dit verhaal steekt goed in elkaar, op het verrassende einde worden alle raadsels opgelost die tot op dat moment in je hoofd rondspookten. Dit alles gaat gepaard met een flinke dosis humor, die je in elk tussenfilmpje wel zult tegenkomen. Ik heb vaak zitten lachen om de lekker simpele humor, die echt bij het spel past. Gewoon, niet te moeilijk, maar toch vermakelijk.

Ook de gameplay zal niet al te moeilijk zijn. Je zult van planeet naar planeet reizen om daar alles en iedereen aan puin te knallen. Dit doe je met een groot arsenaal aan wapens, en wat zijn die gaaf! Futuristisch geschut dat een beetje gebaseerd is op hedendaagse wapens. De wapens lopen uiteen van een werpster tot een sniper, en allemaal hebben ze een eigen sterkte en eigenschap. En alsof dat nog niet genoeg is zul je de wapens ook nog kunnen upgraden door ze veel te gebruiken, waardoor ze nog sterker worden. Dit systeem werkt erg goed, want het lijkt nu of je de upgrades ook echt zelf verdient, al zullen een aantal wapens moeilijker te trainen zijn. Naast de wapens heb je ook nog de gadgets, die niet zijn om mee te schieten, te slaan of iemand op enige wijze pijn te doen. Hiermee zal je enkel objecten kunnen laten bewegen, met zwaartekracht kunnen spelen of robots kunnen besturen. Jammer is dat sommige gadgets veel van elkaar weg hebben, en beter gecombineerd hadden kunnen worden. Maar dit vormt geen groot probleem. De functies zul je vooral moeten gebruiken in de vele kleine puzzeltjes die in de game verwerkt zijn.

Die puzzels zijn aardig goed uitgewerkt. Overal in de game kom je ze tegen, en ze zijn erg gevarieerd. Je zult echter niet alles met je handige gadgets moeten doen, want je zult ook genoeg andere vaardigheden moeten benutten in de puzzels. Zo zal je bijvoorbeeld je lenigheid en precisie moeten gebruiken in een reeks van sprongen om naar de overkant van een ravijn te komen, dit biedt echter niets nieuws. De actie en de puzzels zijn goed verdeeld over het spel, en je zult je niet gaan ergeren of vervelen met deze game. Ook zal je soms een puzzel met Clank op moeten lossen. Dan zal je met de hulp van een paar robotvrienden een parkoers af moeten leggen, waardoor je uiteindelijk bij een knop uitkomt waardoor je Ratchet weer bevrijdt uit een cel of verder helpt met zijn missie. De besturing hierbij werkt goed, je zult de robotjes allerlei opdrachten moeten geven om bijvoorbeeld een vijand aan te vallen of een brug te bouwen om daarmee weer op een nieuwe locatie te kunnen komen.

Grafisch doet Going Commando het ook niet slecht. Voor het jaar waarin het gemaakt is (2003) is het echt mooi te noemen. De personages en omgevingen komen goed tot leven. Alles is erg vrolijk gekleurd, maar ziet er toch niet erg kinderachtig uit. De stemmen in deze game zijn ook van hoog niveau. Ze zijn met veel enthousiasme ingesproken, ze trekken je echt mee in het verhaal en laten de karaktertrekken van een personage goed merken. Zo zal je bijvoorbeeld echt in een deuk liggen om de stem van een vreemd figuur dat Ratchet iets probeert bij te brengen over paranormale krachten. De muziek is echter iets minder. De deuntjes op de achtergrond zijn nogal standaard en je zult er niet echt mee worden verbaasd. Erg veel zal je er ook niet op letten, want het geknal van geweren, de explosies van bommen en het gebrul van bloeddorstige vijanden zullen de muziek snel overstemmen.

Maar helaas, aan alles komt een eind. Als je de laatste eindbaas hebt verslagen zal je toch echt een afsluitend filmpje te zien krijgen, en daarna de credits. Gelukkig is er na dit bekende tafereel toch nog heel wat te doen. Je kunt teruggaan in de tijd om de laatste kleinigheden nog eventjes recht te zetten of de laatste wapens nog eventjes te trainen of kopen. Dit is echter niet de enige mogelijkheid, je kunt het spel ook nog in een moeilijkere versie uitspelen, de Challenge Mode. Hierin houd je alle wapens die je de vorige keer had bij je, en zak je een nog moeilijkere strijd te wachten staan. Je kunt ook kiezen of je dit in de originele derde persoon doet, of dat je alles nog een keer wilt beleven vanuit een heel andere hoek, namelijk vanuit de eerste persoon, wat aardig goed werkt. Dit geeft weer een heel andere draai aan de game, en geeft nog meer reden om hem over te spelen. Het spel blijft leuk, hoe vaak je het ook speelt.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Bureau voor Gamers: Nintendo’s mysterieuze driehoekjes

Rollercoaster Tycoon 3D Review