in

Super Mario 64 DS (NDS)


Het is al weer een tijd geleden dat Super Mario 64 samen met de Nintendo 64 op de markt werd gebracht. In die tijd kwam de bedenker van Mario Shigeru Miyamoto met de vernieuwende gameplay en revolutionaire 3D-graphics. Ondanks de grote stap van de traditionele 2D Mario spellen werd de nieuwe dimensie goed toegepast in het spel. Het spel speelde zich af in een voor je gevoel erg leeg kasteel waar je 15 verschillende werelden moest verkennen om 120 Power Stars te bemachtigen. Hiervoor had Mario verschillende acties tot zijn beschikking zo kon hij bijv: zwemmen, rennen, springen, stampen, slaan en een achterwaartse salto maken. En of dat al niet genoeg was kon je in de werelden ook nog speciale petjes vinden die Mario tijdelijk bepaalde vaardigheden gaf. Bovendien was vooral de camerabesturing erg goed uitgewerkt waardoor het heel makkelijk was om de camera te besturen. Dit alles maakte van Super Mario 64 een fantastisch spel waar ik nog met mooie herinneringen aan terugdenk.

In 2005 is het dan zover: deze topper van Nintendo 64 keert terug naar de Nintendo DS als een remake met de naam Super Mario 64 DS. En hoewel je de naam misschien doet vermoeden is het spel toch geen volledige port. Zo zijn er een aantal opties aan het spel toegevoegd. Maar dan blijft het natuurlijk de vraag of het spel ook nog de moeite waard is om te kopen als je het origineel al gespeeld hebt.

Het spel bestaat uit 3 mode’s waaronder een single-player mode waar je deze keer het verhaal met 4 karakters kunt beleven (Yoshi, Mario, Luigi, Wario) die allemaal hun eigen specialiteiten hebben. Bovendien zijn er naast de 15 originele werelden ook een aantal nieuwe gebieden toegevoegd. Verder is er nog een multi-player mode en kan je naar de ‘Rec Room’ gaan. Hier kan je allemaal verschillende minigames spelen die kan vrijspelen door in het avontuur konijnen te vangen .

Het verhaal van Super Mario 64 DS blijft trouw aan dat van het origineel. Je moet nog steeds Peach redden die door Bowser gevangen is genomen. Dit doe je door Power Stars te verzamelen die verstopt zitten in het kasteel en de verschillende werelden. En uiteindelijk Bowser te verslaan. Het totaal van de sterren is nu 150. Dit zijn 30 sterren meer in vergelijking met het origineel. In tegenstelling tot het origineel begin je nu met Yoshi. Dit was voor mij in het begin even wennen omdat ik het origineel gewend ben maar ik kreeg het al snel door. In de loop van het spel als je het kasteel steeds meer verkent zal je ook steeds nieuwe karakters vrijspelen.

Zoals ik al zei heeft elk karakter zijn eigen voor en nadelen. De een is weer heel snel of kan goed springen terwijl de andere juist weer heel sterk is en dus niet snel. Bovendien hebben alle karakter nog een speciale vaardigheid die overeenkomt met de vaardigheden die Mario in het origineel had. Zo kan de een onzichtbaar worden of vliegen terwijl de ander van metaal wordt en op de waterbodem kan lopen. Maar ook omdat de opdrachten die je moet doen voor een ster zijn aangepast en dus niet helemaal hetzelfde als het origineel, merk je al snel dat je alle karakters nodig hebt om de sterren te halen en je soms een beetje in de knoop komt omdat je een karakter nog niet vrijgespeeld hebt.

Op audio- en visueelgebied is Super Mario 64 DS eigenlijk gewoon hetzelfde als zijn voorganger. Het ziet er misschien allemaal net iets scherper uit op de DS. De actie van het spel wordt weergegeven op het bovenste scherm en op het onderste scherm zie je de spelwereld van bovenaf. Hierdoor krijg je een soort plattegrond die af en toe wel handig is maar verder niet een noodzaak is om het spel goed te kunnen spelen. In de werelden zit nog steeds ontzettend veel variatie. Verder zijn de geluidseffecten en de soundtrack wel hetzelfde als het origineel. Dit kan je aan de ene kant als een minpunt zien maar aan de andere kant als een pluspunt. Dit komt omdat het spel hierdoor wel de sfeer van het origineel krijgt en die was echt fantastisch. Waardoor ik toch een gevoel van nostalgie kreeg toen ik het spel zat te spelen.

Bij de multi-player mode komt erop neer dat je in de kasteeltuin van Peach rondloopt en meer sterren probeert te verzamelen dan de andere 3 spelers. En degene die dus de meeste sterren verzamelt is de winnaar. Met de minigames heb ik erg vermaakt, ondanks dat sommige minigames toch wel een beetje achterhaald zijn. Maar door het Mario sausje en de goede uitwerken zijn ze stuk voor stuk erg vermakelijk.

Na een tijdje kreeg ik toch een beetje een repetitief gevoel omdat veel van de dingen nog hetzelfde zijn. Verder had ik soms last van de controls omdat die naar mijn gevoel toch wat minder fijn zijn als in het origineel. Ook werkte de camera niet altijd even lekker. Vooral als je bijvoorbeeld dicht bij een muur staat. Dit zorgde er ook voor dat ik soms geen zin meer had om te spelen. En daardoor had ik het spel af en toe weggelegd. Maar na een tijdje pakte ik het eigenlijk toch weer op en speelde ik verder. En dit bewijst wel dat Super Mario 64 DS toch een goed spel is.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Bureau voor Gamers: Nintendo’s mysterieuze driehoekjes

Rollercoaster Tycoon 3D Review