in

Tom Clancy’s Ghost Recon Advanced Warfighter (X360)


Shooters. Er zijn mensen die het helemaal te gek vinden en anderen vinden het maar helemaal niks. Ikzelf was iemand van de laatste categorie, zeker als het om first person shooters ging. Tenminste, tot de zomer van 2006. Mijn Xbox360 stond te schitteren in mijn kamer en er moest alleen nog een game bij. En aangezien mijn vriend die zomer helemaal verslaafd was geraakt aan een shooter, vroeg ik maar eens welke dat was. Je raadt het natuurlijk al: Het was Tom Clancy’s Ghost Recon Advanced Warfighter. En het was nog een third-person shooter ook! Zo dapper als ik was, besloot ik maar eens deze shooter te kopen. Was dat een grote fout of een goede gok?

Het verhaal in Ghost Recon Advanced Warfighter (oftewel GRAW) speelt zich af in het jaar 2013. Je hebt controle over een gevechtsteam: The Ghosts, met Scott Mitchell als kapitein. Ondertussen zijn er in Mexico-

stad hevige gevechten uitgebroken, waarbij de Mexicaanse president op een gegeven moment wordt ontvoerd. En raadt eens wie dat op moet knappen? Natuurlijk zijn dat The Ghosts. Jij bent degene die de vrede in Mexico-stad moet terugbrengen en de president weer in veiligheid moet brengen. Klinkt niet echt als de beste verhaallijn die er is, en dat is dan ook zo. Heel veel spanning zit er niet in, maar gelukkig is het nog niet zo erg dat je in slaap valt. Het doet zegmaar wat het moet doen. Maar toch, iets meer spanning in het verhaal had geen kwaad gekund.

Ach ja, een goed verhaal was natuurlijk mooi meegenomen geweest. Maar waar het natuurlijk om gaat is de gameplay. Aangezien ik een tactische shooter wilde kopen, was ik vooral benieuwd hoe je tactiek moest gebruiken in GRAW. Gelukkig is dit goed uitgewerkt (aangezien ik al helemaal niet van die “ga er maar zonder dekking te zoeken op af” shooters houd). Je moet veel dekking zoeken en je teammaten optimaal gebruiken. Met een simpele knop op de d-pad kun je ze van de ene naar de andere plek sturen. Dit is enorm goed geregeld, behalve dat je teammaten soms nogal anders over iets denken dan jij. Hun AI is dan ook niet van

een hoog niveau, waardoor ik soms wel eens in problemen kwam. Ze deden bijvoorbeeld niet precies wat ik wilde of ze gingen zonder dekking op de vijand schieten. Een gemiste kans, aangezien ze best belangrijk zijn in de missies. Maar gelukkig doen deze problemen zich niet zo vaak voor. En dan hebben we nog de Cross-Com, de fantastische uitvinding die de game nog meer strategie meegeeft. Hiermee kun je namelijk zien wat je teammaten zien! Wat verwarrend? Anders gezegd; je ziet dus wat je zou zien als jij die teammaat zou zijn. Hiermee kun je dus vijanden zien die je anders zou missen en kun je snel je teammaten te hulp komen als ze in problemen zijn. Ook krijg je gegevens doorgestuurd van het thuisfront. Ze geven je hierin belangrijke gegevens van de missie, zonder een lang tussenfilmpje te krijgen. Geniaal!

Verder was ik ook erg benieuwd over de besturing, aangezien ik bijna nooit shooters speel. Ik was op het ergste voorbereid…maar wat bleek: de controllers waren helemaal niet zo erg. Integendeel zelfs, ze waren super! Je bestuurt Scott enorm soepel en alle acties zitten op de knoppen die je daarvoor verwacht. Vooral het richten en schieten is fantastisch uitgewerkt en werkt perfect. Hierdoor konden mijn vrienden het spel ook enorm snel oppakken en meespelen. Online succes gegarandeerd (later vertel ik hier nog meer over).

En omdat ik natuurlijk een next-gen console heb, wil ik dat ook zien. Dus kom maar op met die wonderbaarlijke graphics! En gelukkig stelt Ubisoft ons niet teleur. De graphics zijn namelijk schitterend. De personages zijn bijna levensecht, de wapens zijn prachtig en voertuigen rijden bijna je beeldscherm uit. En dan heb ik het nog niet eens over de omgevingen gehad. Het kapotgeschoten Mexico-stad, de hoge bergen, de

dichte bossen; alles ziet er fantastisch uit. En ook –ik begin in herhaling te vallen- de rook en vuureffecten zijn magistraal. De explosie die je ziet als je bijvoorbeeld een busje opblaast, is zeer goed nagebootst. Op elk detail is wel gelet, zowel op gebouwen als op de bepakking van de soldaten. Het zou eigenlijk niet beter kunnen. Maar dat is eigenlijk bij veel dingen in GRAW. Zo ook het geluid. De verschillende klanken van geweerschoten klinken fantastisch en de stemmen zijn goed ingesproken. Bovendien brengen de geluiden de graphics ook echt tot leven. Een grandioze presentatie van Ubisoft, zeker als je bedenkt dat dit de eerste game op de Xbox360 is die dit laat zien.

Maar op een gegeven moment had ik het wel gezien met de singleplayer, op naar de multiplayer. En dat is misschien nog wel het mooiste van heel het spel. Er zijn zo veel verschillende opties, dat ik niet weet waar ik moet beginnen. Elke optie kun je spelen in player of ranked match. In ranked worden je resultaten bijgehouden in online lijsten waarin je kan zien hoe goed je bent in een bepaald speltype. Ook heb je de TrueSkill rangorde, waarin je een bepaalde rang wordt gegeven van 1 tot 25. Hierdoor kunnen mensen snel zien of je een beginneling bent of een echte hardcore speler. Een goede toevoeging, aangezien je dan kan inschatten hoe je moet gaan spelen (aanvallend, defensief etc.).

Maar welke opties heb je dan allemaal? Ik zal het vast zeggen; heel erg veel. Zo kun je met 16 man online missies spelen, de Co-op mode. En dit is echt te geweldig voor woorden. Iedereen communiceert zich kapot met de headset en is druk bezig zichzelf te positioneren. En serieus, die communicatie heb je nodig. Want de AI is enorm hoog, net zoals in de singleplayer. En dan vergeet ik bijna de beste optie, het fantastische

Team Elimination. Hierin kun je met maximaal zestien man (acht tegen acht) tegen elkaar gaan strijden. Deze optie heb ik helemaal kapot gespeelt, vooral met vrienden. Want zoals ik eerder al zei, de besturing is makkelijk op te pakken. Hierdoor kan je met eigenlijk iedereen wel online spelen (zonder totaal afgeschoten te worden bedoel ik dan). Behalve dat zijn er nog meer opties, zoals Team objective (je moet bepaalde doelen overnemen om te overwinnen) en Team Territory (je moet een bepaald gebied zo lang mogelijk in handen houden). Elk heeft zo zijn eigen charme en werken allemaal goed in de erg strategisch gemaakte levels. En dat is belangrijk, want dol dwaas op je tegenstander afrennen heeft geen zin. Ook hier moet je weer goed communiceren met je eigen teamleden, zodat je niet door iemand in je rug wordt geschoten. Strategie is vereist, en dat zit ook in de online-modus dus weer snor.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Bureau voor Gamers: Nintendo’s mysterieuze driehoekjes

Rollercoaster Tycoon 3D Review