in

Baten Kaitos: Eternal Wings and the Lost Ocean (NGC)


Role playing games zijn erg schaars op de kubus. Ze zijn er wel, maar er is een nadeel: ze blijven duur. Als topppers zoals Paper Mario en Tales of Symphonia voor een aardig prijsje in de winkel hadden gelegen, had ik zo een sprintje getrokken naar de dichtsbijzijnde gamesboer. Als liefhebber van die rollenspellen werd mijn geduld getest. Ik heb me nog kunnen vermaken met Golden Sun op mijn GB player, mijn psx rpg’s en Final Fantasy CC. Maar eindelijk werd een GC rpg goedkoper. Het betrof Baten Kaitos van Namco. Als een madman sprinte ik naar de winkel en heb hem gekocht. Met de game in mijn handen hoopte ik maar een ding: Kun jij mijn rpg honger stillen?

Ik geef hier meteen mijn antwoord op: ja. Baten Kaitos biedt als rpg weer genoeg speelplezier voor liefhebbers van traditionele rpg’s ondanks zijn kleine fouten. Kleine fouten? Daar vertel ik je straks wel over. Maar ik ben vooral blij dat Namco de moeite heeft genomen om Gamecube bezitters te verwennen met nog een rpg uit hun stal. En hij is exclusief! Een exclusive op een Gamecube? Hoe is het mogelijk! (Sarcasme doet pijn ik weet het)

Hoezo voorspelbaar

Baten Kaitos werd toen hij werd gereleased wel eens vergeten. Hij kwam uit een paar weken na Resident Evil 4 en GC gamers gingen toen voor de must have horror game.Gelukkig werd de game door die prijsverlaging weer wat beter verkocht en dat doet me goed. Alhoewel de mensen de game waarschijnlijk niet kopen voor zijn “originele” verhaallijn. Het verhaal van de game speelt zich af op 5 zwevende eilanden boven de wolken. De bewoners weten niet anders en hebben wel eens verhalen, legendes gehoort over een oceaan en over het leven op de grond. Maar het draait om een jongen genaamd Kalas die wakker word in een dorpje. Deze jongeman oogt ongeintreseerd en heeft commentaar op alles. Daarnaast is hij uit op wraak op een man genaamd Giacomo die zijn opa en broertje heeft vermoord. Maar al gauw ontmoet hij Xelha, een meisje die bezig is om Keizer Geldoblame te stoppen die een eeuwenoude god van vernietiging wil oproepen. Natuurlijk besluit Kalas (met tegenzin) om met haar mee te gaan en om de wereld te behoeden van de ondergang. De originaliteit is inderdaad ver te zoeken met het verhaal, wat word gered door de plottwist op een gegeven moment. Door deze twist word het verhaal dan ook daadwerkelijk interessant .

Luisteren is bijna altijd leuk

Voor mij persoonlijk is de muziek in Baten Kaitos echt geweldig. Dan heb ik het over de deuntjes die je hoort wanneer je in dorpen en steden bent of in kerkers rondloopt bijvoorbeeld. In de kleine dorpjes hoor je een luchtig muziekje, terwijl je in de hoofdstad van de vijand een keizerlijke melodie klinkt. Maar ook de muziek tijdens gevechten zit dik in orde. Je krijgt niet elke bossfight hetzelfde deuntje te horen. De gevechtsmuziek brengt je in de stemming voor het gevecht. Maar deze fantastische muziek word een beetje verpest. Door de mensen waar je het eigenlijk niet van verwacht: de hoofdrolspelers. De stemmen die zij voortbrengen zijn niet slecht, maar afgrijselijk. Ze maken hetzelfde geluid als iemand die met zijn/haar nagels over het schoolbord krassen. Kippenvel krijg je ervan. Gelukkig heeft Namco een optie toegevoegd waar het mogelijk om de stemmen uit te zetten. Thank god. Dat is maar goed ook want de gesprekken tussen de partymembers zijn ook leuk om te lezen. Als Namco die optie niet in de game had verwerkt, had ik waarschijnlijk een hekel gekregen aan de immer vrolijke Gibari of de bizarre Mizuti. (Misschien. Bijna altijd)

Shuffle your decks

Waar Baten Kaitos anders is dan andere rpg’s, is de manier waarop je vecht. Het is nog steeds turnbased, maar nu moet je met kaarten vechten. Geen toestanden à la Magic the gathering of Yu-Gi-Oh!, maar een ander simpel systeem. In de wereld van Baten Kaitos zijn voorwerpen zoals wapens, magie, uitrustingen, eten enz. gevangen in zogenaamde Magnus kaarten. Deze kaarten worden gebruikt om voorwerpen relaxt ergens mee naar toe te nemen of je wapens/magie in op te bergen. Het grappige van deze magnus is dat de tijd ook in de kaarten door gaat. Zo heb je bijvoorbeeld een lekkere appel in je magnus vastzitten, maar na een tijdje zal deze appel wegrotten. Echt heel grappig bedacht. Maar magnus zijn er vooral om mee te vechten. Wanneer je in een gevecht beland zul je meestal met drie partymembers het opnemen tegen een vijand. Wanneer je aan de beurt bent in het gevecht, moet je de kaarten kiezen wie je gaat inzetten. Zo zal een Kalas vooral veel zwaarden gebruiken, maar zal Xelha veel magie gebruiken. Maar dan heb je het alleen over de aanvallende opties. Zo moet je wanneer een vijand aanvalt, jezelf verdedigen. Zo beschik je dus ook over verdedigende kaarten, die je moet inzetten om zo weinig mogelijk schade op te lopen. Het probleem van dit systeem alleen is, dat je geluk moet hebben net zoals bij een normaal kaartspel. Daarmee bedoel ik dat je soms een hand vol kaarten krijgt tijdens een beurt waar je geen ruk mee kunt. Dat je tijdens een defensieve ronde alleen maar aanvallende kaarten bezit en dat je die moet opofferen om je zelf te verdedigen. Dat is wel jammer, want het systeem werkt voor de rest prima. Daar komt ook nog bij dat bepaalde gevechten (bossfights) erg lang duren voor sommigen onder ons. Het is mij wel eens gebeurt dat ik een halfuur bezig was met een boss! Ik persoonlijk kan dat wel hebben, maar misschien dat bepaalde gamers hun geduld zullen verliezen. Voordat ik het vergeet: er zijn geen random encounters in deze game, je moet tegen vijanden oplopen om tegen ze te vechten.

Ook anders

Wat ook vreemd is aan Baten Kaitos, is het level up systeem. Je krijgt na gewonnen gevechten gewoon de gebruikelijke experience points, maar je zult niet automatisch level up gaan. Dit doe je wanneer je een blauwe savebloem vind. Wanneer je deze bloem betreedt, kun je kiezen om naar de kerk te gaan. In deze kerk kun je dan de verzamelde experience points omzetten in een hoger level. Dit werkt goed en ondanks het feit dat je niet automatisch level up gaat, ben je bijna nooit in het nadeel tijdens gevechten. Wanneer je vijanden afmaakt in andere games in dit genre, laten de vijanden meestal geld liggen. Hoe ze daar aankomen dat weet niemand, maar je pakt het gewoon. In Baten Kaitos gaat ook dit anders. Om aan geld te komen moet je foto’s maken van vijanden. Tijdens je gevechten kun je beschikken over camera’s (die vastzitten in Magnus natuurlijk) en maak je dus een leuk kiekje van je tegenstanders. Deze laat je ontwikkelen; ze zijn na 10 minuten ongeveer klaar en dan kun je ze voor een aardig bedrag doorverkopen. Handig.

Kleine fouten

Zo kwam er na 45 uur een eind aan mijn reis in de wondere wereld van Baten Kaitos. Mijn tweede rpg op de cube uitgespeeld. Ik heb me vermaakt met de personages met de stemmen uit natuurlijk, het battlesysteem vond ik zeer fris ondanks zijn fouten. En nu? Ik denk dat ik nog wel weer een potje opstart. Dat doe ik niet alleen voor de gevechten, maar ook voor bepaalde bossfights en de muziek. Ik denk wel dat jullie nu doorhebben dat ik Baten Kaitos een erg leuk avontuur vind en ik hem aanraad voor de rpg liefhebbers onder ons. Hopelijk brengt Namco binnenkort Baten Kaitos Origins naar Europa, want met enkele aanpassingen kan Origins een prachtig afscheid zijn voor die gekke kubus. In andere woorden: Baten Kaitos is een zeer geslaagde rpg.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Bureau voor Gamers: Nintendo’s mysterieuze driehoekjes

Rollercoaster Tycoon 3D Review