in ,

Top 10 MS-DOS games

Dit is weer een top 10 van mijn hand waarbij ik mij richt op 10 MS-DOS game toppers uit mijn jeugd. Ik heb ervoor gekozen om een top 10 lijst samen te stellen waarin games voorkomen die ik speelde voor het windows 95 en cd-rom tijdperk. Game toppers als Dungeon Keeper en Heroes of Might and Magic horen in dit lijstje dus niet thuis. Het is dus een top 10 die bestaat uit mijn persoonlijke favorieten. Het was niet mijn bedoeling een uitgebreide recensie bij iedere game te schrijven. Daarom beschrijf ik vooral kort de opzet van de games en mijn ervaringen. Graag lees ik in de reacties welke favorieten jullie in dit lijstje gezet zouden hebben.

10. Hugo’s House of Horror

Dit is een game die ik eigenlijk nooit heb uitgespeeld, en dat kwam vooral door mijn leeftijd. HHoH is een game waarbij je Hugo helpt een spookhuis te doorzoeken om zijn vriendinnetje te vinden. Het besturen van het Hugo gebeurde met de normale pijltoetsen, maar je liet hem handelingen uitvoeren door hem commando’s  in het Engels te geven. Daar hebben we dan ook gelijk het punt waarom de game te pittig voor mij was, mijn Engels was namelijk nog niet op het niveau om de game goed te kunnen spelen. Daarom stal ik regelmatig het Engels/Nederlands woordenboek van mijn zus, en wist ik me op deze manier een heel eind door de game te worstelen. Vooral het griezelige sfeertje en het gevoel van overwinning wanneer ik een stap verder kwam, zorgden ervoor dat ik door bleef spelen. Ik voelde me een echte detective, en dat maakt deze game nog steeds een persoonlijke favoriet. Ook al zag Hugo er niet al te hip uit, en bestuurde hij als een zwakzinnige.

9. Duck Tales

Deze game staat me bij omdat er zo ontzettend veel variatie en spanning in zat. Je begon na het opstartscherm namelijk altijd met een wereld kaart. Daar maakte je vervolgens een keuze uit een level. Het mini-spel daar op volgde was dan ook altijd weer een verrassing. Bergbeklimmen, grotten met mummies doorzoeken, springen op krokodillen in de jungle en het vliegen met het rode vliegtuigje boden genoeg variatie om je een flinke tijd bezig te houden. Tel daarbij op dat al je favoriete Duck Tales figuren in de game verwerkt zaten, en je snapt waarom het spel bij veel kinderen in de smaak viel. Al was het alleen maar omdat je het vreselijk aanstekelijke Duck Tales melodietje na het spelen van deze game, niet meer uit je hoofd kreeg.

8. Duke Nukem : Episode One

De meesten kennen Duke van Duke Nukem 3D of het recentere Duke Nukem Forever. Ik kende hem echter van de serie platform games, waarbij ook het nodige geknald mocht worden. Dat hij een one-liner spugende seksist was, wist ik in die tijd dan ook niet. Voor mij was het gewoon een lekkere game, met een tof personage waar ik veel plezier aan beleefde. Ook al bestonden je vijanden vooral uit robotjes en vliegende koffiezetapparaten. Als ik Duke Nukem  Forever nu bekijk, dan kan ik ook bijna niet geloven dat mijn stoere held van vroeger in zo’n waardeloos bak stront terecht is gekomen.

7. Cartooners

Een spel dat voor mij de grote voorganger van de game ‘The Movies’ is. Dit spel bood je namelijk de mogelijkheid om zelf tekenfilms te maken. Je kon een set kiezen, een keuze maken tussen verschillende acteurs maar ook de muziek en verhaallijn waren volledig door jou te bepalen. Daarnaast kon je de gemaakte films ook opslaan, zodat je deze aan al je vrienden (mocht je die hebben) kon laten zien. Ik was een groot fan van tekenfilms en tekende zelf ook graag, dus deze game was voor mij een ware uitkomst. Daarnaast was het ook nog eens een stuk gebruiksvriendelijker dan je van te voren zou verwachten. En filmpjes maken binnen een ‘poep en plas’ context, verveelde eigenlijk nooit.

6. Keen 4

Keen was voor mij wat Mario voor Nintendo-bezitters was. Ik had geen Nintendo en was stik jaloers op iedereen die dit wel had. Maar gelukkig bezat ik wel een hippe computer, compleet met een bolle beeldbuis en een muis met een ouderwetse balletje erin (heerlijk, al die stof die dat onding altijd oprolde). Op dit oude barrel maakte ik gelukkig kennis met mijn eigen grote platform held. Dit toffe personage was namelijk de ruimte reizende jongen genaamd Commander Keen. De game zelf blies mij destijds weg met zijn surrealistische werelden, vlotte gameplay en rare vijanden. Er zijn heel wat games verschenen omtrent deze geel gehelmde astronaut, maar het vierde deel wist mij altijd net wat meer te overtuigen dan de rest. Toch mag gezegd worden dat er binnen de Keen franchise eigenlijk nooit een zwakke titel is verschenen. Hopelijk zien we Keen in de toekomst weer eens een comeback maken.

5. Prince of Persia

PoP is geen onbekende naam meer sinds deze franchise zijn terugkeer maakte in ‘The sands of time’. Toch blijft de Dos-versie in mijn ogen de ‘echte’ Prince of Persia. Geen stoer character design, maar een blanke vent in een witte pyama. In de game moest jij je een weg banen door een kasteel om je geliefde te redden van het kwaad. Met zijn vele vallen, irritant trage gameplay, losliggende vloerplaten en niet bestaande save-functie was dit een pittige game voor zijn tijd. De kerker uit het eerste level heb ik dan ook al vaker gezien dan me lief was. Het deed dan ook echt pijn je personage tussen de tanden van een metalen val te zien verdwijnen. Vooral het laten zien van bloed was in die tijd niet echt gebruikelijk, maar wel erg gruwelijk. Daarnaast kende het spel enkele verassingen, maar wisten ook de intense zwaardgevechten te zorgen voor bijzonder spannende momenten. Heerlijk.

4. Crystal Caves

Je bent een mijnwerker op een onbekende planeet die op zoek is naar een hele zooi diamanten. Dit was op zichzelf al een redelijk goed concept, welke nog veel beter werd uitgewerkt. Het spel begon altijd in een ‘overworld’ waar je zelf uit een tal van levels kon kiezen. Wist je bij een level alle diamanten te bemachtigen, dan werd de deur van dit level gesloten en kon je door naar de volgende. Het was je doel om op deze manier alle deuren te sluiten. Ieder level had zijn eigen thema en vijanden waardoor de uitstraling van de game eigenlijk nooit verveelde. Daarmee wist de game een unieke setting en sfeer neer te zetten, welke vergelijkbaar was met de setting waar de Keen games om bekend stonden. Daarnaast had de game zeer vlotte gameplay, waardoor je regelmatig snel door de verschillende levels vloog. Alhoewel er wel de nodige tactiek bij kwam kijken.

3. Sim Farm

Boerderijgames hebben mij altijd weten te bekoren. En ik weet zeker dat Sim Farm hier een groot aandeel in gehad heeft. Want waar je in games als Harvest Moon en Rune Factory een keuterboertje op een romantisch boerderijtje speelt, is dit in Sim Farm een beetje anders. In Sim Farm speel je namelijk een boer die in staat is een gigantisch bedrijf op poten te zetten. Daarbij komen ook gelijk alle tegenslagen die een boer kan krijgen om de hoek kijken. Want worden je gewassen niet verpletterd door een storm, dan breekt er wel een ziekte uit bij je vee. Vele uren van mijn jeugd hebben in deze game gezeten, maar het was het meer dan waard. Het is Sim City voor echte agrariërs.

2. Monster Bash

De meest gruwelijke platform game die ik destijds speelde.Monster Bash speelt zich namelijk in zijn geheel af in een Halloween setting. Dit betekent levels vol zombies,skeletten, onweer en grafstenen. Je speelt een jongen (wederom) in pyama, die met zijn katapult  op pad ging om honden en katten te redden uit de klauwen van de ondoden. Waarom je dit moest doen is voor mij nog steeds een raadsel, maar het was wel enorm vet. Want vijanden konden helemaal kapot geschoten worden totdat je hun ingewanden in het rond zag vliegen. Dat zag je destijds niet vaak in games, maar dit spel had de ballen het wel te laten zien.  Ook kende de game toffe power-ups en had het een pittige moeilijkheidsgraad. Zie de game als Keen in een totaal andere setting.

1. Prehistoric 2

De Dos-game waar ik destijds verzot op was. Van alle games heb ik deze game het meest gespeeld. Het deed me altijd denken aan de Flintstones, niet dat dit positief was want die tekenfilm vond ik net zo saai als het inpakken van een vaatwasser. Maar het sfeertje van de prehistorische wereld wist ik zeker te waarderen. Er was in deze game enorm veel te verzamelen en te ontdekken. Je kon een level meerdere keren doorlopen, en dan nog had je alles niet gezien. Ook bood de game je verschillende wapens om mee te vechten, en had iedere level zijn eigen sfeertje en vijanden. Verder kende de gameplay genoeg variatie om je geboeid te houden tot het einde van de rit. Het hoofdpersonage was een mafkees eerste klas, een eigenschap die de game alleen maar ten goede kwam.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 4.3/5 volgens 10 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
21 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
RuanMoleman
1 maand geleden

Prince of Persia is mijn allereerste game die ik ooit heb gespeeld. Ik was wel slechts 4 jaar oud ofzo, dus ver kwam ik nooit. Weg van dat heb ik zoals je aan mijn leeftijd merkt weinig ervaring met MS-DOS. Leuke top 10!

Michael-Raymond-Clayton
1 maand geleden

Ah, nostalgie. Heerlijk. Veel ervan ken ik. Veel ook niet. Keen kon mij nooit bekoren, maar Prince of Persia wel natuurlijk (wel moeilijk!!), Ducktales was ook de bom. Maar mijn favoriet was toch wel Defender Of The Crown!

https://youtu.be/sb_H9Nn7Z1o

Laatst bewerkt 1 maand geleden door Michael-Raymond-Clayton
Erik07
Erik07
1 maand geleden

Das lang geleden! Ik heb ontelbaar veel DOS games gespeeld, maar de eersten die mij te binnen schieten zijn Monkey Island, Indiana Jones, Mortal Kombat & Sim City

Rainking
1 maand geleden

Leuk stukje! De helft van de spellen heb ik ook gespeeld (Duck Tales, Cartooners, Duke Nukem Episode 1, Commander Keen 4 en Prince Of Persia), alleen in plaats van Crystal Caves speelde ik Secret Agent.

Dokter Caspari
1 maand geleden
Antwoord aan  Rainking

Dankjewel! Secret Agent van dezelfde ontwikkelaar?

Rainking
1 maand geleden
Antwoord aan  Dokter Caspari

Ja, die twee spellen hebben praktisch hetzelfde uiterlijk. Crystal Caves lijkt altijd populairder, maar ik speelde dus de andere. Is een paar maanden geleden ook geremastered op Steam uitgebracht. Ik hoop dat die spellen ook nog naar de consoles gaan komen.

Gourami
Gourami
1 maand geleden

Dat waren nog eens tijden zeg. Spellen als Doom, Wolvenstein 3d, Mortal Kombat, Prince of Persia, Dune II, Jazz Jackrabbit, Lemmings, Cannon Fodder (maar volgens mij was dat op de Amiga), Test Drive en Street Rod 1 en 2 zijn toch wel games die mij zijn bij gebleven.

Laatst bewerkt 1 maand geleden door Gourami
SamuraiPizzaCat
1 maand geleden
Antwoord aan  Gourami

Street Rod was echt leuk ja!

Dokter Caspari
1 maand geleden
Antwoord aan  Gourami

Jazz Jackrabbit 2 was geweldig, vooral multiplayer 😉

LarsB024
LarsB024
1 maand geleden

Toffe lijst! Ducktales was echt gaaf! Ik mis alleen de adventure games van Sierra: Kings Quest, Leisure Suit Larry, Space Quest. Die heb ik veel gespeeld. Een frustrerend spelleke uit die tijd was toch wel The Incredible Machine

Later (maar dat was al in het Windows tijdperk) uiteraard ook de adventures van LucasGames zoals de Monkey Island serie, Maniac Mansion, Full Throttle en natuurlijk Day of the Tentacle!

Gourami
Gourami
1 maand geleden
Antwoord aan  LarsB024

O nu kom ik ineens op Indiana Jones and the Fate of Atlantis. Weet alleen niet meer of dat dos of windows was.

LarsB024
LarsB024
1 maand geleden
Antwoord aan  Gourami

Die was ook zo gaaf! Ik had ’em destijds op cd-rom, dus dat zal Windows zijn geweest.

Edit: beiden dus: https://en.wikipedia.org/wiki/Indiana_Jones_and_the_Fate_of_Atlantis

Dokter Caspari
1 maand geleden
Antwoord aan  LarsB024

Dank! Van jouw games heb ik er gewoon geen gespeeld 😛

LarsB024
LarsB024
1 maand geleden
Antwoord aan  Dokter Caspari

Stuk voor stuk de moeite waard, mits je van adventures houdt 😉

Dokter Caspari
1 maand geleden

Ik zie tot mijn verrassing een artikel van mijn hand die ik tijden geleden geschreven heb. Dit kan ik enorm waarderen maar het lijkt een greep uit het archief om de spijtige leegte op te vullen. Want qua nieuwe artikelen is er minder aanwas, ikzelf plaats ook minder. Dit door tijdgebrek maar ook door gebrek aan motivatie. Je schrijft toch met name om interactie uit te lokken, dit is helaas vaak maar mondjesmaat het geval. Ook de waardering van de kennelijk verwaterde content verkiezing was een mooie stimulant (mede om anderen te kunnen waarderen). Ik vraag mij dan ook af waar her gros van de teksten rond de gratis weggegeven games blijven. Heb er naar mijn idee maar enkelen voorbij zien komen.

Gourami
Gourami
1 maand geleden
Antwoord aan  Dokter Caspari

O ik dacht je hebt je naam laten veranderen in je oude IG naam, maar dit is dus gewoon een oud artikel?

Dokter Caspari
1 maand geleden
Antwoord aan  Gourami

Was me nog niet opgevallen maar dit is inderdaad mijn oude naam. Nee, dit artikel heb ik niet recent geschreven. Geen idee wanneer wel , maar wel leuk dat hij er weer even bijgepakt wordt 😉

Gourami
Gourami
1 maand geleden
Antwoord aan  Dokter Caspari

Inderdaad leuk uiteraard, maar komen er dan zo weinig artikelen door members dat ze oude IG artikelen moeten terug halen? Overigens bedoel ik dat niet verkeerd richting jou of dit artikel hoor. Want het blijft verder een goed en leuk geschreven artikel.

Waar blijven overigens die artikelen en reviews van al die games waar je voor kon kiezen als je er dan wat over zou schrijven?

Maar goed veel zullen wel snel even hebben aangemeld daarvoor en die denken mooi aju gratis game en bekijk het maar.

SamuraiPizzaCat
1 maand geleden
Antwoord aan  Dokter Caspari

Jouw artikel is eigenlijk gepakt omdat we met SEO aan het testen zijn, wat wel en niet werkt 🙂 Er is nog veel leuke oude IG content beschikbaar waarvan we graag willen dat Google die goed indexeert.

Dokter Caspari
1 maand geleden
Antwoord aan  SamuraiPizzaCat

Aah zo, nou ik vind t prima 😉

andre.hooijer
andre.hooijer
14 dagen geleden

Een van mijn favorieten was het spel Thexder. Niet echt bekend, maar ik vond het supergaaf destijds. En Leisure Suit Larry 1 en 2.

‘Star Wars-game van Quantic Dream legt focus op actie en ontdekking’

Wat zijn jouw favoriete 3DS-games?