in

I.G Repost – GTA Stories, stolen p*ssy (16+)

Welkom bij I.G. Repost! InsideGamer bestaat natuurlijk veel en veel langer dan I.G. De meeste artikelen zijn dan ook rustig overgeplaatst in ons systeem. Met een beetje zoeken vind je nagenoeg alle artikelen terug! Het leek ons daarom ook leuk om oude artikelen uit den ouden doosch te halen en opnieuw te plaatsen op de nieuwe site. Ter herinnering, maar ook ter viering van wat er binnenkort uitkomt bijvoorbeeld. De artikelen worden met minimale aanpassingen opnieuw geplaatst, zodat je ze in hun originele glorie opnieuw kan lezen. De plaatjes die destijds werden geplaatst zijn bij lange na niet allemaal overgeplaatst, dus soms voeg ik zelf een plaatje toe waar voorheen ook een plaatje stond (dat kan ik nog wel zien).

We beginnen dit rubriek met een stukje van onze Tielo. Dit stukje werd in het verleden onder de fictie-categorie geplaatst, want het is fictie. Gezien de remaster trilogie van GTA III, Vice City en San Andreas deze week uitkomen, leek het mij leuk om terug te kijken naar oude GTA-artikelen. En deze was zeker de meest opvallende. Bij dezen het woord aan Tielo met zijn grappige fictie verhaal over het leven in Liberty City.
– Ruan Moleman

  • [Geschreven door Tielo op 19 augustus 2013 – 07:03 uur]

Zie hier het tweede deel in de reeks GTA Stories. Alle personages, namen, enz. zijn fictief en refereren totaal niet naar wie of wat dan ook. Alle taal, schrijf en vorm fouten zijn al dan niet bedoeld of onbedoeld en (on)fortuinlijk. Schrijver raad je af om wat dan ook uit deze fictie na te apen en draagt geen enkele verantwoording voor de sukkels die dat toch doen. Veel plezier.

Met de inkomsten van Big J’s opdracht (zie: GTA Stories, Big J’s deal) [Het is mij niet gelukt om dit artikel bovenwater te krijgen – Ruan] kon ik een appartementje veroorloven in Dukes dicht bij Francis International. Iedere fucking vijf minuten stond de boel te rammelen omdat er een fucking vliegtuig opsteeg met rijke lui die deze smerige stad konden ontvluchten. Het was geen paleis maar beter dan te moeten bivakkeren op de bank bij Nikolai Bellic. Zoals iedere ochtend zat ik op mijn gemak de krant te lezen die ik van de buren had gejat, terwijl ik zat te schijten en een peuk rookte, toen er op de deur werd geklopt. Gotver, iedere keer als ik een bruine trui zit te breien word ik gestoord.

“Hej neef, het is Romano. Geef me eens een biertje.”

“Rot op zuipschuit het is nog maar net negen uur,” riep ik terwijl ik doortrok en naar de voordeur liep om mijn bezopen neef binnen te laten.

“Het is altijd wel ergens op de wereld party time,” boerde hij.

“Fuck man, wat zie jij eruit, je hebt een blauw oog.”

“Bwah ruzie met Mallorie, de bitch, kan ik vanavond hier slapen?”

Romano vertelde me dat hij gisteren zijn trouwdag was vergeten. Hij was die avond laat thuis gekomen stinkend naar goedkope parfum. Hij was naar een stripbar geweest en de boel was flink uit de hand gelopen. Hij had nog geprobeerd uit te leggen dat het met zaken doen te maken had maar nadat Mallorie de lippenstift op zijn onderbroek had gezien ten hoogte van zijn jonge heer was het huis te klein. Hij had zijn verdriet verdronken tot zijn geld op was en was toen naar mij gekomen.

“Vertel me over de klus,” vroeg ik Romano terwijl ik hem een beugel gaf.

“Game jij wel eens?”

“Je bedoelt Monopoly of zo?”

“Nee pik, computergames zoals Call of Boobies en Fart Cry!”

“Sure, en wat is daarmee?”

Romano legde uit dat er twee rivaliserende gangs waren in Liberty City, de GameQueens en de OutsideGamers. Hij was benaderd door de leider van de Outsiders want de bitch die hun programma op TV presenteerde was ontvoerd door de GameQueens, die hadden namelijk geen lekker wijf om hun TV programma aan elkaar te lullen maar alleen maar lelijke kale kerels die onder de plakplaatjes zaten.  De opdracht was om er achter tekomen waar ze de peroxide poes hadden verstopt om haar vervolgens te bevrijden.

Zoals gebruikelijk zat ik met de opdracht en Romano met een kater. Volgens de vriendin van de producer van het GamesQueens tv programma, waarmee ik vorige week nog tussen de lakens had liggen gamen, werd er vanavond de eerste aflevering van het nieuwe seizoen opgenomen in Studio 69. Ik besloot er naartoe te gaan samen met mijn vrienden te weten een honkbal knuppel, twee boksbeugels en de uzi die ik onlangs had gekocht bij Little Jacob.

“Yeaaaaaaaah we sijn weer op telefiesie en we sijn vet blij hier weer te sijn. Zeg, Robis, wat hep jij in de vakantie gedaan?”

“Nou, Dunnus, ik ben brak, fucking wortelen gevreten en keihard gefeest op het verjaardagsfeestje van m’n zussie, en jij?”

“Vet dat je het fraagt man, ik heb ook een flinke kater, fucking, worsten gegeten en ben naar een concert van Det Sjit geweest. Echt wreed man. Ik hep ook nog een nieuwe film gesien in de bios, Ajron Man turd. wat een kneiter van een film joh.”

“En dan stellen we nu een nieuw lid van de GameQueens voor, Mess Tilde. Haj Mess, wat hep jij gedaan tijdens de vakantie, zeker met knobbel en bobbel in de zon gelegen, ha ha ha!”

“Ik heb The First of Us gespeeld en ik ben bezig met een preview versie van Grand Theft Bycle,” stamelt Mett voorzichtig. Het was te zien dat ze gehuild had omdat haar mascara was doorgelopen.

“Nee trut, we lullen eerst drie kwartier over onszelf en dan doen we vijf minuten games gezeik. Stop de opname maar weer, we doen het wel over. Wie dacht eigenlijk dat het een goed idee was om die snol te ontvoeren, en stop met janken, doos!”

Nog voor ik het magazijn in mijn uzi had kunnen stoppen stond de volledige crew van OutsideGamer opeens in de studio. Gewapend met automatische wapens bliezen ze bijna de hele studio op. Camera´s, lampen, tv´s, alles moest het ontgeleden. Iedere kleurplaat op de lichamen van de GameQueens werd voorzien van meerder kogelgaten. Knieschijven verbrijzelde, armen braken en tanden vlogen door de lucht. Wonderbaarlijk overleefde iedere GameQueen het maar de boodschap was duidelijk, don’t fuck with OutsideGamers en laat onze Mess met rust!

“Niet schieten,” riep ik terwijl ik met mijn handen omhoog vanuit mijn schuilplek tevoorschijn kwam, “ik kom hier namens Romano om Mess the bevrijden maar ik zie dat jullie dat prima zelf kunnen.”

“We dachten al dat het Romano niet zou lukken dus zijn we er zelf maar achteraan gegaan,” gromde Jellu terwijl hij zijn Dirty Harry in de holster onder zijn jas stopte.

Terwijl Mess trillend in de armen van Robin viel vroeg ik Jellu of Mess wel een echte gamer was. “Sure”, zei hij, “maar ze is niet zo vlot, ze heeft al een jaar de perskit van Saints Blow 3 en ze heeft de game nog steeds niet uit…”

De avond eindigde op de redactie van OutsideGamer met games, bier, babes en bitterballen. Het leven was goed in Liberty City.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
1 Reactie
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
RuanMoleman
20 dagen geleden

Laat me trouwens weten of dit authentieker is of dat ik het beter onder m’n eigen naam repost (met de nodige credits natuurlijk) om verwarring te voorkomen!

The Fresh Prince of Persia

Zo ziet GTA Trilogy er op de Switch uit