in

Beter een kleine die steigert…?


Beter een kleine die steigert dan een grote die weigert.Tja, liever natuurlijk een grote die steigert, maar als je moet kiezen, dan toch maar die kleine die steigert, nietwaar? Uiteindelijk gaat het erom wat je ergens mee kunt. En zo is het ook met games. Toch zie ik geregeld recensies waar een (te) korte speelduur als minpunt wordt genoemd. Of dat een spel juist wordt geprezen vanwege het feit dat de singleplayer-modus wel honderd uur beslaat. Ik begrijp dat niet zo goed. Vandaar deze bijdrage.

Voor alle duidelijkheid: natuurlijk voelt de gemiddelde consument zich (terecht) afgezet wanneer hij zestig euro betaalt voor spel dat hij na een uur of drie, vier al heeft uitgespeeld. Niet dat een prijs van 15 à 20 euro per uur noodzakelijkerwijs te hoog is om te worden vermaakt (popconcerten, musicals en sportwedstrijden bijvoorbeeld zijn – hoewel ook vormen van entertainment – per uur vaak veel kostbaarder), maar het gaat om de verwachting. En de gemiddelde consument verwacht met een game langer te kunnen doen dan een paar uur.

Maar hoe zit het met een singleplayer van een uur of tien? Is dat (te) weinig? En is dat dusdanig weinig dat het als minpunt heeft te gelden en daarmee van negatieve invloed is op de beoordeling? Ik waag dat te betwijfelen. Persoonlijk kan ik goed leven met een prijs van zes euro per uur.  Graag zelfs, als dat betekent dat spellen niet in herhaling vallen en ontwikkelaars daarvoor ook geen middelen hoeven aan te wenden. Met hetzelfde budget kan immers een betere game worden gemaakt die tien uur duurt dan een game die 20 uur duurt. Less is more, zou je dus denken: laat maar komen, die kortere, maar steengoede games! Toch? Helaas, het enkele feit dat een spel lang duurt, wordt doorgaans als iets positiefs gezien… en omgekeerd.

Dat is des te problematischer wanneer je ziet hoe ontwikkelaars aan die lange speelduur komen. Vaak worden dezelfde missietypes eindeloos herhaald en wordt de helft van het verhaal gevormd door het reizen van punt A naar punt B. Of een spelwereld wordt letterlijk bezaaid met zogenaamde collectables. Ook dat komt de spelvreugd mijns inziens niet ten goede. Wanneer ik tien of 20 voorwerpen moet verzamelen voor een bonus (of desnoods
een trophy/achievement), vind ik dat een leuke uitdaging en ga ik daarvoor (waarmee het spel langer duurt). Wanneer ik daarvoor echter 100 of 200 voorwerpen moet verzamelen, haak ik al op voorhand af (waardoor het spel korter duurt). Dat laatste (de aanwezigheid van honderden collectables) vind ik overigens sowieso een smet op games. De beloning gaat dan niet naar de beste gamer, maar naar de hardste werker. En wie wil tijdens het gamen nu het gevoel hebben dat hij aan het werk is? In veel gevallen voelt het met al die collectables wel zo… En ja, ik weet dat deze ‘uitdagingen’ vaak optioneel zijn, maar dat lijkt mij geen goede maatstaf (de spellen an sich zijn immers eveneens optioneel). 

De vraag of een spel te kort of te lang duurt, kan mijns inziens onmogelijk objectief worden beantwoord. Wat de een te lang vindt, is in de ogen van de ander bijvoorbeeld precies lang genoeg. Toen ik nog studeerde of op school zat, had ik zeeën van tijd en nauwelijks geld. Als ik dan lang genoeg had gespaard om een nieuw spel te kunnen kopen, zat ik behoorlijk beteuterd om mij heen te koekeloeren wanneer ik de eindcredits na tien uur al op mijn scherm zag. Nu ik werk, is het helaas niet exact omgekeerd (ik heb namelijk geen zeeën van geld, snik), maar wel zo ongeveer. Als ik een leuk spel zie, dan koop ik het zonder daar drie keer over na te hoeven denken. Tijd heb ik helaas nauwelijks meer, dus een spel hoeft van mij niet te lang meer te duren. Er zijn weken dat ik helemaal niet aan gamen toekom, en met een uurtje of vier, vijf per week ben ik al heel tevreden. Als ik dan een spel speel dat 60 uur in beslag neemt, doe ik daar in het meest gunstige geval dus een maand of drie over. Dat vind ik veel te lang. Er komen immers meer dan vier spellen per jaar uit die ik graag zou spelen.

Kortom, de lengte van een spel is mijns inziens niet zonder meer te beschouwen als iets positiefs of iets negatiefs. Het is maar net waar je als gamer naar op zoek bent. Om die reden zou ik er een groot voorstander van zijn als de lengte van spellen niet langer van invloed is op de beoordeling die zij krijgen, maar dat – waar mogelijk – bij de eigenschappen van het spel een grove indicatie wordt gegeven van de lengte ervan. Daarmee is die lengte net zomin van invloed op het cijfer als het feit dat het bijvoorbeeld een racespel is, dat het alleen digitaal beschikbaar is of dat het slechts uitkomt voor een bepaalde console. Ook die zaken zeggen immers niets over de kwaliteit van het spel.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Fez PS4 review – Onmisbare pixelparel voor PlayStation-bezitters

Mad Skills Motocross (iPh)