in

PokéPark Wii: Pikachu’s Adventure


De Pokémon-games op de handheld, die onderhand alle tinten van het kleurenpalet gezien hebben, gooien constant hoge ogen en zijn ook op de redactie zeer populair. De games zijn verslavend, afwisselend en bieden goed uitgewerkte avonturen. Helaas is het Nintendo nog niet gelukt een Pokémon-RPG van gelijke kwaliteit op de console af te leveren. Jammer, aangezien de handheld-games duidelijk laten zien dat de wereld van Pokémon nog steeds leuke games oplevert. Met PokéPark Wii: Pichachu’s Adventure krijgen we nog geen uitgebreide RPG voorgeschoteld maar een avontuurlijke game met Pikachu. Dat moet toch ook leuk kunnen zijn… toch?

In PokéPark Wii: Pichachu’s Adventure beleeft Pikachu een avontuur zonder zijn trouwe maatje Ash. De gele dondersteen moet verschillende minigames (attracties) in het PokéPark voltooien om de “ zogenaamde Sky Prism die het park beschermt in ere te herstellen. Hiervoor zijn veertien stenen vereist waarnaar je spelenderwijs op zoek gaat. Ondertussen is het belangrijk om veel Poké-vrienden te maken die je helpen bij het voltooien van de uitdagingen. Pikachu maakt vrienden door zijn potentiële maatjes te verslaan in kleine spelletjes. Zo speel je vaak tikkertje, verstoppertje of ga je een gevecht aan. De uitwerking van dit onderdeel is helaas zo verschrikkelijk beperkt, saai en oppervlakkig dat het vanaf het eerste vriendje al irriteert. Simpel is te veel eer voor deze games, ze zijn ronduit simplistisch en zelfs zo inspiratieloos dat je het amper nog spelletjes kunt noemen.

Zelfs de battles, een onderdeel waar Pokémon toch om bekend staat, zijn uitgekleed tot eentonige onderbrekingen. De tegenstander voert in slakkentempo een aanval uit, die je op je dooie akkertje kunt ontwijken, je rent twee keer tegen de vriend in spe aan en het is over. Pikachu kan zich (tegen betaling) verder ontwikkelen om nog beter voor de dag te laten komen tijdens deze beukpartijen. Zo krijg je meer gezondheid en reikt je donderschok steeds verder, maar gezien de moeilijkheidsgraad is het voor de meeste spelers waarschijnlijk niet eens nodig.

De andere kleine spelletjes om vrienden te maken zijn helaas nog saaier en eentoniger. Gezien er in totaal bijna tweehonderd vrienden zijn te maken, is het duidelijk dat een groot deel van het spel al om zeep is geholpen. Maar er zijn ook nog de attracties. Deze minigames zijn vergelijkbaar met die uit de Mario Party-games, in bepaalde gevallen zijn ze zelfs letterlijk overgenomen. Helaas zijn wel telkens de slechtste en saaiste spellen uit het feestje van Mario overgeheveld. De spelletjes zijn uiterst beperkt en speel je in de meeste gevallen binnen een minuut uit. Ook hier weet de game zeker geen punten te scoren. Een beetje schudden of meppen met de Wii-mote is in de meeste gevallen genoeg voor een hoge score.

Er blijft zo maar weinig over om van te ‘genieten’. Voor de allerkleinste spelertjes lijkt het Poképark nog wel prima; de eenvoudige gameplay is voor de kleine kids ideaal en de vele Pokémon zijn een feest van herkenning. Helaas gaat deze vlieger niet op gezien de hele game uitsluitend in het Engels is te spelen en er veel wordt gesproken. Dus met uitzondering van kinderen met een persoonlijke tolk is deze game nog steeds geen aanrader. Jammer dat Nintendo niet meer aandacht geeft aan de doelgroep waarop de game zich richt.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

De eerste stapjes als Goblin in WoW

Dikke tieten en monsters in Tera