in

Guitar Hero: Warriors of Rock


De band KISS zong ooit eens: ‘I wanna rock & roll all night, and party everyday’. Best ironisch aangezien die band haast eigenhandig verantwoordelijk was voor de commercialisering van de rockmuziek. Het was KISS en met name frontman Gene Simmons die bij de geur van geld met zijn lange tong zijn lippen aflikte. Poppige meezingers voor het grote publiek en een lekker extravagant uiterlijk maakte de band groot maar ondertussen bleef er weinig echte rock over. Best ironisch dus dat juist Simmons zijn stem verleent aan de zesde Guitar Hero die draait om rockgoden, kwaadaardige popmuziek en de essentie van rock, uh…

Natuurlijk, ik ben nu de spreekwoordelijke liefde aan het bedrijven met spreekwoordelijke mieren, maar het is toch een vreemde samenloop van omstandigheden. Laten we het er maar op houden dat Simmons meedoet vanwege zijn mooie vertelstem en niet vanwege zijn bijdrage aan rockmuziek.. De man met de legendarische tong praat namelijk de Quest Mode van Guitar Hero: Warriors of Rock aan elkaar. In deze speelstand zie je bekende Guitar Hero-personages zoals Judy Nails en Axel Steel terug als figuren die deze keer aan een specifieke lijst van nummers zijn verbonden. Zo heeft de punker Johnny Napalm bijvoorbeeld nummers van The Ramones en Sum 41 in zijn setlist staan. Of je het nu alleen of met meerdere mensen speelt, op de gitaar, met een microfoon of drums, het maakt niet uit, het gaat vooral om het behalen van zoveel mogelijk sterren door zo goed mogelijk te spelen. Heb je namelijk genoeg sterren in deze lijst dan verandert je personage in een Warrior of Rock-versie van zichzelf. Hierna moet er nog een laatste toegift gespeeld worden waarna er weer een kleurrijk bandlid aan het rijtje krijgers toegevoegd kan worden.

De Warriors of Rock moeten bijeenkomen om de enige echte rockgod uit zijn vervloekte slaap te redden. Deze hogere macht is namelijk betrokken in een taai gevecht met een monster gemaakt van elektronica die het kwaad en vooral de commerciële popindustrie moet voorstellen. Het is aan de Warriors of Rock om hem te helpen maar daarvoor moeten ze zichzelf eerst dus wel bewijzen door ieder hun eigen nummers af te werken. Hiermee worden ze niet alleen ontwaakt als rockkrijgers, ze verdienen er ook nieuwe krachten mee die tijdens het spelen effect hebben. Deze ‘perk’-achtige extra’s zorgen er bijvoorbeeld voor dat alle noten die je tijdens het spelen raakt vanaf het begin al drie keer zoveel waard zijn.

You can still Rock

De tracklist van Guitar Hero: Warriors of Rock is al helemaal bekendgemaakt en bestaat voornamelijk uit veel hard rock en metal. Even een paar van mijn favorieten uit de lijst: Bodies van Drowning Pool, Bohemian Rhapsody van Queen, Fascination Street van The Cure, Scumbag Blues van Them Crooked Vultures, We’re Not Gonna Take It van Twisted Sister en Black Rain van Soundgarden.

Bij dit alles past natuurlijk niets beter dan het enige echte macho-rockstijltje. Warriors of Rock is echt vormgegeven als een metal-albumhoes en ook de setlist kan, op een aantal uitzonderingen na, het beste omgeschreven worden als keiharde rock. Tof voor iedereen die vooral keihard wil gaan ‘shredden’ op de vele metal- en rock-klassiekers, minder leuk voor iedereen die de voorkeur geeft aan herkenbare nummers die je sneller op de radio hoort. Er is duidelijk een keuze gemaakt voor een specifieke stijl en of je die bevalt of niet, vette gitaarsolo’s zijn op deze manier wel gegarandeerd.

Dat je lekker los kan gaan op een plastic gitaar komt goed uit, want ook voor deze uitvoering van Guitar Hero is er een nieuwe gitaar beschikbaar. Dit geheel nieuwe model steekt iets anders in elkaar dan de voorgaande controllerinstrumenten. Het ding is grotendeels uit elkaar te halen zodat je net als de faceplates van de vorige gitaren het instrument naar je eigen smaak aan kunt passen. Daarnaast is ook het touchpad verdwenen aangezien maar weinig spelers het noodzakelijk vonden om hun handen tijdens het spelen een stuk naar beneden te plaatsen.

Voorlopig heb ik nog zo mijn bedenkingen bij Guitar Hero: Warriors of Rock. Het is niet zozeer de setlist die misschien niet bij iedereen in de smaak valt maar het is meer de Quest Mode die met name in het begin te simpel overkomt om als volwaardig gezien te worden. Een paar korte tussenfilmpjes en een voice-over veranderen weinig aan het feit dat je uiteindelijk gewoon weer dezelfde nummers speelt. Een game als Guitar Hero speel ik met vrienden, iedereen een eigen instrument, om vervolgens maar lekker veel herrie te maken. Dan hebben we geen zin om naar filmpjes te kijken van transformerende nep-rockers. Het gevoel bekruipt mij nu een beetje dat ze bij Neversoft zo onderhand ieder onderdeel tot het uiterste hebben weten te verbeteren dat er maar weinig overblijft om echt op te innoveren. Met een veredelde singleplayer en een paar bekende artiesten die in de game opduiken ben ik echter nog niet overtuigd van de noodzaak van weer een nieuwe Guitar Hero.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Red Dead Redemption bijna 7 miljoen keer verkocht

PES 2011 – Master League