in

Top Spin 4


De populariteit van voetbalgames in de Lage Landen zorgt ervoor dat je wel eens vergeet dat er ook andere sporten zijn die op een haast perfecte manier worden overgezet naar games. Amerikanen gaan elk jaar helemaal los bij een nieuw deel in de Madden-serie, de Tiger Woods-serie doet het erg goed en vorig jaar liet 2K Sports met NBA 2K11 zien dat ook de edele sport van het basketbal zich perfect leent voor een game. In het verlengde hiervan ligt Top Spin. Een tennisserie die zich met elk nieuw deel zo weet te verbeteren dat een FIFA of PES me op dat soort momenten gestolen kunnen worden.

In dit vierde deel is het de ontwikkelaars gelukt om de perfectie zeer dicht te benaderen. En ja, dat gooi ik er hier gelijk uit, net zoals een service-volleyspeler direct voor het punt gaat. Top Spin 4 is namelijk niets minder dan fantastisch, superverslavend, uitdagend, diepgaand en steengoed. De zuurpruim zou misschien nog kunnen stellen dat de laadtijden tussen de verschillende potjes iets korter hadden gemogen, dat de graphics geen enorme stap vooruit zijn ten opzichte van zijn voorganger of dat de carrièremodus op het einde een klein beetje van zijn magie verliest, maar dat is het welbekende muggenziften. En daar houd ik niet van. Ik houd er van om onderuitgezakt op een stoel te gaan zitten en een game te spelen die mij vele uren achter elkaar bezighoudt. Dus houd ik van Top Spin 4.

Wie in het echt wel eens op een tennisbaan staat, weet dat je bij tennis pas gewonnen hebt wanneer je het laatste punt hebt gepakt. En om dat punt te pakken moet elke slag die je maakt goed zijn. Dit o zo simpele, edoch essentiële principe is perfect overgezet in de game. Bij elke slag die je maakt, gaat het om timing en plaatsing. Begin je een slag te laat of sla je hem precies in de richting waar de tegenstander staat, dan kun je er de donder op zeggen dat je hem loeihard terugkrijgt en de rally een verloren zaak lijkt. Expres zeg ik hier ‘lijkt’, want net als in het echt kun je na zo’n fout het punt alsnog winnen door bij de volgende slag iets te doen wat de tegenstander nooit verwacht. Denk daarbij vanuit een onmogelijke hoek een perfect dropshot crosscourt slaan in de hoek waar de tegenstander op dat moment niet staat. Dit kan echt gelijk een punt opleveren of de ommekeer in de rally betekenen. Doordat je nooit weet waar de tegenstander de bal slaat en of je constant goed dient te timen, ben je van het begin tot het einde van rally zwaar gefocust. Het is in Top Spin 4 geen kwestie van elke bal domweg retourneren en wachten tot je het punt pakt.

Variatie is niet alleen te vinden in de manier waar je de bal heen slaat en wanneer, maar ook hoe. Je hebt daarbij natuurlijk de keuze uit verschillende soorten slagen als de topspin, de slice, de lob en de strakke vlakke bal. Daarnaast is er nog de keuze hoe je de bal slaat: geplaatst of kneiterhard. Het geplaatste shot voer je uit door je goed te positioneren en op het juiste moment één van de vier slagknoppen in te drukken. Hoe beter je dat timet, hoe scherper je de bal (lees: dichter bij de lijn) slaat. Bij de harde bal moet je ook op het juiste moment slaan, maar daarvoor geldt dat je de slag moet ‘opladen’. Zodra de tegenstander de bal slaat druk je de actieknop in, waarna er een cirkel begint vol te lopen. Als deze vol is en rood kleurt, dan is hij genoeg opgeladen en is het een kwestie van op het juiste moment de knop los laten. Met zo’n harde slag is er een goede kans dat je een ‘winner’ langs de lijn slaat, maar er zit wel een addertje onder het gras: het kost kracht. Hoe meer harde slagen je in een rally speelt, hoe vermoeider je wordt en hoe groter de kans is dat je een foutje maakt en zodoende dus het punt weggeeft. Bovendien voel je die vermoeidheid ook nog eens bij het volgende punt. Een slimme speler varieert dus constant tussen harde en geplaatste slagen.

Op 30-0 komt Top Spin 4 dankzij de carrièremodus. Hierin begin je met een nietszeggende amateur en werk je je door middel van trainingen en het winnen van toernooien op tot de beste speler van de wereld. Dit is altijd al het uitgangspunt geweest in de carrièremodus in de Top Spin-serie, maar in vergelijking met zijn voorgangers zijn er toch belangrijke stappen gezet. Zo is de ontwikkelaar er enorm goed in geslaagd om de speler constant geboeid te houden door hem doelen voor te schotelen die altijd snel te halen zijn. Zo luidt de eerste eis dat de speler aan twee toernooien meedoet en daar een paar fans vergaart om door te stomen naar status van ‘talent’. Deze ‘talent-status’behelst dat je een klein toernooi moet winnen en bepaalde exhibition matches op je naam moet schrijven om daarna weer door te gaan naar de volgende. Elke nieuwe status geeft je weer nieuwe, zeer snel haalbare, doelen en toegang tot nieuwe content.

Spelers

Top Spin 4 heeft een redelijk aantal bekende spelers waarmee je kunt spelen, maar mist tegelijkertijd ook een aantal belangrijke namen. Natuurlijk is het mooi om te zien dat je naast spelers als Nadal, Djokovic en Federer legendarische spelers als Agassi, Sampras en Becker hebt. En aan de kant van de vrouwen zijn Serena Williams, Wozniacki, Ivanovic en Jankovic mooie namen, maar we missen er toch ook een hoop. Waar zijn bijvoorbeeld Clijsters, Stosur en Sharapova. En bij de mannen ontbreken bijvoorbeeld namen als Fish, Monfils, Tsonga, Verdasco, Söderling en Berdych. Dat is toch jammer!

Fijn is ook de manier waarop ervaringspunten worden verdiend. Voordat een nieuwe maand begint is het bijvoorbeeld mogelijk om een oefenpotje te spelen, waar je niet alleen ervaring krijgt door het winnen van de wedstrijd, maar ook door een bepaalde opdracht van je coach te voltooien. Denk daarbij aan het winnen van een punt door middel van een dropshot. Coaches spelen sowieso een belangrijke rol in jouw carrière. Ook tijdens de verschillende toernooien scoor je extra ervaringspunten door te spelen zoals jouw aangenomen coach dat graag ziet. Zo zijn er coaches die vanuit een baseline-achtige visie werken en coaches die je liever aan het net zien schitteren. Voltooi je al hun gestelde doelen (het maken van vijftig winners, het slaan van tien perfecte ballen, etc), dan verbeteren zij bepaalde vaardigheden van de speler. Op elk moment in de game is het mogelijk om van coach te wisselen om zo andere punten te verbeteren. Maar bij het wisselen van de coach duurt het wel even voordat je de volle potentie van hem vrijspeelt. Met andere woorden: je moet je tegenover een nieuwe coach andermaal helemaal bewijzen.

Die vaardigheden kun je zien als een extra bovenop de statistieken van jouw speler die je al verkrijgt door te levelen. Per elk gestegen level krijg je de keuze welke speelstijl je wilt verbeteren: defensive baseline, offensive baseline of serve and volley. Elke stijl geeft je weer andere bonuspunten en levert daarmee ook lastige keuzes op: ga je vol voor het verbeteren van je fore- en backhand en laat je punten op de volley liggen of probeer je het geheel wat te verspreiden? En als je ergens punten laat liggen, neem je dan een coach die juist die punten een boost geven? Uiteindelijk zal iedereen op deze manier een unieke speler krijgen, die altijd verre van perfect is. Je hebt of iemand die alles wel een beetje kan of iemand die juist op één punt opvalt, maar tegelijkertijd kwetsbaar is op andere vlakken. Zelf heb ik me gespecialiseerd in mijn forehand en kracht, waardoor ik hele harde klappen kan uitdelen, maar tegelijkertijd een drama ben aan het net. Het duurt ongeveer een uurtje of acht voordat je het einde van de carrièremodus ziet, maar eigenlijk begint het spel dan pas. De online modus is weer heerlijk uitgebreid en geeft je alle ruimte om te laten zien hoe goed je bent. Over die online modus volgt begin volgende week nog een uitgebreid artikel, want op moment van schrijven hebben wie die nog niet goed genoeg kunnen testen.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Op iemands graf dansen in Socom: Special Forces

Technische problemen Homefront onderzocht