in

Lezerscolumn: Gameverslaving, een verslavend onderwerp


Opmerking vooraf: We vinden dat InsideGamer een platform is en moet blijven waar volop gediscussieerd kan worden over games. Dat hier animo voor is, blijkt wel uit de discussies die onder de columns ontstaan. Daarom geven we lezers de mogelijkheid om een lezerscolumn in te sturen, waarbij de kans bestaat dat wij deze op de frontpage plaatsen.

Hierbij dus een oproep: denk jij een interessante column of weblog te hebben geschreven? Stuur deze dan naar Jelle (jelle.vanes@insidegamer.nl) en wie weet pikken we jouw artikel eruit om als lezerscolumn op InsideGamer te verschijnen!

Hieronder de column van Wilco van Doorn


Het is verdraaid lastig om een blogtitel te verzinnen over dit onderwerp zonder de potentiele lezer direct af te schrikken. We worden de laatste jaren overspoeld door berichten over gameverslaving. Diegenen die het fenomeen ‘gaming’ al met argusogen bekijken worden nog meer gevoed in hun angst voor het onbekende. Dit roept aan de andere kant veel reacties op bij diverse gamemedia en bij gamers die met vuur en zwaard (bespaar me mijn Skyrim woordgrap) ten strijde trekken om dit label voorgoed uit de Nederlandse taal te verwijderen.

De vraag die bij mij is ontstaan, luidt: “Is het niet zo dat als gamers het woord ‘gameverslaving afdoen als onzin, ze hiermee ook een stukje eigen verantwoordelijkheid weggooien?” In mijn ogen is dat namelijk precies datgene wat er gebeurt. Daardoor erger ik mij als een gek aan beide kanten van deze definitie-strijd.

Niet alle gamers zijn verslaafd,
maar laten we ook niet blijven beweren dat er niet zoiets bestaat als gameverslaving.

Wat is gameverslaving? Elk medium wat daar tot nu toe een item over heeft willen maken lijkt er wel weer zijn eigen definitie voor te hebben. Sommige media komen er eerlijk voor uit dat er nog helemaal geen vastomlijnde term voor is. Weer anderen zijn op zoek naar een wetenschappelijke basis om gameverslaving vast te stellen. Tot er meer duidelijkheid is blijft het toch nieuws wat lezers trekt. De term is ‘trending’ en dus blijft deze te pas en te onpas gebruikt worden.
Daarom gooi ik ook maar een duit in het zakje, zolang je maar blijft lezen, toch?

Waarom bestaat er eigenlijk nog geen vastomlijnde definitie?Waarom nog geen ziektebeelden waardoor je de verslaving kan vaststellen?

Waar is de tijd dat verslaving gewoon ver-slaaf-ing was.
Je wordt slaaf van de obsessie. Je obsessie, je hobby heeft jou in zijn macht en niet meer andersom. Je kunt er zelf geen controle meer op uitoefenen en je leven wordt beheerst door je hobby.
Slaaf zijn van..
Niet los kunnen komen van..
Is wat mij betreft de enige bruikbare definitie voor welke willekeurige verslaving dan ook.
Als daardoor je sociale gedrag wordt verstoord, leidt je verslaving tot een gedragsstoornis. Als hierdoor je psyche vervormd leidt deze verslaving tot een psychische stoornis.
Ga zo maar door..De stoornis is niet de verslaving, de verslaving hoeft niet meteen een stoornis op te roepen.

Men blijft deze twee dingen door elkaar gooien, waardoor de argeloze ouder denkt: “mijn kind speelt ook erg vaak World of Warcraft en is dus ook verslaafd..”.
Niet iedereen die veel games speelt hoeft gelijk verslaafd te zijn, het kan ook gewoon een goede hobby zijn.

Maar kun je stoppen?
We blijven aan de bovenkant dobberen terwijl het gevaar dieper ligt..Langzaam speel jij niet meer een spelletje, maar speelt het spelletje jou.. De vraag is niet: “Ben je verslaafd aan het gamen?”, de vraag is: “kun je stoppen met gamen?”

Als men in een situatie is waarbij gamen niet gewenst is of waarbij andere prioriteiten voorrang hebben: studie/werk/relatie/gezondheid, kunnen we dan nog ervoor kiezen om deze prioriteiten ook voorrang te geven?

Het soort “ik neem de rol van slaaf aan, zolang dit aanvaardbaar is”, is namelijk geen echte verslaving..

Als iemand zegt: “eerlijk gezegd zou ik niet weten hoe ik mijn tijd moet invullen zonder games, als mijn vriendin vind dat ik minder moet ‘gamen’ verbreek ik liever de relatie, en.. o.. ja.. soms gaat mijn nachtrust er behoorlijk aan! L0LZ N00BZzZ G4M3S 4 L1F3 WoWROELZZ..’ dan denk ik dat er iets de controle over hem of haar heeft. Het spel speelt zelf.

Mag ik eerlijk vragen: “Ben je verslaafd?”
Zoja, kies je er bewust voor en heb je dit onder controle?
Of begint het uit de hand te lopen?

Laten we gameverslaving nou gewoon als serieuze vraag aan onszelf richten. En als we verslaafd zijn.. dan kunnen we altijd kijken of dit dan ook leidt tot gedrags- of psychische stoornissen. Die stap ligt echter nu nog te ver weg.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Automatisch verlengen Xbox Live Gold uit te zetten via Xbox.com

Assassin’s Creed: Revelations Review