in

GTA: Liberty City Stories multiplayer


Mijn twee speelsessies met Rockstar’s nieuwste toptitel GTA: Liberty City Stories vonden plaats in Londen. Op onze weg terug in de taxi vanaf Rockstar Londen naar het vliegveld Heathrow, bleek de taxichauffeur een gamende zoon te hebben. Hij kende daarom Grand Theft Auto en ging de discussie met Onno (product manager Take Two Benelux) aan over de originaliteit van het spel. Rockstar zou het concept steeds maar een klein beetje verbeteren en er zo meer geld aan verdienen. Wat de beste man niét wist, was dat de PSP-versie van Grand Theft Auto niet alleen een singleplayer-avontuur is. Rockstar heeft namelijk besloten een klein beetje extra toe te voegen aan het geheel. Althans, een klein beetje? De multiplayer-modus die ik kon testen, is beter dan ik had verwacht.

Eerder las je al in mijn gespeeld impressie dat ik ontzettend lyrisch was over de technische prestaties van Rockstar Leeds. Zij zijn verantwoordelijk voor de conversie en hebben gezorgd dat de framerate, kijkverte en laadtijden zonder problemen geconverteerd zijn. Ik merkte toentertijd wel op dat ik het speelde op een PSP-debug, waardoor de laadtijden in de uiteindelijke versie ietsje langer konden zijn. Dat is niet waar, we speelden nu de finale versie op een losse PSP en merkten totaal geen verschil. De multiplayer-potjes laden zelfs erg snel. Uitermate goed nieuws dus. Wel zagen we wat kleine bugs zoals voetgangers die in een muur blijven haken of auto’s die ineens stil staan op de weg zonder bestuurder. Dit waren echter geen hinderlijke zaken.

In Grand Theft Auto: Liberty City Stories zitten zeven speelbare multiplayer-opties, die maximaal met zes personen te spelen zijn. Het spel ondersteunt alleen ad hoc-functionaliteiten, je moet dus met je vrienden in één kamer zijn. Ik heb de multiplayer-modus een flinke tijd onder handen kunnen nemen, samen met twee Nederlandstalige collega’s en drie Rockstar-medewerkers. We begonnen met Liberty City Survivor. Dit is eigenlijk gewoon deathmatch met zes spelers. In ons potje was de eerste met vijf punten de winnaar. Daarnaast is er een tijdlimiet in te stellen en kon er zowel in teams als individueel gespeeld worden. Elke speler kan kiezen uit de ruim zestig personages, van oude omaatjes tot enge gangsters.

Je speelt de multiplayer-modus in de normale GTA-wereld. Wel zul je de twee latere stadsdelen eerst moeten unlocken in de singleplayer-modus, alvorens je ze met je vrienden kunt gebruiken. De steden zijn exact hetzelfde als in het soloavontuur. Ik had wel het idee dat er minder voetgangers en auto’s (of motoren) te vinden waren. Soms was het daarom wat lastig een auto te vinden en snel naar de andere kant van het level te komen. Op de kaart is zijn een aantal pictogrammen te vinden. Allereerst de tegenstanders, elk met een eigen kleur (of rood tegen blauw in teamspel). De andere pictogrammen staan voor locaties van wapens en power-up’s. Elk wapen uit het spel is te vinden in de levels en met een power-up kun je bijvoorbeeld onzichtbaar op de kaart worden en kunnen vijanden je niet zo snel vinden.

Net als in veel andere schietspellen is het zaak zo snel mogelijk een beter wapen te vinden. Wij begonnen met een uzi, maar deze is nauwelijks nuttig in directe gevechten. De Rocket Launcher is veruit de beste, maar ook lastiger te vinden. Veel te sterk is ook de Assault Rifle. Het probleem is dat deze wél makkelijk te vinden is. In het tweede potje stond ik net als het eerste potje stijf onderaan. Met een Assault Rifle heb ik vervolgens mijn overwinning in het tweede potje veilig gesteld. Simpelweg omdat ik kon inzoomen en zo vijanden van een grotere afstand kon afmaken. Je combineert het inzoomen van een Assault Rifle namelijk wel met een lock-on en dan wordt het al snel te makkelijk.

Liberty City Survivor lijkt vooral bedoeld te zijn voor snelle potjes, bijvoorbeeld met een paar vrienden in de trein. Veel diepgaander is bijvoorbeeld Protection Racket. Hierin moet één team vier limousines beschermen en moet het andere team ze zien op te blazen. Dit hoeft niet via allerlei ingewikkelde bommen, maar kan gewoon door er op te schieten of een auto er in te laten crashen. Als het ene team de limousines opgeblazen heeft, mag het andere team hetzelfde proberen. De tijd van het eerste team wordt onthouden en het is zaak die te verbeteren. Deze modus brengt allerlei tactieken mee. Zo kan het verdedigende team de poort afblokken met een camper of vrachtwagen en kan het aanvallende team opsplitsen en afleidingsmanoeuvres verzinnen.

Nog meer tactieken komen kijken bij de derde modus, Get Stretch. Dit is eigenlijk gewoon Capture the Flag, maar dan met een limousine. Om een punt te scoren, moeten de teams zorgen dat ze zowel hun eigen limousine als die van de tegenstander in de basis hebben. De limousine kan naar de basis worden teruggehaald door hem op te blazen. In het tweede potje dat we deze modus speelden, ging het gelijk op. Het team met drie punten wint, en het werd 3-2. Beide teams zorgden voor een duidelijke verdeling in aanval en verdediging. Laat bijvoorbeeld één speler met een Rocket Launcher bij de eigen basis. Wanneer iemand de limousine steelt, blaas je hem op en is het probleem opgelost.

De gemoederen in dit potje liepen hoog op, met Rockstar-medewerkers die naar elkaar schreeuwden en helemaal werden opgezogen door de gameplay. Ook wij als beginners waren al snel verslaafd. De besturing is even wennen, maar na een paar minuten spelen heb je het wel door en begint de pret echt. Deze speelsessie heeft dan ook nogmaals bevestigd dat Liberty City Stories een geweldige titel voor de PlayStation Portable gaat worden. Naast het ulralange soloavontuur is er namelijk nu ook een multiplayer-modus die pakkend is en goed in elkaar zit. Ik ben overtuigd. Nu jullie nog. Het spel ligt volgende week (28 oktober) in de winkels. Reserveren kan bij BOL.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Project Rub XXX

Civilization IV