in ,

Artikel: Resident Evil Vs. Resident Evil

Het begon voor mij allemaal bij een super uitgebreide preview in het tijdschrift N-gamer, ruim zestien jaar geleden. Ik kon er eindeloos naar blijven kijken: een herfstachtige omgeving met dorre bladeren, boeren met hooivorken en boze meneren met kettingzagen. Deze beelden en de overtuigende tekst erbij lieten me uitkijken naar Resident Evil 4 zoals ik nimmer uitgekeken had naar een game. Terecht bleek achteraf, naast het feit dat ik de game talloze keren speelde, sleepte de game ook torenhoge scores binnen. Sommige kenners vonden het geen echte Resident Evil, maar is een echte Resident Evil wel zoveel beter?

Als debutant in de serie was het bij mij in eerste instantie niet zo opgevallen dat de nadruk in Resident Evil 4 vooral op actie lag. Echter werd je continu belaagd door Spaanstalige gekken met tuingereedschap en andere wapens. Je kreeg van alles naar je hoofd geslingerd en het was puur gericht op overleven. Erg veel kogels had je niet, dus je moest je momenten kiezen, op tijd vluchten en wanneer het kon de weg naar jou toe barricaderen. De spanning zat er vooral in vanwege het feit dat er zoveel vijanden waren en dat deze bovendien erg slim waren. De omgevingen en het muteren van de vijanden gaven het wel een eng laagje, maar het punt van de zogenaamde kenners snapte ik wel. Zeker nadat ik later andere delen uit de serie optrommelde en speelde.

Onlangs nog heb ik de remake van Resident Evil 2 uitgespeeld. Het was voor mij weer een tijdje geleden dat ik aan de slag ging met de serie, maar damn ik wist gelijk weer waarom het zo eng was. De enigszins houterige besturing en camera, de smalle kamertjes en gangetjes, de lichtinval, de duisternis en boven alles die vreselijke Tyrant wiens voetstappen je zo nu en dan dichterbij hoort komen. Zelden heb ik me zo opgejaagd gevoeld in een game. Op veel momenten weet je dat ie komt, maar toch krijgen de makers het voor elkaar om je te laten schrikken.

Misschien nog wel enger is Resident Evil 7, een game die ik een maand of drie geleden tot de aftiteling bracht. Deel 5 en 6 borduurden voort op Resident Evil 4, maar waren mijn inziens wat minder. Het zevende hoofdstuk gaat terug naar de roots. Wat de game zo eng maakte is simpel: vrouwen of kleine meisjes met zwarte haren, donkere ogen en een zeer witte huidskleur die in het pik donker (soort van) stemmingswisselingen hebben… Daar heb ik het niet zo op. Eigenlijk was die hele familie wel een beetje creepy. Ja ik denk dat de kenners dit wel een echte Resident Evil vinden: eindeloos kamers afzoeken naar voorwerpen om verder te komen, weinig combat en veel jump scares. Zelf houd ik er wel van. 

Dan komen we bij de hamvraag van vandaag: wat is nu beter? Kijkend delen die door de kenners als echte Resident Evil games bestempeld worden, vind ik het eenmalige ervaringen. Ze zijn eng, jagen je de stuipen op het lijf en geven je het idee in een interactieve horrorfilm te zitten. Daar tegenover staat wel een wat houterige gameplay, waardoor ik ze niet zo snel opnieuw zou spelen. Resident Evil 4 daarentegen is veel minder eng, maar op een andere manier spannend. De gameplay destijds was soepeltjes genoeg om het meerdere malen te spelen. Ik moet wel stiekem verklappen dat ik deze game misschien al tien jaar niet meer gespeeld heb. Wie weet wat ik er nu van zou vinden. Wil ik het zelf wel weten? Voorlopig niet, want voor deze ‘kenner’ is Resident Evil 4 de enige, echte Resident Evil. 

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
4 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Leonaz97
4 maanden geleden

Persoonlijk ben ik snel mijn interesse kwijt wanneer horror mij enkel wilt laten schrikken. Dat is dan ook de reden waarom ik me er nooit toe zet ook maar iets met horror erin te spelen. In tegendeel hou ik immens veel van horror in romans en films als Hereditary, The Lighthouse of de classic The Shining. Ik denk omdat de horror daar als atmosfeer geldt om een verhaal in te vertellen. In plaats van de horror om het schrikken.

Resident Evil heb ik dus ook nog nooit gespeeld, omdat ik bang ben dat ik geld uitgeef aan een game die eigenlijk Slenderman is maar langer en met meer unieke, speciale jumpscares. Misschien dat RE4 daarom meer in mijn straatje zou vallen.

Doekal
4 maanden geleden

Groot fan van RE2. Dat was voor mij de resident evil game. Maar dat kwam ook toen deze uitkwam ik echt veel gamede en dit toendertijd er echt niet normaal mooi uit zag. Kan mij herrineren dat wij echt met open mond stonden te kijken welke graphics op tv kwamen. Die ervaring ga je nu niet meer hebben als je het nog een keer speelt. Heerlijk toen tot 3 uur snachts omstebeurt op de bank met een vriend(en)spelen.

4 keer door een gang lopen niks aan de hand, 5e keer je helemaal de touwtering schrikken omdat er 2 honden door het raam springen. Om later die nacht naar huis te fietsen en je je dan weer helemaal kapot schrikt omdat je door het Park uit een zijweggetje een hond ziet aanrennen met 3 sec later een baasje die chill zijn hond in de nacht uitlaat na het stappen.

Laatst bewerkt 4 maanden geleden door Doekal

Batman: Arkham Knight krijgt mogelijke Xbox Series-upgrade

Nederlandse gamemakers lanceren investeringsfonds Midgame Fund