in , , , , ,

Back to the Past with Coola deel 8

Zo de tijdmachine heeft erg lang in de garage gestaan, de laatste keer dat we hem hebben gebruikt was hij flink beschadigd geraakt. Zo beschadigd dat het niet veilig was om hem te gebruiken, in ieder geval niet zonder het gevaar dat we zouden stranden in het verleden (al zou dat misschien niet zo erg zijn geweest, want in de jaren 90 hadden we minder “sneeuwvlokjes”). Maar hij is weer 100% gefixed, dus we kunnen weer een excursie doen naar het verleden.

En dit keer is de bestemming 1999, het jaar dat ik elf jaar oud werd. Ook dit jaar werden er weer aardig wat games uitgebracht, zoals altijd is dit een persoonlijk lijstje, vooral gebaseerd op mijn herinneringen van vroeger. Dat betekent dus dat de beste games van 1999 niet persè besproken gaan worden. Sowieso is dit geen top zoveel lijstje, de games die besproken gaan worden staan op willekeurige volgorde. Anyways waar 1998 vooral in teken stond van sequels is het dit keer aardig gemixed met nieuwe IP’s en sequels. Het is dit keer weer een lekker lang lijstje met achttien games.

18 Midtown Madness (PC)

We beginnen met een race game, die het net iets anders deed dan zijn soortgenoten, want deze game is een open wereld game. Oké echt open wereld was de game niet, want enkel in de cruise modus was de game echt open wereld en kon je vrij door Chicago racen. In de modi, Blitz, Circuit en Checkpoint race je door afgebakende circuits. De Blitz modus is in principe een time attack race, circuit spreekt uiteraard voor zichzelf en de checkpointmodus was een mix van Blitz en circuit, maar werd moeilijker gemaakt omdat je in deze modus niet alleen te maken hebt met tegenstanders en een tijdslimiet maar ook met tegenliggers (waar onder de politie) en voetgangers. Wat overigens ook wel leuk was is dat na dat je een race gewonnen had je het kon herspelen en dan zelfs de parameters van bijvoorbeeld het weer en de hoeveelheid verkeer kon aanpassen. De game had overigens ook een multiplayer modus, zowel local als via het internet. De twee modi die je daar kon spelen waren Cops & robbers en Capture the flag.

17 Medal of Honor (PS1)

Deze game heeft natuurlijk geen introductie nodig, Medal of Honor was en blijft één van de beste WW2 games ooit gemaakt. Uiteraard was deze game geïnspireerd door de film saving private Ryan, hell de game is zelfs gemaakt door DreamWorks Interactive en die studio was opgericht door… inderdaad door Steven Spielberg himself. Maar gelukkig, was de game enkel geïnspireerd door de film en was het geen game adaptatie van de film. In de game speel je voor een soldaat die missies doet voor de Amerikaanse inlichtingendienst, ten tijde van de Tweede Wereldoorlog was de OSS. Missies waren onder andere een Amerikaanse piloot redden en infiltreren op een Duitse onderzeeër. Zoals veel games rond deze tijd had ook Medal of Honor een multiplayer modus in de vorm van een splitsscreen deathmatch.  

16 Ape Escape (PS1)

Een platformer in de trant van Mario 64 en Croc: Legend of the Gobbos. Dit was één van de eerste games, waarvoor de DualShock controller een vereiste was en je dus niet de Dual Analog Controller kon gebruiken. Mijn eerste reactie was dan ook tegen die maat van mij je controller is stuk, waarop hij weer zei nee hoor, je hebt de verkeerde controller gepakt, je moet de dualShock pakken. En ik snap ook wel waarom ze de DualShock een vereiste maakte want de trillingen gaven de game een extra dimensie.

15 Tomb Raider: The Last Revelation (PC)

De eerste sequeel in dit lijstje is alweer het vierde deel in de Tomb Raider franchise. Ondanks dat dit deel nog steeds de tank controls gebruikt (iets wat in 1999 vrijwel nog steeds de standaard was) en ik een aversie heb tegen tank controls, is en blijft dit mijn meest favoriete Tomb Raider game nu was de game ook wel op het perfecte moment gereleased, want ik was in 1999 nog steeds helemaal into het oude Egypte en dan mogen jullie nu raden waar deze game zich vooral afspeelt…. Inderdaad in Egypte. Voor de rest is er ten opzichte van deel 3 weinig vernieuwing, ja het was wederom grafisch mooier en ik had gevoel dat de game iets vergevender dan zijn voorganger, wat eigenlijk best wel een aangename verandering was.

14 Aliens Versus Predator (PC)

De tweede first-person shooter uit dit lijstje is voor vele een bekende naam, en nu denken de meesten van jullie aan de twee AvP films (en anders nu zeker wel) en misschien ook wel aan de game uit 2010 (die ik persoonlijk minder vond). Anyway terug naar AvP 1999, zoals de naam al suggereert kan je voor een alien en predator spelen maar ook als een marine. Want de singleplayer modus heeft drie campaigns, namelijk de alien campaign waar je de alien hive moet beschermen van de marines en wel geteld twee predators vermoord. In de marine campaign speel je uiteraard voor een marine en moet je aliens, predators en predaliens (die in de game erg lackluster zijn qua looks. En ik ga het toch echt zeggen, de AvP films hebben één cool iets gecreëerd en dat is de predalien want in de film is hij echt awesome) vermoorden. In de predator campaign doe je eigenlijk hetzelfde als de marine alleen dan als Predator. Die twee campaigns zijn dan eigenlijk ook echt pure fps games (al kon je met de predator semi stealth doen), de alien campaign was het meest uniek want uiteraard als alien heb je alleen je klauwen, staart en retractable jaws als wapen en geen vuurwapens tot je beschikking waardoor je vooral in de alien campaign heel veel stealth moest doen, wat het spelen als de alien ook uniek maakt was dat de camera view een fish eye effect had. Overigens was er ook een multiplayer, maar daar heb ik geen actief geheugen van.

13 Grand Theft Auto 2 (PC)

En dan nu de tweede sequeel uit dit lijstje, en ook deze game heeft natuurlijk geen introductie nodig want iedereen kent deze franchise wel. Het grappige is dat ondanks dat ik de volledige game helemaal heb uitgespeeld, de demo van deze game is mij nog het beste bij gebleven. In de demo kon je aantal missies doen en vrij door het eerste gebied van de game free roamen, maar je had maar zes minuten per sessie na die zes explodeerde je. Wat mij ook goed bijgebleven is, is de multiplayer die uit drie modi bestond, frag game, points game en Tag game. De eerste twee modi waren basically gewoon een deathmatch (wat het verschil was tussen die twee weet ik niet meer), en Tag game was thja uhh tikkertje en degene die het langst het doelwit was de winnaar was. Dit was jammer genoeg voor een lange tijd de laatste GTA met een officiële multiplayer. Het was overigens ook de laatste GTA met een top-down view. 

Wist je dat de protagonist van GTA2 Claude heet en dat de protagonist van GTA3 ook Claude heet en dat ze qua uiterlijk veel op elkaar lijken, maar het twee totaal verschillende personages zijn. 

12 Shadow Man (PC)

Deze game is bovenal een 3D Metroidvania oftewel veel backtracking, voor de rest is het een mix tussen third person shooter, platformer puzzle en een horror game. Net zoals in veel van dit soort games, is het zo hoe verder je komt, hoe meer vaardigheden en wapens je vrijspeelt (in het geval van deze game zijn dat vuurwapens en voodoo gerelateerde magische skills). Een van de meest kenmerkende feature van deze game is dat je kan switchen tussen de wereld van de levenden (in Shadow Man heet die wereld Liveside) en de wereld van de doden (en ja, je raadt het al die heet Deadside) het is overigens niet de enige game in dit lijstje waar je tussen twee werelden kan switchen, maar daar later meer over. De game was een van de moeilijkste games die ik toendertijd heb gespeeld en ik vond hem ook daadwerkelijk eng (zeker de monsters in de Deadside vond ik eng).

11 Command & Conquer: Tiberian Sun (PC)

De eerste Realtime strategy en derde sequeel in dit lijstje. En nu moet ik heel eerlijk bekennen dat dit mijn allereerste aanraking was met de Command & Conquer franchise, ja je leest het goed voor Tiberian Sun had ik nog nooit van C&C gehoord. Anyways eigenlijk een vrij standaard RTS game, je doet aan base building, resource farming en je doet of je basis beschermen of de basis van je vijand over nemen. Zoals gewoonlijk in dit type spel kun je tussen verschillende facties kiezen, in dit geval de the Global Defense Initiative of in het kort de GDI en de The Brotherhood of Nod (wie van de twee facties de evil one is laat ik lekker in het midden). Uiteraard heeft ook deze game een multiplayer (maar die heb ik niet veel gespeeld).

10 Indiana Jones and the Infernal Machine (PC)

Ik ga heel eerlijk zijn als het op deze game aankomt, heb ik een redelijk gekleurde bril op. Want ik vind het de beste Indiana Jones game ooit (ook als ik in retrospect kijk naar Indiana Jones and the Fate of Atlantis), en ondanks het veel overeenkomsten heeft met de Tomb Raider games vind ik Indiana Jones and the Infernal Machine beter dan alle Tomb Raider games (op Tomb Raider: The Last Revelation na). Zoals ik eerder al zei hebben deze game en Tomb Raider veel overeenkomsten, zowel Indiana als Lara zijn archeologen die op verschillende plekken naar artefacten zoeken. Bij beide games komt er veel platform en schiet werk om de hoek kijken, ook puzzels zijn een groot onderdeel van beide games maar…. Indiana Jones and the Infernal Machine legt wel meer nadruk op de puzzels dan dat de (oude) Tomb Raider games dat doen. En je speelt voor frickin Indiana Jones en alleen al daar door onderscheidt de game zich genoeg van de Tomb Raider games. Ondanks ik veel liefde heb voor deze game zijn er wel twee dingen die ik echt haat in deze game en dat zijn allereerst de missies het opblaasbaar vlot, oh man hoe erg ik mij daar aan kon irriteren dat ding was echt veel te snel lek. Het tweede ding dat ik echt hate waren de spinnen, nu ben ik echt niet bang voor spinnen (ik laat old world en new world vogelspinnen zonder angst over mijn gezicht lopen). Maar goddamn die beesten kwamen in deze game echt te vaak zomaar opdoemen en dan ook echt in het midden van het scherm recht in je zicht, gewoon niet leuk.

09 Re-Volt (PC)

En dan nu de tweede en laatste race game in dit lijstje. Maar dit keer wel een beetje anders, geen normale auto’s, geen F1 auto’s en ook heen karts nee, dit keer gaan we racen met radiografisch bestuurbare auto’s. De circuits in deze game zijn onder andere straten, tuinen, musea, stoomschepen, bouwplaatsen en supermarkten. Voor de rest speelt het wel net zoals games als Wacky Wheels en Mario Kart, zo kan je ook in deze game power ups op pakken en races winnen zorgt er voor dat je andere auto’s en nieuwe circuits vrijspeelt. Zoals gewoonlijk heeft ook deze game de gebruikelijke multiplayer.

08 Urban Chaos (PC)

In deze game speel je voor de politieagente D’arci Stern (een sterke zwarte vrouw, iets wat men zegt dat nog nooit in een game is geweest blabla) en de ex-soldaat Roper McIntyre. Het is lang geleden dat ik deze game heb gespeeld, maar wat ik mij er nog van herinneren is dat de game een twintigtal levels die allemaal kleine open werelden waren die je vrij kon doorkruisen met je politieauto of andere voertuigen die je kon “lenen”. Je kon ook in veel gebouwen naar binnen (en dat voor 1999). Zoals ik al zei, speel je voor een politieagente en ja, je kan criminelen doden met een arsenaal aan wapens (denk aan een pistool, shotgun, messen en honkbal knuppels) en met martial arts, maar je kan de criminelen ook arresteren en dan reageren de burgers positiever op dan dat je iedereen maar dood maakt. Wat ik persoonlijk wel jammer vond van deze game is dat het op het laatst ging leunen op het bovennatuurlijke, het leuker geweest als het met beide voeten op de grond haf blijven staan.

De game is naast de PC ook uitgebracht voor de PlayStation en de Dreamcast, maar waar de pc lovende kritieken kreeg (8,2 gemiddeld) kregen de PS1 en dreamcast veel negatieve kritieken (4,7 voor de PS1 en een 5,2 voor de Dreamcast). Oftewel een mislukte port poging.

07 Prince of Persia 3D (PC)

En dan nu een game die toendertijd slecht ontvangen werd (en nog steeds als slecht wordt gezien), en ook bewees dat de transitie naar 3D platforming niet altijd slaagt. Maar toch heb ik persoonlijk aardig wat liefde voor deze game ondanks zijn gebreken. Wat de game goed doet, is het verhaal van de originele Prince of Persia serie afronden en de combat was echt heel erg goed mede door dat ze de hulp van een aantal zwaardvecht experts hadden ingeschakeld waar door de combat realistischer, was zo kon je pareren, Blocken en je vijand van alle zijden aanvallen. Ook de puzzels waren leuk en interessant. Wat de game vooral te parten heeft gespeeld is dat allereerst Jordan Mechner (de OG PoP bedenker) weinig in breng, had, en telkens minder interesse had in games maken. Maar ook zat de camera de game in weg, net als de tank controls die het platformen niet makkelijker maakte. En het feit dat de game moest strijden met Tomb Raider: The Last Revelation maakte het ook moeilijk voor de game.

06 Age of Empires II: The Age of Kings (PC)

Ook bij deze RTS franchise moet ik eerlijk toegeven dat ik deel 1 nog niet had gespeeld voor ik aan deel 2 begon, ik het weet erg schandalig, maar het is nu eenmaal zo. Maar om het goed te maken, AoE2 heb ik veel heel erg veel gespeeld, de singleplayer campaigns heb ik helemaal grijs gespeeld, en de multiplayer heb ik ook erg vaak gedaan met mijn vader, broer, vrienden en mijn buurmeisjes (die nog steeds net als bij Warcraft een alliantie hadden). Ik weet niet waarom, maar in de singleplayer vond ik de Mongol en de Teuton campaigns het leukste om te doen, al was laatst genoemde wel erg pittig. In de multiplayer speelde ik meestal voor de Japanners (die jammer genoeg geen singleplayer campaign had) omdat de Japanse unieke soldaat de samurai was.

05 Worms Armageddon (PC)

De derde Worms game alweer, oorspronkelijk was dit bedoeld als expansie van Worms 2 onder de naam Wormageddon. En ja, ik ga mij zelf weer herhalen (kom maar op met de copy-paste grap) ook dit deel verbeterd alle punten van zijn voorganger. De gfx zien er beter uit, de controls zijn beter, er is meer variatie in de wapens en de AI is iets slimmer (but stil stupid). Maar de game blijft natuurlijk nog steeds het meest fun als je het met vrienden speelt. Ten tijde van Worms 2 was ik helemaal into TMNT, Biker mice from Mars en thundercats, en gaf ik mijn wormen namen als Shredder, Lion-O en Modo. Ten tijde van Worms Armageddon had het oude Egypte mij in zijn greep en gaf ik mijn wormen namen als Anubis, Amon-Ra en Osiris.

Ik weet dat ik zeg dat de BttPwC serie geen top zoveel lijstje is, maar toch zijn de laatste vier games de games waar ik de leukste en beste herinneringen aan heb. Anyways we gaan weer verder.

04 Mortyr (PC)

Deze game is één van mijn meest favoriete FPS-games (er zijn maar twee FPS-games die ik beter vind, maar daar praat ik een andere keer wel over) ooit. Eigenlijk is het een vrij standaard FPS game, qua gameplay doet anno 1999 dan eigenlijk niks speciaals, maar ik vond het lekker weg spelen. Maar waar de game voor mij in uitblonk was het verhaal, want het was niet zomaar de zoveelste WW2 shooter waar nazi’s moest neerknallen. Nee, in deze game mocht je nazi’s doden in 1944 en in 2093, want in deze game waren het de nazi’s die oorlog hadden gewonnen en ze hebben 148 jaar kunnen regeren. Maar in die anderhalve eeuw tijd hebben ze ze wel Armageddon in gang gezet en om die tegen te houden word jij Sebastian Mortyr terug de tijd in gestuurd. Ik vond en vind deze what if scenario nog steeds awesome.

03 Legacy of Kain: Soul Reaver (PC)

En dan nu de laatste sequeel uit dit lijstje, en ook bij deze game is het weer zo dat ik deel één (Blood Omen: Legacy of Kain) niet heb gespeeld, althans niet in het jaar dat het uitkwam. Daardoor kijk ook met een ietwat gekleurde bril naar Soul Reaver en vind ik het ook nog steeds beste deel uit de reeks. Ook dit is een game die het anders doet dan zijn voorganger, op meerdere manieren eigenlijk, want allereerst is dit een 3D third person action adventure game (Blood Omen was een 2D top-down action adventure game) ten tweede speelde je voor Raziel, een vampire turned wraith (in Blood Omen speelde je voor Kain een mens turned vampire). Ik had het in deze lijst eerder over Shadow Man en dat een kenmerkende de feature van die game was dat je kon switchen tussen twee werelden (the Liveside en Deadside), en ik zei daar dat er nog één game was in dit lijstje dat ook zo’n feature heeft en dat is dus Soul Reaver. En de in deze game heten de twee werelden respectievelijk de material and spectral plane. In de material plane kan je met objecten interacten, en zijn je vijanden, vampier, jagers en boeren etc. die op de gebruikelijke manier kan doden. In de spectral kan je juist weer door sommige objecten heen lopen en bijvoorbeeld ook over de bodem van een meer of rivier lopen, en je vijanden zijn de spectral plane demonen en vampieren, de demonen kan je net als de menselijke vijanden op de gebruikelijke manier dood maken, maar de vampieren kan je alleen doden door ze te doorboren, in het water of ze in het zonlicht te gooien. De meeste puzzels in de game moest je oplossen door in beide werelden iets te doen.

02 Recoil (PC)

 

En dan nu een game die anders is dan alle andere games in dit lijstje. Het genre van deze game heet Vehicular combat, en dat geeft natuurlijk al een beetje weg wat je doet in deze game natuurlijk. Je bestuurt dus een voertuig en vecht met andere voertuigen (en soms kan je mensen overrijden met een mooi rode streep als gevolg). Het voertuig dat je bestuurt, is een tank, maar je bestuurt niet zomaar een tank nee, je bestuurt de Battle Force Tank of in het kort het BFT. Nu denk je leuk die naam, maar wat is er nu zo speciaal aan? Nou, deze tank kan transformeren in een amfibische tank (zodat door het water kan manoeuvreren, het kan ook in hovercraft veranderen, zodat over bijvoorbeeld lava kan bewegen en het kan zelfs in een onderzeeër veranderen, zodat je onder water kan varen). Het verhaaltje van de game is dan wel weer erg cliché, het is de verre toekomst van 2019 (nu dus alweer vijf jaar verleden tijd) en AI en machines hebben de macht overgenomen en hebben van de meeste mensen mindless drones gemaakt. Maar zoals altijd is er een groep die rebelleert en uiteraard ben jij onderdeel van die groep.

01 Omikron: The Nomad Soul (PC)

Ik heb veel liefde voor de Quantic Dream games, maar hun allereerste game blijft toch wel mijn favoriete Quantic Dream game. Uiteraard is het een game die erg leunt op het verhaal, want het is nu eenmaal een Quantic Dream game, maar waar de spirituele opvolgers van de game Interactive films zijn (waar overigens niks mis mee is) is dit meer een game game (of hoe je het dan ook moet noemen). Ook is de game in tegenstelling tot de andere Quantic Dream games een open wereld game (al is het verhaal 100% lineair) en mixed het verschillende genres door elkaar, voor overgrote gedeelte is het een action adventure, maar het heeft ook first-person shooter elementen (wat ook gelijk het minste deel is van de game, want richting en schieten is clunky very clunky) en het heeft ook brawler elementen (en die waren juist erg leuk, maar kwamen jammer genoeg te weinig voorbij). Een uniek aspect was overigens dat je de lichamen van andere NPC (41 in totaal) kon overnemen (je bent dan ook niets voor niets the nomad soul) in het begin van de game enkel als je huidige lichaam dood ging, maar later kon je het ook doen wanneer je er zin hebt.

Wist je dat als ik een lijst zou maken met de beste …. games die ik ooit heb gespeeld Omikron: The Nomad Soul boven elke Assassin’s Creed zou staan. Maar dat is misschien iets voor in de verre, verre toekomst.

Zo, dat was het weer voor deze keer, als iedereen zo aardig wil zijn om weer in de tijdmachine te stappen zou dat mooi zijn want we moeten toch echt weer terug naar 2024. Wanneer de volgende excursie is kan ik niet zeggen, wat ik wel met alle zekerheid kan zeggen is dat we volgende keer naar het jaar 2000 reizen.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 3.9/5 volgens 15 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
6 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Luigi1985
1 maand geleden

Leuk lijstje weer. Er zit best wat tussen wat ik of niet ken, of nooit gespeeld heb. Worms speelde ik in die tijd wel graag met vrienden. Ook aan Medal of Honor, C&C en gta 2 heb ik mooie herinneringen

Rainking
1 maand geleden

Yes, we kunnen weer! Ik was er ondertussen weer helemaal klaar voor. Bij alle spellen die je noemt ken ik op z’n minst, al heb ik ze natuurlijk niet allemaal gespeeld. Vaak heb ik spellen die jij op de PC speelde voor de PlayStation of DreamCast.

Midtown Madness leek me altijd wel leuk, maar heb ik nooit gespeeld. Ik zit er wel eens aan te denken om Midtown Madness 3 voor de Xbox te kopen, maar tot nog toe nooit gedaan.

Tomb Raider: The Last Revelation vind ik zeker één van de betere delen van de oorspronkelijke reeks. Zelf heb ik net wat meer met Tomb Raider II, maar ik kan het goed begrijpen als dit je favoriet is. Ik heb ‘m jarenlang voor de PlayStation had met de nederlandse titel De Laatste Onthulling, maar een paar jaar geleden heb ik er toch maar eentje met de engelse titel gekocht.

Van Indiana Jones And The Infernal Machine heb ik hier nog de big box op de kast staan. Nooit veel gespeeld, eerlijk gezegd, al leek het me een erg leuk spel.

Zelfde verhaal met Prince Of Persia 3D eigenlijk, op het big box gedeelte na. Na de populariteit van Tomb Raider, vond ik dit geen slecht bedachte volgende stap voor Prince Of Persia, eerlijk gezegd.

Age Of Empires II zou ik vroeger vast leuk gevonden hebben, maar ik speelde destijds The Settlers II en dat vojnd ik op dat moment wel genoeg voor dat genre. Age Of Empires II blijft toch wel een klassieker.

Worms heb ik nooit wat mee gehad en dat gaat ook nooit meer gebeuren. De visuals vind ik dan wel weer erg leuk, maar dat is het dan ook meteen. In principe is het Scorched Earth of Gorilla met humor. Niks mis mee.

Legacy Of Kain: Soul Reaver is zo’n spel dat ik ooit nog eens volledig uit wil spelen. Volgens mij heb ik de demo zelfs meer gespeeld dan het echte spel. De eerste Legacy Of Kain game is de enige die ik niet heb. Nosgoth heb ik ook nooit echt gespeeld.

Omikron heb ik op de DreamCast, maar nooit echt gespeeld. Ik wist wel dat het behoorlijk anders is dan hun latere werk. Wél tof om te zien dat het zo hoog scoort.

Tot volgend jaar!

Lavalera
1 maand geleden

Kijk nou hebben we een jaar waar ik het meeste wel van ken. Hier zitten een redelijk aantal games tussen die ik zelf ook wel gespeeld heb.

De Medal of Honor serie vond ik vroeger altijd geweldig. Een game gebaseerd op ww2 waarin je lekker Duitsers kon neerschieten voelde altijd wel goed. Alles was nog single player in die tijd en het gevoel dat je battles uit ww2 kom naspelen was wel prachtig. Wat dat betreft vind ik het altijd jammer dat we tegenwoordig zo weinig goede shooters meer hebben. Dese spellen, half life, bioshock, quake en re Unreal tournament series waren echt geweldig. Tegenwoordig is het alleen nog maar saaie multiplayer shooters als cod en Fortnite etc.

Ook al heb ik tegenwoordig niets meer met rts games Aoe 2 heb ik me echt uren lang mee vermaakt. samen met de command and conquer series was dit wel 1 van mijn favoriete series die ik speelde. Lekker samen met of tegen mijn broertje spelen en dom ouwehoeren erbij. Hier heb ik me echt uren mee vermaakt.

Legacy of Kain Soul Reaver en Omikron heb ik beide ook gespeeld. In die tijd volgde ik nog niet echt game nieuws maar ging ik regelmatig naar de dynabyte om op zoek te gaan naar een nieuw spel en zo hen ik ooit op deze terecht gekomen.

Leuke lijst weer

CarnifeX
1 maand geleden

1999 was een goed game jaar als ik naar dit lijstje kijk. Ik ken alle games en heb ze ook bijna allemaal gespeeld.

Grappig dat je de MP van AvP niet kent, want dat ik juist het enige wat ik mij er van herinner. Op LAN parties speelde 1 iemand als alien en de rest als marines er op jagen. Heel vet was dat.

Omikron vond ik ook heel erg tof. Ik hoop dat dit spel een keer een volledige remake krijgt, waarbij de soundtrack van David Bowi zeker behouden moet blijven

Screenshot Sunday #152 (+ retro game beurs Tilburg)

Stelling van de week: Gamepersonages moeten realistischer en inclusiever.