in

Bekentenissen van een Mass Effect maagd

Er was een hoop hoepla rond de release van Mass Effect 2. Deel 1 was een enorm succes maar nooit op de PlayStation 3 verschenen. De ontwikkelaars verzekerde mij dat er een intro filmpje zou zijn die alles tot dan toe zou samenvatten en ik kon zelfs een aantal keuzes maken die het latere verhaal zouden beïnvloeden, hoe leuk was dat! En daarna kon het feest beginnen. Mooie beelden van ruimteschepen en dat je met de hele cast kon ketsen trokken mijn over de streep en de aanschaf was gemaakt.

De openingsfilm was een ware epos die niet erg origineel was en erg aanschurkte tegen het plot van Wing Commander maar dit was een RPG en ik had nog nooit een RPG gespeeld dus waarom niet. Na de intro en de keuzes, die niet al te moeilijk waren, was ik weggeblazen. Holy crap, het universum gaat eraan en ik moet een groep aliens gaan samenstellen om die ellende te voorkomen en weerstand te bieden tegen een vijand die zonder rede ons universum wil vernietigen.
In blinde paniek vertrok is naar mijn eerste planeet. Wow, een hele planeet die ik moet gaan bezoeken, als ik de weg maar niet kwijt raak. De planeet bleek uit een aantal gangetjes te bestaan waar schietgraag tuig uit de weg moest worden geruimd. Wisten ze niet dat ik op een diplomatieke missie was om weerstand te bieden tegen de vernietiging van alles? Blijkbaar was de mail niet doorgekomen. Uiteindelijk vond ik de persoon die ik zocht, geen wereldleider maar een iemand die na wat uitleg wel mee wilde doen maar dan moest ik eerst een paar sokken en een witte onderbroek uit de tuin van de buren vissen, daarna nog een plaatselijk geschil of twee oplossen en dan zou ie misschien wel meegaan. Wat in de aars is dat?! Dat ondergoed was straks niet meer nodig als je planeet opgeblazen wordt! Riep ik tegen het scherm maar die optie was in het keuzemenu van de dialogen niet voorhanden.
Vloekend en tierend deed ik de meest onnozele klusjes terwijl ik op m’n horloge keek, straks gaan we er allemaal aan en dan krijg ik de schuld.

Na een tijdje begonnen de opdrachten mij te pakken. Ook begreep ik dat die invasie pas kwam als ik op mijn gemak alles en iedereen had opgetrommeld en dat gaf rust.
Op een nieuwe gangetjesplaneet kon ik ook zomaar de eerste hulptroep meenemen en samen was het gezelliger dan alleen. Nummer twee mocht ook mee maar toen was het wel genoeg volgens het spel want hoewel ik een aardig kleurrijk groepje had samengesteld konden er telkens maar twee mee. Dat je de piloot bij Tricia Helfer, de boordcomputer, liet om het ruimteschip in de lucht te houden is okay maar de rest deed toch niks.
En dan waren er de romances met de groepsleden, alles even ongemakkelijk en weinig onthullend. Je voelde er niets bij, geen opwinding, geen spanning, het was als een tinder date bij de Mac Donalds, zelfs de maaltijd was teleurstellend.
Het rondbanjeren door je ruimteschip was ook een beproeving, de lift in, laadscherm, visje voeren, lift in, laadscherm, verkeerde verdieping, laadscherm en weer terug maar 15 minuten ouder en niets wijzer. Waarom paste dat schip niet in zijn geheel in het geheugen?

Maar naarmate de game zich verder ontwikkelde ging ik voor mij kameraden voelen, werd de druk op het gevaar opgevoerd en moest ik keuzes maken die mij niet in de koude kleren ging zitten. En te langer ik speelde des te meer ik een RPG junk werd. Wat een heerlijk spel.
Ik duik weer met veel plezier de remake in en kan dan ook deel 1 eindelijk eens spelen, ik ben benieuwd.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
6 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Luigi1985
2 maanden geleden

Leuk weer eens iets van je te lezen Tielo. Mass effect is een trilogy die ik destijds aan me voorbij heb laten gaan. Ben niet echt een rpg liefhebber maar ik zal de remake eens in de gaten houden.

LeegBlikjeWater
2 maanden geleden

Leuk geschreven! Nooit echt de Mass Effect-games gespeeld maar heb deze collectie wel op het oog.

Gourami
Gourami
2 maanden geleden

Leuk stukje ben zelf nooit verder gekomen dan 5 uurtjes deel 1 spelen en daarna nooit meer naar de hele serie omgekeken. Misschien een mooi moment om het met de remake dan wel een keer te doen.

Sony komt met rode en zwarte DualSense-controller

Ontwikkeling Ratchet and Clank: Rift Apart is afgerond