in

Counting Crows – Butter Miracle Tour, AFAS Live, 24-10-2022

Een paar weken geleden schreef ik een stukje over mijn favoriete band, Counting Crows. Ik kreeg daar meer reacties op dan ik verwachtte. Adutchman zwoer bij het tweede album, wat ik zeker een goede keus vind. Lavalera en Luigi1985 vonden bepaalde nummers wel lekker klinken. Jacco Peek vond mijn schermnaam wel opvallend bekend en vroeg of ik ook naar het concert ging. Op dat moment had ik eerlijk gezegd nog geen kaartje gekocht, maar ik wilde eigenlijk wel gaan, want het was ondertussen alweer jaren geleden dat ik ze live gezien had.

Maandagmiddag, 13 minuten over 1, oftewel 13:13, ik stap de deur uit. Grappig genoeg zat ik bij Black Adam op stoel 13 van rij 13, dus dat lijkt wel een thema te worden zo. De laatste keer dat ik met de auto naar een concert in Amsterdam was, was ik veertig (!!!) euro aan parkeerkosten kwijt. Ik besloot deze keer dan maar lekker met de trein te gaan. Dat was ook veertig euro, maar dan minus benzine. Plus, ik had geen haast, want ik had toch vakantie, dus ik deed het lekker op mijn gemak.

Het dichtstbijzijnde treinstation waar ik m’n wagen goed kwijt kan is Barendrecht. Toen ik daar op de trein stond te wachten, vroeg iemand me in het engels of hij goed stond voor de trein naar Rotterdam Centraal. Yup, hij stond goed. Ik moest zelf ook die kant op, dus ik hield van een afstand in de gaten of hij op het juiste station uitstapte. Dat deed hij gelukkig, maar anders had ik ‘m zeker even geholpen.

Ik had ongeveer een kwartier de tijd om over te stappen richting Amsterdam Centraal. Genoeg om nog even snel de Albert Heijn op het station binnen te duiken, want ik was door mijn Fisherman’s Friends heen en ik vreet die dingen bij het leven, dus die moest ik gewoon hebben.

De trein naar Amsterdam haalde ik met gemak. Tijdens de rit zat ik voornamelijk wat websites op m’n telefoon te bekijken. Nieuws sites, gaming sites, maar op de achtergrond kom je er niet aan onderuit dat je gesprekken van anderen opvangt, of je nou wil of niet. Een paar stoelen voor me zaten een paar mensen die engels met elkaar spraken, waarvan de ene tegen de andere vertelde dat hij regelmatig naar een bar of een club ging waar mensen deelnamen aan een wedstrijd waarbij ze met hun kont moesten schudden, al dan niet bloot, waarbij ze honderd euro konden verdienen. Ok, zelf weten, maar ik heb wel meer dan honderd euro nodig om dat mezelf en anderen aan te doen. Veel meer zelfs. Verder was de reis lekker relaxed. Ik herkende op een gegeven moment Zoetermeer vanwege een bepaald kruispunt waar ik al vaker met de auto langs was gereden.

Op Amsterdam Centraal moest ik overstappen voor de trein naar de Bijlmer. Ik denk niet dat ik ooit die naam zal kunnen horen zonder te moeten denken aan het vliegtuig ongeluk uit 1992. Dat was namelijk de eerste keer dat ik die naam hoorde.

Rond drie uur kwam ik aan waar ik zijn moest. Het zou nog vijf uur duren voor het concert zou beginnen. Wat moest ik eigenlijk met mijn tijd doen? Ik besloot het winkelcentrum maar een beetje te gaan verkennen. Sowieso had ik al een beetje honger gekregen, dus besloot ik de lokale KFC binnen te stappen. Zinger Burger FTW! Om wat tijd vol te maken heb ik daar lekker lang gezeten.

Toen ik op mijn gemak terug naar AFAS (de oude Heineken Music Hall) liep, kwam er net een oude Volkswagen T1 bus van Radio Veronica aan. Mijn zwager houdt erg van die wagens en zelf vind ik ze er ook best mooi uitzien. Na een paar foto’s gemaakt te hebben, sprak ik een vrouw van de zender aan (de ander was op dat moment eten halen) en dat was wel een leuk gesprek. Ze vroeg of ik al lang fan was en ik was benieuwd of zij zelf ook van de muziek hield. Natuurlijk was ze er meer vanuit werk, maar ik had het idee dat ze het niet verkeerd vond. Toen haar collega terug kwam met het eten, trokken ze zich veilig terug in de T1. Verstandig, want er vlogen zóveel meeuwen in de rondte, dat je eten weg kon zijn voor je er erg in had.

Degene die ik sprak staat op de foto zelf een foto te nemen. Ik weet eerlijk gezegd niet of ze gewoon voor Veronica werkt of ook DJ of host is. Ik luister eigenlijk zelden tot nooit naar de radio.

Na nog een rondje door het winkelcentrum gelopen te hebben, ging ik maar in de rij voor het concert staan. Ik stond nog redelijk dicht in de buurt van de ingang en het duurde niet al te lang voordat de tent open ging. Nadat ik mijn digitale kaartje had laten scannen, stond ik oog in oog met de merchandise. Links van de balie stond een gozer die niets te doen had, dus ik dook er meteen opaf. Ik had namelijk al snel drie items gezien, waar ik interesse in had. Twee t-shirts en een hoodie zonder rits. Alles was gelukkig nog in mijn maat (flink) aanwezig.

In de zaal had ik al gauw een mooie zitplaats gevonden, waar je precies over de staanplaatsen heen kon kijken. Ook was het langs een gangpad, zodat ik makkelijk even weg kon of op kon staan als er iemand langs moest. Een minuut of tien voordat het moest gaan gebeuren, kwam er een ouder stel naast me te zitten. Ik schatte ze ongeveer twintig jaar ouder dan mezelf (ik ben 44) en het was best gezellig. We raakten aan de praat over bands die we goed en minder goed vonden. Tuurlijk verschil je van mening, maar ik heb er toch wat van opgestoken.

Om acht uur kwam Adam Duritz op het toneel om het voorprogramma aan te kondigen. Het was David Keenan, zijn nieuwe favoriete singer/songwriter. Ik was het er niet helemaal mee eens en als ik het zo om me heen hoorde, was ik niet de enige. Na een half uur was hij uitgejengeld en besloot ik dat het tijd was om even naar het toilet te gaan. Ik vroeg aan de vrouw van het stel dat naast me zat of ze even op mijn stoel en mijn tasje met merch wilde letten.

Hij speelde dit nummer niet, maar dit was even zo gauw het beste nummer van ‘m dat ik kon vinden.

Toen ik het toilet uitliep, zag ik een gezicht dat ik alleen van een foto kende. Ik stapte op hem af en vroeg “Jacco Peek?” Verdomd zeg, het was ‘m! Hij wist dat ik ook zou gaan, dus hij wist dat ik het was. Na een kort gesprek over hoe we met Counting Crows in aanraking waren gekomen, wensten we elkaar een mooi concert toe en gingen wel elk ons weg.

En vanaf dat moment… begon één van mijn favoriete momenten van mijn leven.

Ik hoopte dat ze Round Here zouden spelen, iets dat op de één of andere manier nooit was gebeurd tijdens een concert dat ik van ze bezocht. Ze speelden het niet alleen. Ze begonnen ermee.

Ik vind dat zo’n geweldig nummer, ik had al meteen wat ik ervan hoopte. Meer had ik in principe al niet nodig. Maar gelukkig waren ze nog maar net begonnen. En gelukkig voor mij speelden ze behoorlijk wat van hun oudere nummers. Dat is toch waar ik het meest bekend mee ben. Zo kwam St. Robinson In His Cadillac Dream voorbij, een funky nummer dat ik ze volgens mij nog nooit eerder heb horen spelen. Recovering The Satellites was een heel gaaf nummer om te horen en Rain King was een lekker uptempo feest.

Een nummer dat ik wel vaag ken is Washington Square. Het staat op een album van ze dat ik nooit echt luister, maar zo live klonk het wel wel mooi, dus misschien dat ik het nog eens een kans moet geven.

Verder kwamen liedjes als Omaha, Daylight Fading en Hard Candy aan bod. Stuk voor stuk herkenbaar en fijn om mee te zingen. Ook kwam Colorblind voorbij, een nummer dat ik zelf niet echt geweldig vind, maar ook weer niet slecht.

Tijdens de encore speelden ze onder andere Hanginaround en Holiday In Spain. Ook weer lekkere meezingers. Nadat het was afgelopen, bedankte ik de mensen naast me voor hun gezelligheid en ik vetrok ik huiswaarts. Natuurlijk had de trein twintig minuten vertraging, want ja, dat is wat ze doen in Nederland. Tien over één ‘s nachts was ik weer thuis, voorzien van een onvergetelijke ervaring. Ik had het niet willen missen.

De drie video’s hierboven zijn niet van mij, maar van het Youtube kanaal Eric Elbers. Ook vond ik nog een aardige compilatie op het kanaal van Handbike Challenge:

Leuke post? Drop een hartje

Score: 4.3/5 volgens 6 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
8 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
JaccoPeek
1 maand geleden

Leuk om je gezien te hebben! Vond het ook een heerlijk concert.

Heb op m’n Insta nog een mooie foto geplaatst (de enige die niet blurry was, zoals gewoonlijk haha)

adutchman
adutchman
1 maand geleden

Ze klinken nog steeds goed!

mhnl1979
mhnl1979
1 maand geleden

Heb ze helaas nooit live gezien, maar vind inderdaad de eerste 4 albums het beste. Maar live zijn ze geweldig, te horen aan de meerdere bootlegs die in omloop zijn. Wat ik zo tof vind aan ze is dat ze gewoon de arrangementen veranderen. Waardoor een bekend nummer gewoon weer lekker nieuw klinkt. Wat dat betreft is de dubbelcd Live in New York acoustic en electric daar een mooi voorbeeld van. Leuk om weer eens te lezen en een mooie gelegenheid om weer eens spotify te luisteren

DanTheGameKing
DanTheGameKing
1 maand geleden

Wat een leuk verslag, ik wordt echt meegenomen in je dag en al je belevenissen, leuk! We want more…..!!

Musical Monday: Editors – An End Has A Start

Undertale: hartverwarmend tussendoortje