in

De top 50 van Rainking part 2: #40 – 31

En daar gaan we weer! Ook deze keer gaan we tien spellen af die ik op z’n minst geweldig vind. En dan te bedenken dat we er hierna nog dertig moeten.

#40: The Legend Of Zelda: A Link To The Past

Dit blijft mijn favoriete deel uit de serie. Het 16-bit uiterlijk vind ik er gewoonweg prachtig uitzien. Alleen één ding was ergens jammer. Voordat ik ‘m zelf uitspeelde, had ik alles al bij een vriend thuis gezien. Ik wist dus precies wat de bedoeling was toen ik het spel van hem leende. Ook toen ik het spel voor mijn tweede Super Nintendo kocht had het geen geheimen voor me. Ik heb het helaas dus nooit zelf mogen ontdekken. Een paar jaar later zou dat wel min of meer goedkomen.

#39: Tomb Raider

Ik vond de oorspronkelijke Tomb Raider spellen erg leuk, maar ik had nooit gedacht dat ik het nog veel beter zou vinden als de gameplay zou veranderen. In 2013 kwam deze reboot uit voor de zevende generatie. Zelf kocht ik ‘m voor de PS3 en ik vond het echt een geweldig spel. De gameplay, het verhaal, een nieuwe oorsprong voor Lara, ik vond het heel mooi passen allemaal. Later kocht ik ‘m nog een keer voor de PS4 en de hogere framerate maakte het helemaal af. De twee vervolgen zijn best goed, maar kunnen voor mij niet tippen aan dit spel.

#38: Ys IX: Monstrum Nox

Het grappige is dat dit spel me in eerste instantie een beetje tegenviel. Ik had de eerste twee hoofdstukken gespeeld en ik had zo’n ‘meh’ gevoel. Het was wel aardig, maar het kon me toch niet zo bekoren. Voor de zekerheid ben ik toch verder gaan spelen en daar heb ik zeker geen spijt van gehad, want een korte tijd later wist het me toch te vatten en het liet niet meer los. Er zat een mysterie in waarvan ik MOEST weten hoe het zat. Nadat ik ‘m had uitgespeeld, ben ik nog aan de voorganger, Lacrimosa Of Dana, begonnen en hoewel dat toch de populairdere van de twee is, wist die me toch niet zoveel te boeien als Monstrum Nox. En zo zie je maar weer dat meningen kunnen verschillen.

#37: Dragon Quest XI: Echoes Of An Elusive Age

Mensen die hierop zaten te wachten, weten nog wat voor een spannende tijd het was. Zou het spel überhaupt wel naar Het Westen gaan komen? Ik hoopte zo van wel, want Final Fantasy was voor mij gestorven met deel XIII. Ik had een nieuwe grootschalige oldschool JRPG nodig en Dragon Quest XI leek die wens te gaan vervullen. Gelukkig kwam het uiteindelijk gewoon hier uit en voldeed het aan alle verwachtingen. Sterker nog, ken je de ‘Change My Mind’ meme? Ik heb er destijds eentje van gemaakt en op 9GAG gezet. “Dragon Quest XI is the best Final Fantasy since Dragon Quest VIII.”

#36: Trials Of Mana

Vierentwintig jaar heb ik moeten wachten tot het derde deel van de Seiken Densetsu serie officieel naar Het Wersten kwam. Tot die tijd was er alleen de originele japanse game en de fanvertaling. En hoewel ik de Super Famicom / Super Nintendo versie best tof vind, dat is niet waar dit verhaal over gaat. Nope, we hebben het hier over de remake. Sommigen zullen waarschijnlijk over heiligschennis spreken, maar dat interesseert me niet. Ik vind deze remake zó leuk gedaan, dat zouden ze vaker moeten doen. Ja, in principe is het hetzelfde spel, maar het is zoveel beter aangepakt dan de remake van Secret Of Mana. Als je van actie JRPG’s houdt, dan is dit één van de eerste die ik aan zou raden.

#35: Uncharted 2: Among Thieves

Hier is wel wat vreemds aan de hand. Zowel bij films als games zie je regelmatig een bepaald patroon bij een trilogie. De eerste is goed, de tweede wijkt erg af en is een stuk minder, maar de derde gaat weer terug naar de roots en is erg populair. ‘Screw that’, moeten ze bij Naughty Dog gedacht hebben, want Among Thieves is bij mijn weten het populairste deel van de PS3 trilogie. Zelf ervaarde ik dat ook zo. Het begin is al meteen spannend en dat blijft het ook. Ik zou aanraden om ze gewoon in de juiste volgorde te spelen, maar er is een behoorlijke kans dat dit je favoriet wordt en blijft.

#34: Tales Of Arise

Ik was nog nooit serieus voor een Tales spel gaan zitten, ook al had ik er al een aantal in de collectie. Xilia, Symphonia, Zesteria, Berseria, Vesperia en nog een paar. Arise klonk als titel nogal afwijkend, maar nadat ik eraan begon, bleek het me niet los te willen laten. Er wordt heel veel gepraat in het spel. Maar ook echt HEEL veel gepraat. Vaak over dingen die je op zich best over zou kunnen slaan, ware het niet dat de karakters erdoor worden uitgediept. Ik heb dus ook zoveel mogelijk gesprekken bekeken en beluisterd. Het boeide gewoon. Ik kon het niet loslaten. Zo ook het verhaal. Het zat heel goed in elkaar, waardoor ik continue door wilde spelen. Uiteindelijk heb ik er zo’n tachtig uur over gedaan, maar zo voelde het gek genoeg niet. Mijn favoriete karakter is Rinwell, met haar uil companion Hootle.

#33: Nier: Automata

De demo hiervan vond ik erg gaaf. Ik wilde het volledige spel dan ook erg graag hebben. Het kwam ongeveer tegelijk uit met Horizon: Zero Dawn. Ik verwachtte die laatste eerst te gaan spelen en daarna pas voor de nieuw Nier te gaan. Ja, egnie!!! Ik heb een klein stukje Horizon gespeeld en ik ben daarna volledig voor Nier gegaan. De gameplay voelt lekker aan, de variatie erin is erg verfrissend en de verschillende scenario’s zijn erg gaaf, ook al is de tweede bijna gelijk aan de eerste. Het is misschien niet voor iedereen weggelegd, maar wel voor mij.

#32: Soul Calibur II

Ik weet niet in hoeverre je bekend bent met deze reeks, maar dit is eigenlijk het derde spel in de serie. De eerste Soul Calibur was een launch game voor de SEGA Dreamcast, maar er kwam nog een spel vóór. Soul Edge, dat in Amerika en Europa op de PlayStation werd uitgebracht als Soul Blade. Dat spel had ik heel erg veel gespeeld en ik was dan ook blij dat het derde deel weer op een Sony console verscheen, aangezien dat toch altijd mijn mains zijn. Er waren drie versies van dit spel, elk met een verschillend bonus karakter. De PS2 had Heihachi van Tekken en de Xbox had Image comic karakter Spawn, maar de Gamecube had toch wel de beste deal, want die had Link. Oorspronkelijk had ik alleen de PS2 versie, maar een paar jaar geleden heb ik, om de verzameling compleet te hebben, de andere twee gekocht.

#31: The Adventures Of Alundra

Hier komen we eigenlijk weer terug bij A Link To The Past, want als je dit spel in actie ziet, dan is de Zelda voor de Super Nintendo het eerste waar je aan moet denken. Gelukkig heeft het spel wel zijn eigen identiteit en eindigen de vergelijkingen bij de ‘heart containers’ en de opbouw van de wereld. Het heeft moeilijkere bazen en lastigere puzzels. Sterker nog, het spel wordt wel vaker genoemd in top 10’s van moeilijke PS1 games en dan ben ik altijd wel een beetje trots dat ik ‘m uitgespeeld heb, zonder er guides bij te halen. Gratis tip: loop met een groooooooote boog om het vervolg, Alundra 2, heen. Die komt nog geeneens in de buurt van het origineel.

En dan te bedenken dat we nog geeneens halverwege zijn. Hoeveel beter kan het nog worden!? Dat gaan we volgende week zien. Tot dan!

Leuke post? Drop een hartje

Score: 4.3/5 volgens 6 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
11 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
DanTheGameKing
DanTheGameKing
1 maand geleden

Uncharted! Wat heb ik genoten van de Nathan Drake collection, ik was zeer onder de indruk van hoe de oudere delen de tands des tijds hebben doorstaan en hoe ongelofelijk lekker het wegspeelt, als ik ooit weer een PS zou aanschaffen staat deze zeker op mijn lijstje (naast de Last of Us 1 & 2 en Spider-Man 😉 ).
Leuke diverse lijst weer!

DanTheGameKing
DanTheGameKing
1 maand geleden
Antwoord aan  Rainking

Haha! Zo simpel maar toch zo goed! Vooral door de goede voice-acting!

Lavalera
Lavalera
1 maand geleden

Je had in ieder geval gelijk hier zitten games tussen die ik dan wel gespeeld heb en een aantal nog op mijn te spelen lijstje. Dq11 speel ik nu zoals je weet. Nier, Tomb raider en Tales of arise heb ik helemaal uitgespeeld. Alle 3 echt geweldige spellen. Tales of arise was zelfs mijn favoriete spel van vorig jaar. Die combat was zo heerlijk dat elke keer als de power actie kwam dat een enorme genoegdoening gaf of de 1 of andere manier waarop je dan het idee hebt om een of andere rare kreet uit te slaan. Geen idee hoe het kwam maar het werkte gewoon zo voor mij.
Tomb raider is toch wel een jeugd sentiment dingetje. Vroegah de oudere tomb raiders altijd met veel plezier gespeeld. En Lara is toch wel echt een stoere vrouw wat dat betreft. Heb dan ook de laatste trilogy met veel plezier gespeeld.

Nier speelde ik als 1 van de eerste Japanse spellen nadat ik met ff14 het Japanse genre helemaal ontdekte. En ik moest even wennen aan de stijl. Maar oh wat klikte dat lekker. Die actie is echt geweldig, het verhaal echt super goed. En het meerdere eindes is echt subliem gedaan. Ook de andere nier, replicant, heb ik vol plezier gespeeld, die was wat meer traditionele jrpg dan automata maar ook daar trok het verhaal mij echt enorm.

Uncharted 2 en ys9 zitten in mijn backlog. Moet alle uncharted nog spelen, wanneer ik er aan toe kom weet ik nog niet heb een immense backlog. Ys9 wordt 1 van mijn volgende spellen. Ys8 vind ik echt geniaal dus hoop 9 net zo goed te vinden. De mana serie heb ik al wel eens naar gekeken maar weet nog niet of ik die ooit nog ga halen.

In ieder geval weer een mooi lijstje en ben benieuwd naar de andere 30 en vooral waar ff7 staat :p

Luigi1985
1 maand geleden

Van deze tien heb ik er slechts drie gespeeld, omdat de meeste niet echt mijn genre zijn. Nier bleek ook niet mijn game te zijn. Uncharted 2 vond ik ook veruit de leukste uit de reeks en soul calibur II hebben we destijds helemaal verrot gespeeld op de GameCube. Ik kan me herinneren dat we met een aantal vrienden in de zomervakantie er zelfs nachtwerk van hadden gemaakt om alles uit te spelen van de game.

Michael-Raymond-Clayton
1 maand geleden

Ik wist niet dat jij zulke mainstream spellen speelde, rainking? Maar inderdaad: Uncharted en Tomb Raider zijn de bom!

CarnifeX
1 maand geleden

Helemaal eens met a Link to the past en Uncharted 2. Wat een toppers zijn dat.
Tomb Raider vind ik dan weer wat minder. Het is wel leuk, maar de originele trilogie met de punt tieten 🙂 zijn beter. Nostalgie zal hier waarschijnlijk aan bijdragen.

Wat spelen we dit weekend? 25 en 26 juni

Screenshot Sunday #60