in ,

De wereld van MMO-games

De afgelopen paar weken zie ik veel berichten rondom Amazon’s MMO “New World”. De closed beta van de game is eerder deze week gestopt. En de game komt op 31 augustus officieel uit. Ik heb de afgelopen tijd een aantal vrienden op Steam de game zien spelen. Zelf had ik mijn twijfels erover, vooral toen het bericht naar buiten kwam dat verschillende 3090 kaarten zijn gesmolten door het opstarten/spelen van de game. Degene die ik ernaar vroeg waren echter erg positief over New World.

Ik zie mezelf niet meer zo snel een MMO spelen, simpelweg omdat ik niet genoeg tijd heb om in zo’n game te stoppen. Toch begint het wel te kriebelen als ik zie dat mensen lekker gaan in een MMO. Het soort game waarin je gemakkelijk twee uur kan besteden aan rondhangen op een virtueel plein terwijl je aan het gebaren en chatten bent met wildvreemden.

Daarom leek het me leuk om in dit artikel te beschrijven welke MMO’s ik door de jaren heen heb gespeeld en welke goede herinneringen ik hier aan heb overgehouden.

Rose Online

De eerste MMO die ik speelde was Rose Online, ontwikkeld door het Koreaanse Gravity. Deze studio had eerder al Ragnarok Online uitgebracht, een andere succesvolle Koreaanse MMO. 

Ik speelde Rose Online voor het eerst toen het in de beta-fase was, rond het jaar 2005. Ik denk dat deze beta een week of drie heeft geduurd. Samen met een paar leden uit de Counter-Strike clan van m’n broer begonnen we dit nieuwe avontuur. Ik wist niet wat ik zag, allemaal verschillende mensen die rondliepen met hun eigen doel in dit spel. Het vormen van een party met andere spelers en het deelnemen aan public events was iets wat ik nog nooit had meegemaakt in een game. Het voelde echt alsof je in een compleet andere wereld stapte. In iedere stad was er wel een plein met mensen die urenlang een marktkraampje open hadden staan om voedsel te verkopen. 

Tijdens deze beta ben ik misschien tot level 28 gekomen. Terwijl het maximale level waarschijnlijk rond de 80 lag op dat moment. Nu ik eraan terug denk had ik ook niet eens zo heel veel van de game gezien. Maar één ding was wel duidelijk, ik had het MMO-gevoel te pakken. Toen Rose Online uit de beta ging werd het een pay2play game net als veel andere MMO’s. Daarom hield het avontuur daar ook op voor mij. Ik was ten slotte nog maar een jochie van tien dus het aanschaffen van zo’n abonnement was geen optie voor mij.

Lineage II

Het moment dat Rose Online pay2play werd ging de Counter-Strike groep op zoek naar een andere MMO om te spelen. Dit werd uiteindelijk Lineage II. Een Koreaanse MMO ontwikkeld door NCSoft, ook bekend van Guild Wars.

Vergeleken met Rose Online was dit een wereld van verschil. Het kindvriendelijke uiterlijk van Rose Online was in geen velden of wegen te bekennen. In plaats daarvan speelde ik met een brute Orc die alles kort en klein sloeg met zijn vuisten. De graphics en sound effects waren destijds next-level. De wereld was ook gigantisch. Waar ik in Rose Online op een gegeven moment de meeste gebieden wel een keer had doorlopen, was dit in Lineage II zeker niet het geval. Het heeft er ook mee te maken dat je bij het aanmaken van een character tussen verschillende rassen kan kiezen, met ieder een eigen startlocatie. Over het algemeen heb ik aan Lineage II wel minder duidelijke herinneringen overgehouden. Ik kan me niet veel gebieden voor de geest halen los van wat grotere steden en een late game dungeon waarin je makkelijk XP kon farmen. Wat ik me veruit het beste kan herinneren is de gigantische mensenmassa die zich in de grote steden van de game kan verzamelen. Net als bij Rose Online bestaat een groot deel van deze mensen uit spelers die (waarschijnlijk AFK) een kraampje hebben opgezet waarin ze hun oude spullen verkopen. In die zin voelde Lineage II ook als een soort volwassen versie van Rose Online. De wereld was groter, de graphics waren beter en de mogelijkheden veel uitgebreider.  

Guild Wars 2

De laatste MMO waar ik nog best wat tijd in heb gestoken is Guild Wars 2. Het eerste deel had ik ook gespeeld, volgens mij niet eens zo heel lang nadat we met Lineage II gestopt waren. Maar het heeft me toen nooit weten te pakken, vooral omdat de game toch heel anders is dan de meeste MMO’s. Zo waren de meeste gebieden “instances” waar je alleen met je eigen party rondloopt. Alleen de steden in de game vinden plaats in een gedeelde ruimte waar plek is voor maximaal 100 man. 

Toen Guild Wars 2 uitkwam zat ik in de bovenbouw van de middelbare school. In de pauze stond ik met een groepje vrienden over de game te praten. Een van deze vrienden vertelde dat hij de originele Guild Wars min of meer helemaal uit had gespeeld en allemaal rewards had unlocked voor Guild Wars 2. Hij had honderden, zo niet duizenden uren in de game gestopt. Hij was bovendien erg enthousiast voor de release van Guild Wars 2 en door dit gesprek kreeg ik ook zin om weer een nieuw MMO-avontuur te beginnen. 

Uiteindelijk heb ik Guild Wars 2 een aantal maanden gespeeld, met af en toe een break tussendoor. Hoewel het niet zo magisch voelde als toen ik voor de eerste keer Rose Online en Lineage II probeerde, was het een hele fijne game om te spelen. Ook de combat was bijvoorbeeld een stuk dynamischer dan in de voorgaande MMO’s. Ik weet nog goed dat ik uiteindelijk een doel voor mezelf had gesteld om een vette armor samen te stellen. Het was in Guild Wars 2 mogelijk om equipment te previewen alvorens je het wilde aanschaffen. Met behulp van deze functie ben ik langs verschillende vendors gelopen die dungeon equipment verkopen. Ik keek welke equipment ik het vetste vond uit de verschillende dungeons en ben toen met dat als doel aan de slag gegaan met het grinden van tokens (die je nodig had om de gear te kopen). Dit heeft hooguit een paar weken geduurd en toen had ik mijn doel bereikt. Op dat moment heb ik de game eigenlijk ook bijna niet meer gespeeld. Ik was tevreden met wat ik had bereikt en mijn character voelde compleet.

Andere MMO’s

Naast deze drie games zijn er ook nog wat andere MMO’s die ik heb geprobeerd. World of Warcraft is natuurlijk een hele grote, maar gek genoeg heeft het me nooit voor lange tijd vast kunnen houden. Ook heb ik nog een tijdje Rose Online (en in mindere mate Lineage II) op private servers gespeeld. 

Toen ik een paar jaar geleden een nieuwe game-pc kocht heb ik Black Desert Online uitgeprobeerd. Ik vond de combat daar heel vet gedaan maar ik merkte ook meteen weer waarom ik tegenwoordig niet meer zo snel aan een MMO zou beginnen. Het kost gewoon zeeën van tijd. Bovendien was Black Desert Online weer een compleet andere game met eigen mechanics die je moet ontdekken en waar je het liefst dingen over opzoekt op internet. Uiteindelijk heb ik het een weekje gespeeld voordat ik besloot om me weer op de wat kleinere games te richten 😉

Wat zijn jullie (eerste) ervaringen met MMO’s? Is er een game waar jij duizenden uren in hebt zitten? 

Leuke post? Drop een hartje

Score: 5/5 volgens 2 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
10 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Rainking
1 maand geleden

Leuk stukje. De spellen die je noemt zijn toevallig allemaal MMO’s waar ik zelf geen ervaring mee heb. Rose Online had ik zelfs nog nooit eerder van gehoord.

De enige MMO die ik zelf heel veel gespeeld heb is World Of Warcraft. Dat begon tijdens The Buring Crusade en hield een beetje op tijdens Warlords Of Draenor. In eerste instantie wilde ik er ook niet aan, omdat je voor een abonnement moest betalen. Ik heb toen een trial geprobeerd en dat zag er toch wel leuk uit. Mooi cartoony uiterlijk, het liep lekker (ook op een wat oudere computer), de quests waren wel leuk en de muziek vond ik heel mooi. Dus toch maar aan begonnen en daarna zijn er waarschijnlijk honderden uren in gegaan.

Ik ben voornamelijk een Alliance speler. Het karakter dat ik tijdens de trial startte was een night elf, en ik ben daarna ook aan die zijde blijven hangen. Ik heb ook wel wat Horde uitstapjes gemaakt en erg veel plezier aan beleefd, maar lang niet zoveel tijd ingestoken als met de draenei, night elves, worgen en humans.Het levelen ging in eerste instantie supertraag, maar dat kwam omdat ik nog regelmatig niet echt wist wat ik deed en ook niet volledig gebruik maakte van alle abilities. De eerste keer dat je door de Dark Portal stapt vergeet je nooit meer natuurlijk. Daar sta je dan opeens, in Hellfire Peninsula. Met een kapotte wereld voor je. Waar de <bleeeeeep> ben ik nou dan!? Hele gave zones had je in Outland. Alleen de hub city vond ik altijd een beetje saaiig overkomen.

Wat je waarschijnlijk totaal niet verwacht is dat ik World Of Warcraft een tijd lang met een controller heb gespeeld. Oorspronkelijk was het alleen de bedoeling om die te gebruiken voor het lopen, maar op een gegeven moment bedacht ik dat ik de d-pad kon gebruiken voor de abilities, met 2 andere knoppen als een soort shift-knoppen, zegmaar. Zo had ik de beschikking over alle 12 abilites en met 1 van die shift knoppen en de linker analoge stick kon ik door de action bars bladeren. Het voordeel dat ik had was dat ik niet meer naar de muiscursor hoefde te kijken of ik goed ergens op klikte. Ik kon meteen reageren. Het nadeel was dat het alleen goed werkte met melee classes, dus warrior, rogue (sorry, ik bedoel natuurlijk rouge) en paladin. Oké, later ook death knight. Ik gebruikte zo’n standaard Logitech controller die wat weg had van een PS2 of PS3 controller. Ik heb er in ieder geval 2 van versleten, maar ze hebben dan ook wel overuren gedraaid.

Het hoogtepunt vond ik Wrath Of The Lich King. Die hele uitbreiding lag me wel. De setting vond ik erg gaaf, met hele mooie zones. De muziek was ook weer fantastisch. Ik zat ondertussen bij een hele relaxte guild. Met mijn 30 jaar was ik waarschijnlijk één van de jongere spelers, want het was juist een casual guild met oudere mensen. Dat beviel me uitstekend. Het was natuurlijk ook de eerste uitbreiding die ik vanaf het begin meemaakte. Dat hielp ook wel. De dungeons vond ik ook erg leuk en ik heb met plezier deel uitgemaakt van Naxx, Ulduar en ICC raids. Waar ik ook blij mee was (en dit zal niet iedereen met me eens zijn waarschijnlijk) was de dungeon finder. Die werd later tijdens die uitbreiding geïntroduceerd. Ik ben niet zo van het mezelf aanbieden. Zeker omdat ik wist dat ik geen superspeler was. Zo ben ik ook voorzichtig begonnen met healen en tanken. Ging het niet goed, dan kon ik gewoon snel de groep verlaten. Niet de bedoeling, ik weet het, maar wel makkelijk voor me. Healen begon ik erg leuk te vinden. Op een geven moment deed ik bijna alleen nog maar dungeons healen. Geen raids, dat niet. Dit was ook de eerste keer dat ik de Collector’s Edition kocht. Echt een hele gave doos met allerlei goodies erin, waaronder speelkaarten van de trading card game. Daar kocht ik later nog een starter set van, waar een lootcard in bleek te zitten. In dit geval was het de Rocket Chicken, een companion kip met twee vuurpijlen aan zijn zij gebonden die af en toe probeert op te stijgen en één keer in de zoveel tijd echt opstijgt en ontploft. Het is nog steeds mijn favoriete pet. Destijds kon ik ‘m alleen gebruiken met het karakter waarmee ik ‘m geclaimd had, maar doordat Blizzard wat gerommeld heeft met de pets en de mounts, kan ik ‘m tegenwoordig met alle karakters summonen. Alleen doet hij dat ontploffen tegenwoordig niet meer. Ze zullen wel klachten van PETA gehad hebben…

https://www.youtube.com/watch?v=AFgC1l57a_Y

Cataclysm vond ik niet verkeerd, maar ook niet helemaal geweldig. Aan de ene kant vond ik het wel gaaf dat de wereld naar de klote was en er van alles was veranderd, maar ergens vond ik het jammer dat het niet meer was zoals het was. Cataclysm stond erom bekend dat het iets moeilijker was dan Wrath Of The Lich King. OG spelers lachten er waarschijnlijk om, maar ik had er best moeite mee als ik moest healen. Op zich vond ik het nog best een leuke uitbreiding.

Tijdens Mists Of Pandaria begon ik al wat minder te spelen en bij Warlords Of Draenor kakte het al helemaal in. Af en toe had ik daarna nog wel eens het idee om het weer op te pakken met de daaropvolgende uitbreidingen, maar dat is er nooit meer van gekomen. Ik had het idee het beste al gezien te hebben.

Ergens vorig jaar of het jaar daarvoor wou ik weer eens gaan spelen, maar dan tot Wrath Of The Lich King en niet verder. Ik liep alleen tegen iets aan dat ik niet verwachtte en me helaas totaal niet aansprak. Zowel de vijanden als de dungeons scalen tegenwoordig naar je level. Daardoor kom je in groepen te zitten met mensen van hele andere levels. Dat vond ik al wat minder leuk, maar waar ik echt van baalde was dat de oude manier van progressie weg was. Je had altijd een bepaalde volgorde van dungeons voor bepaalde levels. De eerste paar die je dan bijvoorbeeld kon spelen vanaf level 15 waren Ragefire Chasm, Deadmines en Wailing Caverns, maar die verdwenen dan weer uit de lijst nadat je een paar levels verder was en dan hadden zich weer nieuwe dungeons gemeld. Nu kun je een dungeon, nadat je het level hebt gehaald dat ervoor staat, blijven spelen tot level 50. Dat klopt, ze hebben de levelcap ondertussen ook aangepast. Ik vond het erg jammer dat ze dat zo hebben gedaan en ik heb er daardoor ook bijna niks meer van gespeeld.

De jaren ervoor heb ik af en toe wel eens aangerommeld met private servers, maar dat gaf me toch nooit het gevoel van de retail versie, dus dat eindigde elke keer weer vroegtijdig.

Een paar jaar geleden verscheen World Of Warcraft Classic, wat ik een heel leuk idee vond. Ik heb het kort gespeeld, maar niet lang. Hetzelfde met The Burning Crusade Classic. Misschien dat ik daar af en toe nog wat van speel, maar heel veel zal het niet worden. MAARRRR!!! Mocht Wrath Of The Lich King Classic over een paar jaar verschijnen, dan sluit ik niet uit dat ik weer helemaal los ga. Het zal nooit zoveel meer worden als vroeger, maar lekker een holy priest levelen in dungeons lijkt me gewoon weer leuk om weer eens te doen.

Nou, dat was de eerste MMO, op naar de volgende. Nee, grapje. Ik heb verder amper andere MMO’s aangeraakt. Ik heb heel, heel, heeeeel erg kort Star Wars: The Old Republic gespeeld, maar dat mag geen naam hebben en ik heb, nadat-ie free-to-play ging, op de PS3 een beetje gespeeld met DC Universe Online. Als DC fan was dat een MMO die ik uitgeprobeerd wilde hebben. Het was wel aardig, maar echt geweldig heb ik het nooit gevonden. Ik heb dit jaar een exemplaar van het spel gekocht, alleen maar om op de DC comics kast te zetten. Het is een nutteloos ding om te hebben, want je hebt die schijf al jaren niet meer nodig, maar het is in dit geval gewoon voor de heb. De DC Universe Online Legends comics reeks heb ik dan ook in de kast staan, verdeeld over drie trade paperbacks.

Verder heb ik een paar uur zitten in Star Trek Online en Final Fantasy XIV (de originele, mindere versie), maar dat was of alleen een beta, of alleen de eerste gratis speeltijd, dus beiden te verwaarlozen.

Het was niet mijn bedoeling om een reactie te schrijven die bijna even lang is als het artikel zelf, maar toen ik eenmaal begon, kon ik niet meer stoppen met schrijven. Sorry, not sorry, hahaha.

Laatst bewerkt 1 maand geleden door Rainking
SugarDaddy
SugarDaddy
1 maand geleden
Antwoord aan  Rainking

Good shit man heb genoten van reactie. Ulduar wotlk was voor mij tog wel echt de beste content in heel wotlk.

Ik heb zelf half jaar wow classic gespeeld. Maar ik deed daar alleen gold farming omdat ik wist welke allemaal hoge vraag hadden en kocht ik alles op.en verkocht het door voor x3 of hoger.

Ik kon mn ogen niet geloven dat er mensen waren die shadowfang en assassins blade voor 5 g verkochten. Had ze allemaal opgekocht.

Ik had zelfs 9 lvl 1 chars aangemaakt en allemaal lopend naar winterspring gebracht (tientallen keer doodgaan onderweg) om black lotus spots te beheersen door spawn timer van rond 60 min.

Maar uiteindelijk was ik gestopt met spelen. voornaamste reden was denk ik wel, dat ik solo speelde en voor mij was de echte magie samenspelen met je vrienden. Maar na middelbare school iedereen is zn eigen kant op gegaan met zn leven.

Good nostalgie.

Rainking
1 maand geleden
Antwoord aan  SugarDaddy

Ulduar was zeker erg gaaf. Nou zijn we nooit superver gekomen, dacht ik. Wel een keer tot Yogg, maar dat was tijdens Cataclysm, toen iedereen daar wat meer voor ge-geared was. Razorscale vond ik altijd wel gaaf, al was dat qua strategie misschien één van de minder interessante gevechten.

RuanMoleman
1 maand geleden

De enige MMO’s die ik veel heb gespeeld is de F2P MMO Tera en Star Wars: The Old Republic. Ik vind het altijd leuk om een character te levelen maar eenmaal op level begin ik liever weer een nieuw personage. Ben niet bepaald de hardcore MMO-speler zoals je merkt.

Luigi1985
1 maand geleden

Ik heb eigenlijk nooit een MMO gespeeld. Hoe het komt weet ik niet. Ik denk gelijk aan world of warcraft, want dat is war klasgenootjes op de middelbare school speelden.

Ik was daar ook altijd, vanwege de vele verhalen destijds dat je er zo verslaafd aan zou raken en dat mensen het dag en nacht spelen, een beetje huiverig voor, dus nooit gedaan.

Denk dat ik t wel leuk had gevonden overigens. Ben sowieso niet zo’n online gamer en een goede pc heb ik nooit gehad.

Erik07
Erik07
1 maand geleden
Antwoord aan  Luigi1985

Voor mij dezelfde reden. Ik ben al redelijk verslavingsgevoelig qua games, dus ook nooit een MMO geprobeerd.

SugarDaddy
SugarDaddy
1 maand geleden

Enige mmo waar ik duizenden uren heb is world of warcraft. Ik heb warcraft series gespeeld. Daarom was WoW voor mij een logisch game om te spelen. ik ben pas laat begonnen met wow namelijk toen naxxramas uitkwam. Ik heb dus vanilla wow niey echt meegemaakt. Maar burning crusade en wrath of the lich king waren voor mij echt piek gaming. Ik kwam van school en ik startte gelijk WoW. Levelen, story pve pvp etc met vrienden was voor mij magisch. Ik wilde graag weten hoe het verhaal zich afliep na warcraft 3 frozen throne. Nadat het vethaal van warcraft 3 eindigde in wotlk ging het direct bergafwaarts heb cata wel gespeeld maar alleen eerste drie maanden.

Velite
Velite
1 maand geleden

Ik heb een tijd Guild Wars 2 gespeeld. Niet fantastisch maar wel plezier aan beleefd.

Ik speel wel al jaren Runescape. Daar heerst volgens mij een beetje een taboe op, maar ik geniet er altijd wel van.

djodjo
djodjo
1 maand geleden

Ik heb er veel gespeeld en speel er vele nog begon met wow 16 jaar geleden speelde ook guildwars 1/2, ff online, eso online speel nu nog wow en eso maar denk ook dat ik ff online weer oppak met de nieuwe uitbreiding het klopt helemaal als jullie zseggen kost een berg tijd maar het is ook wel erg verslavend (maar ik heb me wel angeleerd om op tijd te stoppen en een pauze in te lassen van ongeveer een half jaar) maar voor mij zijn het top games en zal er nog jaren van genieten (alleen de muziek al)

Deze SSD’s zijn klaar voor de PS5

Yakuza: Like a Dragon – mening van een JRPG-noob