in

Dr. Kawashima’s Brain Training voor Nintendo Switch review – Niets meer, niets minder


Weinig titels zijn zo treffend als Dr. Kawashima’s Brain Training voor Nintendo Switch, want dat is exact wat het is: Brain Training voor de Switch. Kawashima is nog steeds de gastheer van de game, progressie wordt weer dagelijks bijgehouden en veel klassieke oefeningen uit de DS-games keren terug. Het grootste gedeelte van de game speel je daarnaast op het touchscreen, met de Switch verticaal in één hand, bij voorkeur met de bijgeleverde stylus in de andere. Precies zoals vroeger.

brain training

Vingergymnastiek

Het is echter geen regelrechte port, want onder ‘snelle trainingen’ zijn gloednieuwe oefeningen te vinden die gebruikmaken van verschillende Switch-features. De meest interessante zijn degene die gebruikmaken van de infraroodsensor in rechter Joy-Con om handbewegingen te registreren. Denk aan rekensommen oplossen door het juiste aantal vingers op te steken en een reeks handbewegingen nadoen. Verreweg de boeiendste en pittigste toepassing van infrarood is steen-papier-schaar, waarbij je naast winnen ook regelmatig met opzet moet verliezen. Deze omschakeling vergt een hoop van je brein en wordt daarom ook gebruikt om een snelle hersenleeftijdtest te doen, in plaats van de uitgebreide test.

Helaas is de infraroodsensor niet nauwkeurig genoeg om vlekkeloos te werken. Als het werkt is het best indrukwekkend hoe rap de game registreert welke handbeweging je maakt, maar als het misgaat kost het je kostbare tijd én geeft Kawashima je ook nog op je lazer. Het gebeurde tijdens onze speelsessie ook dat een hele reeks vingerbewegingen werd goedgekeurd, zonder dat we doorhadden wat überhaupt de opdracht was. Het werkt, maar niet optimaal dus.

Een geslaagdere functie zijn de nieuwe multiplayeroefeningen waarbij spelers ieder een Joy-Con vasthouden. De oefeningen introduceren vaak een competitief element, zoals wie als eerste het juiste aantal vogels of blokken telt, of wie het snelste een reeks armbewegingen kan onthouden en nadoen. De spellen zijn simpel qua opzet en daarom een fantastische manier om de Switch gewoon even neer te zetten en iemand uit te dagen. Een potje ‘vogels tellen’ kan zomaar uitmonden in een intense strijd.

brain training

Klassiek

Naast snelle trainingen zijn er ook dagelijkse trainingen, in feite het klassieke aspect van Brain Training. Op een kalender houdt de game bij welke oefeningen spelers dagelijks doen en per training geeft een grafiek je progressie weer. Mocht je bekend zijn met de DS-games, dan komen oefeningen als korte rekensommen maken en hardop lezen je waarschijnlijk bekend voor. Het overgrote gedeelte van de trainingen is lekker uitdagend en de stylus werkt prima op het touchscreen van de Switch.

Enkele dingen zijn wat onhandig, zoals het herkennen van sommige cijfers – al heeft de game een update gekregen om het cijfer ‘5’ beter te registeren – en piano spelen is vrij priegelig, maar over het algemeen vertaalt het klassieke Brain Training zich uitstekend naar de Switch. Bovendien keert Sudoku terug, wat nog steeds een waardevolle feature is.

De game is ook onverminderd motiverend dankzij Kawashima als gastheer. Stap voor stap loodst hij spelers door de oefeningen en zijn instructies en tips zijn altijd onderbouwd met wetenschappelijke artikelen. Bij het opstarten van de game legt hij daarnaast overtuigend uit hoe hersenen vanaf de leeftijd van 20 jaar (!) achteruit kunnen gaan en waarom het trainen van onder andere je prefrontale cortex – een belangrijk onderdeel voor allerlei cognitieve en emotionele functies – ontzettend belangrijk is.

Progressie maken per training en in het algemeen is daarom bijzonder bevredigend. Zo daalde onze hersenleeftijd van ergens in de zestig tot begin dertig en komt die (blijkbaar) optimale leeftijd van twintig steeds dichterbij. Je kunt zelfs een alarm instellen om je te helpen herinneren aan je dagelijkse training zodat er geen gaten vallen in je kalender.

Nadelen

Er kleven wel wat nadelen aan Brain Training voor de Switch. Eén daarvan is het feit dat de dagelijkse trainingen, toch wel het belangrijkste gedeelte van de game, enkel in handheldmodus gespeeld kunnen worden. Daarnaast bevat de Nintendo Switch Lite logischerwijs geen losse Joy-Con met infraroodsensor, waardoor je voor de nieuwe functies een losse Joy-Con moet aansluiten. De op Joy-Con beruste oefeningen zijn niet essentieel, maar ze zijn het enige element dat de game onderscheidt van het origineel.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Membercontent van de maand november en december

Aansluitingen op Xbox Series X mogelijk bekend