in

Gimmicks in games

Ik speelde afgelopen week Watch Dogs Legion nadat ik deze in een aanbieding gekocht had. Als fan-zijnde van de eerste twee zag ik Legion eigenlijk helemaal niet zitten, maar als Plat Hunter zijn Ubisoft-games vaak wel chill om te ‘platten’. Vooruit dan maar. Het viel me echter op dat de grootste, belangrijkste gimmick van Legion, het kunnen besturen van alle NPC’s, ook meteen het slechtste onderdeel is van de game. Laten we het eens hebben over gimmicks in games.

Gimmick

BETEKENIS & DEFINITIE

[Eng. = foefje, trucje] foefje dat men toepast om op te vallen, om de aandacht te trekken.

Een gimmick hoeft niet per sé slecht te zijn. Ik zie gimmick vaak als “het unieke dingetje van iets”. De gimmick in Spider-Man is zonder twijfel het rondslingeren. De gimmick van Ratchet & Clank: Rift Apart is het teleporteren naar andere werelden in een halve seconde. Soms is een gimmick een heuse feature die de game onderscheidt van de rest, soms is een gimmick er om je cool te laten voelen. In dat laatste geval blijkt het vaak te cool om waar te zijn en zijn andere mechanics binnen een game simpelweg veel beter, waardoor die gimmick niet gebruikt hoeft te worden of zelfs meer tijd kost.

Een clan uitroeien met een paintballgeweer 

Watch Dogs Legion valt onder het laatste. In de game kan je namelijk alle, en dan ook echt alle, NPC’s besturen. Het idee van Legion is dat je verschillende personages kan rekruteren met verschillende vaardigheden en deze kan inzetten voor de juiste klus. Maar… welke klus? Ze kunnen allemaal hacken, klimmen, schieten en meppen. Het is heel leuk gevonden dat een graffitikunstenaar een paintball geweer heeft, maar waarom zou je als je echte wapens kan gebruiken?  

De game is best leuk, begrijp me niet verkeerd. Het hacken werkt weer fijn terwijl je de nodige nieuwe foefjes tot je beschikking hebt. Zo heb je bijvoorbeeld de Spider-Bot: een mini-hacker op 6 pootjes. Deze kleine jongen kan precies alles wat jij als hacker kan. Dus ook “fysieke hacks” uitvoeren. Hierdoor kan je een hele missie uitvoeren met de spinnenmans zonder zelf ook maar een stap in het gebouw te hebben gezet. Dat is soms best leuk, een in-and-out proberen met louter een Spider-Bot. 

Het probleem is dat deze Spider-Bot een sterk voorbeeld is waarom het rekruteren van NPC’s met verschillende gimmicks gewoon niet boeiend is. Waarom nog die dude die bij de bank werkt rekruteren voor extra geldinkomen als het je missie niet vooruit helpt? 

Anderzijds heeft het trophy hunten ervoor gezorgd dat ik juist wel de lol ervan in zag. Zo moet je voor 1 trophy van de de politie met 5 “sterren” ontsnappen terwijl je een levend standbeeld bent. Door de trophy wist ik überhaupt pas van deze NPC af. Kennelijk kan een levend standbeeld personage héél stil staan (je raadt het niet), dusdanig stil dat de politie regelrecht langs je heen rent op zoek naar jou. Best geinig en het was ook leuk om dit uit te voeren. Dus ergens heeft het NPC-systeem potentie, maar niet voor het verhaal. Als Ubisoft niet elk personage hetzelfde arsenaal aan wapens en gadgets gaf, werd het nut van verschillende personages groter. Maar in de huidige staat heb ik de hele game uitgespeeld door slechts 3 personages te gebruiken.

Gimmick of mechanic?

Nu zul je waarschijnlijk wel denken waar de grens ligt tussen gimmicks en mechanics. Het slingeren van Spider-Man is meer een nodige mechanic: de game kan niet zonder. Maar het is wel datgene wat de game anders maakt; hetgeen wat de game verkoopt. Het zal niet de Arkham-combat zijn die Spider-Man uniek maakt.

Soms is een gimmick eigenlijk bedoeld als een mechanic, zoals het NPC-gebeuren van Watch Dogs Legion, maar blijkt het achteraf een gimmick te zijn. Features, mechanics, gimmicks, noem hoe jij het wilt noemen. 

Meer matige gimmicks

Eerder in dit stukje noemde ik al het tussen werelden wisselen in Ratchet & Clank: Rift Apart. In de trailers werden we behoorlijk gehypet door deze nieuwe feature. De SSD is zó razendsnel dat je binnen seconden in andere werelden zit. De realiteit leerde ons dat het gelimiteerd was tot twee cutscenes en twee werelden waarin je eigenlijk tussen twee “skins” van die werelden wisselde. Het was geen storende gimmick, maar wel echt een gimmick.

Er zijn ook hardware vormen van gimmicks. Denk aan Kinect, het fysieke skateboard van Tony Hawk’s Ride, of de 3D in 3DS-games. De PS4-controller heeft een lichtbalk die soms effecten met zich meebracht. Zoals politiekleuren als je achtervolgd wordt, of een rode kleur als je bijna dood bent. Dat was heel leuk en aardig, maar we hadden er echt wat aan gehad als we die lichtbalk ook werkelijk konden zien tijdens het gamen. Sony heeft hier duidelijk van geleerd en is terug gestapt op kleine lichtbalkjes voorop de PS5-controller. Louter voor het gebruik van speleraanduiding.

Bij Nintendo heb je de Amiibo’s . Gelukkig heeft die gimmick een groot voordeel: verzamelen. Weg van de gimmick die de beeldjes hebben zijn het natuurlijk gewoon leuke dingen om te verzamelen als mini-standbeeldjes. Soms is een gimmick er niet om veel van je te vragen. Vaak storen ze daarom ook niet. Soms leunt een game teveel op een gimmick en wordt het vervelend. Een ding is zeker: we gaan er nog veel van zien.

Welke gimmicks in games (goed of slecht) kan jij je herinneren?

Leuke post? Drop een hartje

Score: 5/5 volgens 2 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
8 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
rpenning
rpenning
18 dagen geleden

De beste gimmick in een game die ik zo kan bedenken is tog wel die nemesis system van die middel earth game

Aprotodon
Aprotodon
18 dagen geleden

Interessante stelling! Ik denk gelijk aan Quantum Break, waarna je steeds na het voltooien van een segment van het verhaal een serie met ‘echte’ acteurs voor je kiezen kreeg. Als ik mij niet vergis zag je daarin precies dezelfde personages als in de game en wisselde dat zich af.

Voor mij een voorbeeld van een slechte gimmick, omdat het voor mij echt afbreuk deed aan de immersie.

Een voorbeeld van een andere gimmick die hier op aansluit is het verhaal van Desmond uit de AC-franchise, waarbij je keer op keer maar uit de animus werd getrokken. Vreselijk irritant, willekeurig en niet boeiend. Het verhaal heeft mij nooit geboeid omdat het onnodig complex werd gemaakt, zeker nu het sinds Origins (of zelfs Black Flag in first person) ook een soort Russisch roulette is geworden met welke persoon je naast het AC-hoofdpersonage te maken zal krijgen.

Laatst bewerkt 18 dagen geleden door Aprotodon
Michael-Raymond-Clayton
17 dagen geleden

Leuk stukje. Waar dat Trophy hunten toch wel niet goed voor is 😉
Een gimmick waar ik mij erg aan stoorde was het steeds op zoek moeten naar benzine in Days Gone. Ik snap wel dat heel schaarste gebeuren enzo, maar na een paar keer geloof ik het wel en zorgt het alleen maar voor vertraging/irritatie. Het is een spelletje, kom op zeg.

Luigi1985
17 dagen geleden

Mogen we Cappie in Super Mario Odyssey een gimmick noemen? Dan vind ik dat een erg sterke.

Ah shit, here we go again…maar dan in HD

Review Metroid Dread: Razendsnelle actie