in , , , , , , ,

Het zijn de kleine dingen die het doen in Dave the Diver

“Duiken is een luie sport.” De ietwat stevige, of zeg maar gerust zeer dikke duikinstructeur – want het zag er uit alsof hij een complete skippybal had ingeslikt – deed deze uitspraak tien jaar geleden toen ik als voorbereiding op een duikavontuur in Thailand, alvast in Nederland mijn eerste duikbrevet ging halen. Ik moest wat minder snel zwemmen en lekker zuinig doen met de zuurstof in de fles, zodat ik langer kon genieten van de tijd onder water. Hij had gelijk, want als je je buikje kwijt wil, dan gaat het je met duiken alleen niet lukken. Hij leek een beetje op Dave. Dave the Diver wel te verstaan. Dave the Diver zou namelijk ook wel een skippybal kunnen hebben ingeslikt, of misschien een halve, maar de vergelijking is bovenal treffend, omdat Dave het ook allemaal lekker rustig aan doet en geniet van het leven onder water.

Dat je onder water, vooral in tropische landen als Thailand, ontzettend veel moois aan koralen, planten en vissen ziet staat buiten kijf, maar wat ik zelf het tofst aan duiken vindt, is dat je even helemaal weg bent van de wereld. Je bent gewoon even ergens anders, zonder alle herkenbare geluiden en zonder alle herkenbare uitzichten. Als je zuinig met de zuurstof bent en niet te diep gaat, kan je zo een uur ontsnappen aan de hedendaagse wereld.

Het spel Dave the Diver wist me dit gevoel weer een klein beetje terug te geven en dat komt omdat alles gewoon lekker relaxed is. Natuurlijk, je moet nog steeds op je zuurstof letten en je moet oppassen dat je niet ten prooi valt aan gevaarlijke zeedieren, maar als je de aandacht er een beetje bij houdt, kan je heerlijk op verkenning uit in de zee.

Echter houdt daar de vergelijking tussen het recreatieve duiken in real life en het duiken in het spel wel op. Dave duikt namelijk niet voor niets. Hij is op een prachtige duikspot genaamd ‘The Blue Hole’ en duikt vooral omdat anderen hem met diverse opdrachten opzadelen. Het gros van die opdrachten staat in het teken van het vissen vangen voor het sushirestaurant waar hij iedere avond werkzaam is (en ook zelf regelmatig een hapje van meepikt, getuige zijn omvangrijke verschijning). Daarnaast maakt hij foto’s onder water, helpt hij een volk dat diep onder de zee leeft, redt hij hier en daar een klein dolfijntje van kwaadwillende personen of gaat hij het gevecht aan met een haai waar zelfs Jaws nog bang van zou worden.

Maar er is meer, veel meer. Zoals ik al vertelde werkt Dave in de avonduren in een sushitent. Naast de ‘inkoop’ moet hij ook gerechten samenstellen, drankjes inschenken, wasabi raspen en personeel aannemen. Hij krijgt nog een stukje land om rijst en groenten te verbouwen en er worden zelfs vissen voor hem gekweekt in een afgezet stukje water. Waarschijnlijk vergeet ik nog talloze andere optionele activiteiten, maar het komt er eigenlijk op neer dat je nagenoeg Dave’s hele leven leidt.

De eerste paar uren van het spel kreeg ik wel wat kriebels: “Moet ik nu NOG meer doen en NOG meer menu’s in de gaten houden?”. Ja, bij elke scheet die je liet opende zich weer een wereld aan nieuwe opties en steeds startte er weer een nieuwe missie, terwijl de vorige nog niet klaar was. In de meeste games geeft me dit wel een beetje stress, maar de ontwikkelaars van Dave the Diver hebben dit op een of andere manier ontzettend overzichtelijk gehouden en kan je, net als in het echt, alles in de gaten houden op je telefoon.

Sowieso kan je steeds een aantal missies tegelijkertijd actief houden, zodat je continu kan zien wat je nog te doen staat. Om een voorbeeld te noemen: soms komt er een VIP op bezoek in het sushirestaurant. Zo kwam topregisseur Michael Bang, onder meer bekend van spectaculaire actiefilms met robots, langs voor zijn favoriete maaltijd. Je krijgt dan enkele dagen de tijd om de gewenste ingrediënten op te duiken. In beeld zie je continu wat je nog nodig hebt en als je dan net in de buurt bent van die tonijn die je nodig hebt, dan herken je m al aan een simpele markering. Het is bijna altijd duidelijk wat er van je verwacht wordt en de ontwikkelaars maken het je meestal zo gemakkelijk mogelijk en dat past precies bij een game als Dave the Diver.

De dialogen in het spel zijn om van te smullen. Meestal ben ik geneigd om dialogen, zeker wanneer ze geschreven zijn, zonder te lezen door te klikken, maar de ontwikkelaars van deze game hebben een blik onvergetelijke personages los getrokken. Dave is een soms ietwat cynische goedzak, Bancho, de eigenaar van het sushirestaurant is een troste, hippe, hardwerkende kok, Cobra is de kaptein van de boot met dollartekens in zijn ogen en Duff is de wapensmid die dol is op animedames. Samen met de andere personages maken ze bijna ieder gesprek interessant of grappig.

De nevenactiviteiten in de game zijn vaak ook droger dan de Sahara. Zo moet je met Dave infiltreren in een onderwaterbasis en beweegt hij zich als Solid Snake door de ruimte, behalve dat hij met zijn forse buik nauwelijks over obstakels heen kan komen, en er dus eerst op gaat zitten, om er vervolgens aan de andere kant af te rollen. Met Duff kan je een concert bijwonen van zijn favoriete K-Popband en in lekker met de muziek mee zwaaien met twee breeklichten. Dave the  Diver zit tjokvol met content en dat zorgt ervoor dat je steeds weer even wat anders doet tussen het duiken en het werken in het sushirestaurant.

Als je Dave the Diver nog niet kende, laat je dan vooral niet afschrikken door de pixelachtige screenshots die hier staan. Natuurlijk zijn er mensen die hier specifiek van houden, maar ik kan me voorstellen dat je denkt: dit ziet er goedkoop uit. Dat had ik zelf namelijk ook wel een beetje, maar de lovende woorden en reviews die de game al kreeg, zorgde toch dat ik overstag ging. Ik vergelijk het met Stardew Valley: een spel dat eruit ziet als een SNES-game, maar zo ongelofelijk fijn is om te spelen, dat je daar direct doorheen kijkt en je het op een bepaald moment zelfs charmant vindt ogen.

Lieve mensen, ik kan nog zoveel dingen over dit spel vertellen, maar eigenlijk moet je het zelf ervaren. Dave the Diver is een game vol variatie. Een game vol kleine, toffe ideeën die bijna allemaal prima uitgevoerd zijn. Een game die je lekker achterover gezakt in je stoel kan spelen en waarbij de uren zo voorbij tikken. Ik trek mijn duikpak even aan, want ik heb zin in sushi vanavond.  

Leuke post? Drop een hartje

Score: 5/5 volgens 2 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
5 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Lavalera
1 maand geleden

Wat ontzettend leuk om te lezen! Ik was benieuwd of het eind oordeel overeen kwam met mijn eigen oordeel en zo te lezen hebben we hetzelfde idee over de game. Ik weet nog dat ik twijfelde maar heb mezelf toch maar in het diepe gegooid ( ja sorry kon het niet laten haha). En heb er geen moment spijt van gehad, het is precies zoals je zegt een heerlijk relaxte game met fantastische humor. Helemaal fijn lekkee in handheld mode voor in de zomer onder de parasol met de switch/Steam Deck/Legion go/ps portal in de hand.

Het mooiste is ook nog eens dat de game aan ps plus is toegevoegd dus voor de mensen die dat hebben doe ik ook nog even een duit in het zakje voor de promotie van deze game. Het is echt ontzettend leuk!

Lavalera
1 maand geleden
Antwoord aan  Luigi1985

Helemaal mee eens. De game blonk uit door de humor en de cozy gameplay. Dus als je dan een baas gevecht bijv 3 keer moet doen is dat soms even frustrerend, maar door de kortere stukjes die je moest het spelen veel minder erg. En uiteindelijk ben ik nooit zo vast komen te zitten dat ik heb opgegeven, maar het leidt een beetje af van de flow van de game. Die stukjes hadden ze ook wel weg mogen laten en dan nog was het een geniale game geweest. Mooie is wel dat ik nooit verwacht had dit soort cozy games zo goed te vinden, maar soms word je blij verrast door een game, ik ben nu zelfs op zoek naar andere cozy games om te spelen, puur door het relaxte wat de game heeft.

Rainking
1 maand geleden

Leuke review. Het klinkt voorlopig erg goed. Sinds kort staat het spel op PS Plus Extra. Ik heb het zelfs al gedownload, dus ik gaat het binnenkort eens lekker uitproberen. Ik ben niet vies van pixelgraphics, dus dat zit wel snor. Verder spring ik er het liefst zo blind mogelijk in.

Stelling van de week: Ik zou best een fooi willen geven na afloop van een game

Wat spelen we dit weekend? 20 en 21 april