in

Inside.Streamer – Mijn favoriete tv-serie en film momenten

First things first, dit artikel bevat spoilers voor de film Interstellar en de aflevering Vincent And The Doctor van de tv-serie Doctor Who.

Ja, ik heb gedronken op het moment dat ik dit schrijf en nee, ik weet ook niet waarom ik dit niet gewoon gewist heb. Hoe kom ik hier dan op? Ik kreeg vandaag (ondertussen is dat gisteravond) op YouTube een video aangeraden van een scene uit de tv-serie Doctor Who. Heel toevallig vind ik die scene geweldig. YouTube weet dat ook gewoon, want die bewuste clip heb ik al vaker gekeken. Daarnaast vind ik het leuk om video’s te kijken van mensen die de film Interstellar voor het eerst kijken. En dan met name één bepaalde scene. Als je de film gezien hebt, dan weet je waarschijnlijk wel welke dat is en waarom ik graag wil zien hoeveel zakdoekjes de kijkers nodig hebben om er doorheen te komen.

Ik begin even met Doctor Who, een serie die ik volgens mijn ouders vroeger in de jaren ’80 veel keek, maar daar kan ik me eigenlijk niet superveel van herinneren. Natuurlijk zijn de Daleks wel iconisch met hun uiterlijk en standaard EXTERMINATE!!! De film uit 1996 had ik weleens gezien, maar daarna was het een lange tijd stil. In 2005 begon er een nieuwe reeks die nog steeds loopt, al heb ik begrepen dat de laatste paar seizoenen niet bepaald geweldig zijn.

Ik heb de nieuwe reeks gezien tot en met de afleveringen met de elfde dokter, Matt Smith. David Tennant vond ik net wat leuker, maar Matt Smith deed het ook hartstikke goed. De twee companions die hij bij zich heeft vind ik ook erg goed omdat daar een heel verhaal in zit. De scene die er voor mij met kop en schouders bovenuit steekt heeft echter weinig met de dokter of de companions te maken, maar met Neerlandsch Trotsch Vincent Van Gogh.

Doctor Who staat bekend om een beetje fast en loose te spelen met de realiteit, dus zo ook hier. Zo ziet Vincent een wezen dat verder niemand kan zien. Zo word je natuurlijk al gauw voor gek verklaard. Je ziet wel regelmatig de locaties uit zijn schilderijen voorbij komen, wat erg leuk gedaan is. Maar het beste moment komt als de dokter hem meeneemt voor een ritje in de TARDIS.

Eh, korte uitleg dan maar? De TARDIS is het vervoersmiddel van de dokter, waarmee hij door tijd en ruimte reist. Het ziet eruit als een police box, een soort van blauwe telefooncel, bedoeld voor agenten om contact te houden met het station of aangehouden mensen tijdelijk in op te sluiten. Dat klinkt achterhaald, maar deze serie begon oorspronkelijk in de jaren ’60, dus die zullen toen nog gewoon bestaan hebben. TARDIS is een afkorting en staat voor Time And Relative Dimension In Space. Het is van binnen dan ook veel groter dan je zou verwachten.

De scene in kwestie brengt Vincent en de dokter bij een museum in Parijs. Op dat moment weet Vincent nog niet wat hem te wachten staat. Dan wordt hij geleid naar de ruimte waar zijn bekendste schilderijen hangen. Daar ziet hij tientallen mensen die zijn werk komen bekijken en hoort hij een gids, gespeeld door Bill Nighy, vertellen over de impact die Van Gogh heeft gehad. De reactie van Vincent, gespeeld door Tony Curran (perfecte casting overigens), vind ik zo ongelofelijk mooi, dat dit me altijd is bijgebleven. Dit alles wordt ondersteund door het liedje Chances van Athlete, wat ik toch al een geweldig nummer vind. Ik heb de mazzel gehad dat ik ze een keer live mocht zien in het voorprogramma van U2.

Fun fact: Ik heb deze scene ooit op mijn YouTube kanaal geplaatst, maar kreeg al gauw een waarschuwing, dus heb ik ‘m toen meteen maar verwijderd.

Vincent Van Gogh Visits The Gallery

Athlete – Chances

De scene van de film Interstellar heeft wat meer uitleg nodig, dus hier gaat er behoorlijk wat gespoiled worden als je de film nooit gezien hebt.

De aarde wordt langzaam maar zeker steeds onleefbaarder. Een groep mensen, gespeeld door onder anderen Anne Hathaway en Matthew McConaughey (en ja, ik heb de precieze spelling op moeten zoeken) vertrekt op een ruimtereis om te zoeken naar een nieuwe leefbare planeet. Bij de eerste gaat het al direct mis. Het blijkt een planeet te zijn die volledig met water bedekt is en geteisterd wordt door vloedgolven. Maar dat is niet het enige probleem. Een uur op die planeet staat gelijk aan zeven uur zoals wij het ervaren. In hun tijd op de planeet gaat er het één en ander mis, waardoor ze er veel meer tijd doorbrengen dan de bedoeling was.

Als ze terug komen op hun ruimteschip (en één bemanningslid zijn verloren) zien ze dat degene die op het schip is gebleven er veel ouder uitziet. Maar liefst 23 jaar heeft hij op hun gewacht. Cooper, gespeeld door Matthew MoeilijkeNaam vertrekt bijna meteen naar een communicatieruimte, waar hij kijkt of er nog videoberichten voor hem zijn binnen gekomen. Zijn zoon Tom blijkt er een aantal te hebben achtergelaten. Die beginnen positief en vrolijk, maar worden al gauw naar en triest. Hij heeft een meisje ontmoet, waarvan hij denkt dat het de ware is. Met haar krijgt hij een kindje, genaamd Jessie, en laat die ook aan opa Cooper zien. Daarna slaat het om. Tom ziet er zichtbaar slechter uit. Blijkbaar gaat het niet goed met de gezondheid van Jessie. In het volgende bericht zegt Tom dat opa is overleden en ze hem naast Jessie hebben begraven. Cooper ziet dat het leven van zijn kinderen op aarde aan hem voorbij is gegaan en hij er niet voor ze is geweest op het moment dat ze hem nodig hadden. Hij is zichtbaar aangedaan en Matthew McLaatOokMaar speelt het geweldig, zonder ook maar één woord te zeggen. Maar eeeeehhh…. kinderen? Meervoud? We hebben alleen Tom gezien. Dat klopt. Tot dit moment zie je alleen berichten van zijn zoon, vergezeld van de prachtige score van Hans Zimmer. Als het laatste bericht van Tom eindigt stopt de muziek. Even is het beeld zwart en probeert Cooper te verwerken wat hij zojuist op het scherm gezien heeft. Dan verschijnt zijn dochter Murph in beeld, gespeeld door Jessica Chastain. Al die tijd heeft ze geen bericht willen achterlaten, tot die dag, haar verjaardag, waarop ze even oud werd als Cooper was toen hij vertrok. Ze is kwaad, teleurgesteld en verdrietig dat ze haar vader al die tijd heeft moeten missen. Geweldige scene vind ik dit.

De volgende link is de beste versie van de scene die ik kon vinden, maar helaas wel heel erg zachtjes qua geluid, dus je zal het een flink stuk harder moeten zetten. Vergeet niet het volume weer lager te zetten nadat je het gezien hebt, anders kun je nog weleens een speaker opblazen of ruzie krijgen met je buren.

Interstellar – 23 Years Of Messages

Hans Zimmer – S.T.A.Y.

Dit artikel werd gesponsord door mijn drang om te schrijven wat ik wil en wanneer ik wil.*

*) Niet aan te raden, ghehehe.

Conclusie: films of series met een Matthew in de hoofdrol zijn blijkbaar erg goed.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 3/5 volgens 2 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
3 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Luigi1985
16 dagen geleden

Drankorgel :p

Interstellar is misschien wel m’n favoriet van de afgelopen tien jaar. Geweldige film. Matthew McConaughy is ook een super goede acteur. True detective seizoen 1 is ie fenomenaal. Als je dit nog niet gezien hebt, gelijk doen.

Leuk stukkie.

Lavalera
16 dagen geleden

De beste dingen worden altijd gemaakt als je dronken bent toch haha.

Matthew McDude is een erg goede acteur daar ben ik het zeer zeker mee eens. Maar Interstellar? Ik snap nog steeds de hype over deze film niet. Zelf vond ik de film saai. Leuk als je een documentaire over de ruimte wil kijken (Zo voelde de film voor mij dan) maar niet meer dan dat. Hij stelde mij persoonlijk echt zwaar teleur.
Ik snap wel als je echt in die film zit dat die specifieke scène je wat doet en dat dat je favoriete scène is.

CarnifeX
15 dagen geleden

Nog nooit dr. Who nog nooit gezien, maar wel even naar dat filmpje van Vincent. Mooie scène en ik snap dat het je raakt als je inzit.
Interstellar vind ik geweldig en bij die scène heb ik het ook zwaar. Muziek van Hans zimmer maakt het helemaal af.

Ik merk dat ik naarmate ik ouder wordt ook steeds makkelijker emo wordt tijdens films en series. De film Marley and me brak mij helemaal. Film over een man en zijn hond die uiteindelijk oud wordt en moet inslapen. Keihard zitten janken en ik heb nog nooit een hond gehad

Wat spelen we dit weekend? 10 en 11 februari

Review: LEGO Dimensions (PS4)