in , , , , ,

Is it Wrong to Pick up Girls in a Dungeon: Familia Myth – Infinite Combate

Hoewel gamen mijn grote passie is, wordt die nauw opgevolgd door anime en manga. Twee passies die maar zelden samenkomen, daar de meeste licentietitels ook in Japan van minder dan optimale kwaliteit zijn. Tokyo Ghoul, een titel die ik nog niet zo lang geleden hier recenseerde, is daar een goed voorbeeld van. Toch liet ik me verleiden om Is it Wrong to Pick up Girls in a Dungeon? Familia Myth – Infinite Combate aan te schaffen.

Behalve een hele mond vol, is DanMachi (zoals de Japanners de serie afkorten) een simpele dungeon crawler die de gebeurtenissen van het eerste seizoen van de anime volgt, evenals de helft van spin-off Sword Oratoria. Daarbij volgt het wel voornamelijk de belangrijkste story beats, ingesproken door de steamacteurs van de anime, en laat het veel introductie en opbouw achterwege. De game is daarom niet te adviseren als een startpunt in de franchise, maar kan beter worden gezien als een interactief supplement op de anime of boeken. Ik zal er voor de rest van de review daarom ook vanuit gaan dat jij als lezer bekend bent met deze werken.

Happy feet

Met dat in het achterhoofd hoef ik je niet te vertellen hoe Bell zijn avontuur begint. Als het enige kind van Hestia familia is hij een beginnend avonturier zonder begeleiding, teamgenoten, ervaring of degelijke uitrusting. Zijn uitingen in de dungeon zijn daarom noodgedwongen beperkt tot de eerste paar vloeren, waar zwakke monsters hun thuis hebben gemaakt. Maar zelfs zwakke monsters kunnen een probleem zijn als de schade zich accumuleert door de reis heen. Combat is daarom zo opgezet dat je probeert om dit zo veel mogelijk te voorkomen.

Onze witharige hoofdpersoon heeft toegang tot een snelle, zwakke combo en een heavy aanval die relatief langzaam is. Daarnaast krijgt hij later magie tot zijn beschikking. Het belangrijkst is echter de ontwijkknop, waarmee je jouw offensief tot een abrupt einde brengt als je ziet dat een vijand zich klaarmaakt voor een tegenaanval. Daarna stuif je weer naar voren om verder te hakken en deze bewegingen herhaal je. Wanneer je als Ais speelt is dit zelfs niet echt nodig, daar je dan zo overleveled bent dat je eventuele schade kunt tanken.

Voetenbad

Na deze summiere uitleg vraag je je mogelijk af hoe de game op deze opzet voortbouwt. En het spijtige antwoord is: niet. Je kunt twee teamgenoten meenemen voor support, maar feitelijk heb je ze nooit nodig. Simpelweg slaan en ontwijken brengt je rechtstreeks naar de credits, die overigens verdomd snel komen. De game bevat zestien hoofdstukken, welke een half uur tot drie kwartier per stuk duren. Je kunt het spel daarom in een kleine negen uur voltooien, al is dat niet het einde.

Vreemd genoeg krijgt het spel pas een beetje vlees op de botten in de endgame. Je kunt dan betere gear verdienen evenals sidestories beleven met de karakters uit dit universum. Het probleem is alleen dat je daarvoor weer naar de dungeon moet in al zijn matige glorie. En nog langer ook!

Voetjes van de vloer

Want waar de dungeon in de story mode secties zijn van hooguit vijf minuten, gevolgd door meer verhaal, daar brengt de endgame kerkers mee van tientallen vloeren per stuk. Daarin verval je niet enkel opnieuw in het slag-en-ontwijk-riedeltje, maar moet je ook nog concluderen dat er nauwelijks moeite is gestoken in het design. Vloeren worden letterlijk gekopieerd en dan een kwartslag gedraaid om de illusie te geven dat je iets nieuws speelt. Dit maakt de toch al ongeïnspireerde combat zowaar nog saaier. En ik snap niet waarom.

Infinite Combat is ontwikkeld door MAGES, een bekende Japanse ontwikkelaar met tientallen titels onder hun gordel, waaronder If My Heart Had Wings, de Science Adventure Series en Science Visual Novel Series, evenals Phantom Breaker: Omnia. Ze zijn dus geen amateurs of beginners die de boel aan het aftasten zijn. Dus waarom oogt en speelt het spel gedurende daadwerkelijke gameplay alsof een stel stagiaires te veel vrijheid hebben gekregen? Waarom leest het op de rest van de momenten alsof de vertaling door een dyslectische Google Translate is gedaan? Wat bezield een gerespecteerde ontwikkelaar om hun naam te verbinden aan een titel die niet enkel hun standaard niet haalt, maar niet eens door een fan van de serie als adequaat kan worden bestempeld. En hoe durven ze ook nog eens € 39,99 voor te vragen?

Conclusie:

Ik kijk heel positief tegen de Is it Wrong to Pick Up Girls in A Dungeon?-serie aan, maar zelfs met die roze bril kan ik maar weinig goeds zien buiten het feit dat de stemacteurs van de anime hun rol opnieuw vertolken. Gameplay is basaal, dungeons zijn lelijk, de vertaling is slecht en grote delen van het verhaal worden overgeslagen. Maar ondanks dit moet je wel vier tientjes neerleggen! Nee, daarvoor koop je beter de light novels of blu-ray box van de anime.

42/100

+
Stemacteurs keren terug


Saaie, eentonige gameplay
Slechte vertaling
Verhaal is verbasterd

Leuke post? Drop een hartje

Score: 5/5 volgens 2 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
5 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Lavalera
10 maanden geleden

Zo jammer dat de meeste van de anime naar game omzettingen vaak zo tegen vallen. Degene die wel goede of om recensies krijgen zijn vaak op een hand te tellen. Ik heb nog niet zo heel veel animes gezien maar de meeste spellen van degene die ik gezien heb, zoals de door jou genoemde Tokyo Ghoul en Black Clover schijnen weinig voor te stellen. Naruto ultimate Ninja storm heb ik deel wel een stuk van gespeeld en die was prima te doen en de enige andere die ik op het oog heb is Fairy Tail. Maar die laaste game heeft dan weer last van het gemaakt zijn door Koei Tecmo, wat garant staat voor veel te dure dlc.

How to pick up girls in a dungeon heb ik nog nooit gekeken. De title houdt me al tegen en geeft me een bepaald beeld wat voor serie het is en dat is niet echt mijn ding eerlijk gezegd. Jammer dat het ook voor jou geen plezier was om te spelen hopelijk is je volgende game beter.

Lavalera
10 maanden geleden
Antwoord aan  blasterjackson

Je hebt natuurlijk gelijk, mijn excuus. Het is ook meer hoe ik de titel lees. Als ik de titel zo lees krijg ik het idee van een fanservice dating sim of een harem situatie. Dat is dus gelukkig wat anders dan ik dacht dat het was. Ook wel een beetje het nadeel als je zo’n titel kiest en je weet dat er genoeg Japanse spellen op de markt zijn die puur op fanservice draaien (zoals Senran kagura, gal gun etc).

Wat spelen we dit weekend? 15 en 16 april

Screenshot Sunday #101