in , , , , , ,

Luigi1985’s Top 50 Part 3: #30-21

Deze week ben ik er een dagje eerder bij, want ik weet nu al dat het mij de komende dagen niet zal gaan lukken om het vervolg van mijn top 50 te plaatsen. Ditmaal zijn we aanbeland bij de nummers 30-21 en gaan we langzaam richting de allerbeste games die deze semi-jongeman in zijn leven gespeeld heeft. Ik ben benieuwd naar jullie meningen!

30. Paper Mario 64

Nadat ik Paper Mario and the Thousand Year Door had gespeeld wilde ik meer Paper Mario. Enkele jaren later kwam die wens in vervulling toen Paper Mario 64 op de Virtual Console van de Nintendo Wii verscheen en eigenlijk vond ik deze nog leuker dan eerst genoemde. Het spel zat boordevol met flauwe humor en was bovendien erg inventief. Vooral het feit dat je samen met een partner de levels en de gevechten doorliep beviel me uitermate goed. Jammer dat Nintendo dit niveau niet meer heeft weten te halen met de Paper Mario franchise. 

29. Cuphead

Jaren geleden zag ik bij toeval gameplaybeelden van Cuphead. Het spel was toen enkel uit op de Xbox One. De prachtige tekenfilmstijl uit de jaren 30’ en de vrolijke muziek spraken me zo erg aan, dat ik oprecht baalde dat ik geen console van Microsoft in huis had. Ik vond het verschrikkelijk dat ik deze game moest ‘missen’, want ik ga natuurlijk geen dure console kopen voor slechts een indie-game. Toen tijdens een Nintendo Indie World deze game voor de Switch werd aangekondigd, iets wat ik tot kort daarvoor onmogelijk achtte, was ik als een kind zo blij. Sterker nog, ik was helemaal hyped. Terecht overigens, want Cuphead bleek een enorm toffe en uitdagende game. Ik heb uren en uren en uren gespendeerd om dit spel uit te spelen. De kracht van de game is dat je leert hoe je de betreffende baas moet verslaan. In het begin lijkt het onmogelijk, maar na een aantal pogingen kom je steeds iets verder. Op het moment van schrijven ben ik bezig met de DLC die weer ouderwets moeilijk is. Heerlijk!

28. Heavy Rain

Van een aantal vrolijke Mariogames en een tekenfilmachtige game, komen we bij een wat sombere game aan: Heavy Rain. Het is eigenlijk een soort interactieve film waarin je met vier personages op onderzoek uitgaat naar twee vermiste jongetjes. Alle keuzes die je maakt, hebben invloed op het verloop van het verhaal, waardoor er meerdere eindes in dit spel zitten. Voor mij is dit een van de weinige games waarin ik het verhaal echt als een meerwaarde van de game zag en waarvan ik echt genoten heb. Het was ongekend spannend. Bovendien droegen de grauwe, regenachtige omgevingen erg bij aan de algehele sfeer in het spel. 

27. Dark Souls 3

Dark Souls 3 heeft me zoveel moeite gekost. Nadat ik Bloodborne uitgespeeld had, besloot ik deze game een keer op de kop te tikken. Het resultaat was dat ik al twee keer aan het spel begonnen was en zo vaak vastliep dat ik het weer terug in de kast legde. Een anderhalf jaar geleden was ik het zat dat ie nog steeds in de kast lag en heb ik me er volledig op gestort. Na ruim tachtig uur zag ik de aftiteling en sommige bazen hebben me meerdere vrije avonden gekost (Pontiff Sulyvahn je bent een eikel), maar wat was het een adembenemend avontuur. Wat ik vooral erg tof aan deze game vind, is dat je soms ontzettend lang door een groot kasteel aan het lopen bent en in eens weer ergens kan uitkomen waar je eerder bent geweest. De spelwerelden van From Software zitten ontzettend goed in elkaar. 

26. DmC Devil May Cry

Mocht je net als ik van de muziek van Noisia houden en dit spel nog niet gespeeld hebben, ga dan als de bliksem dit spel kopen, want de soundtrack is echt fenomenaal. Ik luister sommige tracks nog steeds met enige regelmaat. Gelukkig biedt DmC veel meer dan alleen dat. Deze epische hack & slash game speelt als een zonnetje en laat je de mooiste combo’s aan elkaar rijgen. Als je het spel meerdere keren uitspeelt, word je beloond met steeds moeilijkere modes, wat er bij mij toe heeft geleid dat ik als een bezetene deze game meerdere malen achter elkaar uitspeelde. 

25. Uncharted 2: Among Thieves

De Uncharted-games bliezen me qua graphics aardig omver toen ze verschenen voor de PlayStation 3. Het eerste deel was al erg mooi en tof om te spelen, maar het tweede deel overtrof dat mijns inziens op alle vlakken. De combinatie van puzzelen, klimmen en veel schieten beviel me enorm. Ik speelde deze game op de hoogste moeilijkheidsgraad, omdat ik bang was dat ie te snel af was. De shootouts vond ik heerlijk, dus ik schuwde daarom niet om bepaalde stukken keer op keer opnieuw te spelen. Het gedeelte in Nepal met de mooie gekleurde vlaggetjes en het hotel hoog in de bergen is iets om nooit te vergeten. Bij Naughty Dog kunnen ze wel een videospelletje maken…

24. Super Mario Galaxy

Dat kunnen ze bij Nintendo ook. Jullie hebben al best wat Mario-games voorbij zien komen in deze lijst en er komen er nog meer, maar wat mij betreft verdienen de games het ook om erin te staan. Super Mario Galaxy was weer een geniaal probeersel van Nintendo, waarin de platformactie verplaatst werd naar het heelal en waar zwaartekracht een grote rol speelde. Zelfs met de Wii-remote en Nunchuk liet Mario zich uitstekend besturen, waardoor ik al snel verwikkeld raakte in avonden lang platformen tot ik de game 100% had uitgespeeld. Daarna deed ik het nog een aantal keer dunnetjes over. 

23. The Legend of Zelda: Twilight Princess

Mijn eerste echte kennismaking met Zelda was toen ik The Windwaker op de Gamecube kocht. Hoewel de game wel iets had, had ik op een of andere manier nooit het doorzettingsvermogen om het uit te spelen. Twilight Princess was een soort herkansing en deze game speelde ik in een ruk uit. Op de Wii weliswaar. Ik vond het erg tof dat je steeds kon switchen naar de wolfvorm en ook de puzzels in het spel vond ik erg vindingrijk. Deze game was een opmars voor de vele Zelda-games die ik daarna nog speelde.

22. Super Mario Maker 2

Super Mario Maker 2 doet iets wat andere games niet doen. Het laat me veel nadenken als ik het spel niet aan het spelen ben. Dan denk ik aan toffe ideeën die ik in mijn nieuwe levels kan implementeren en dan kan ik eigenlijk niet wachten tot ik thuis kan beginnen. Soms lukken de ideeën en soms lijken ze in theorie toch mooier dan dat ze in werkelijkheid zijn. Als ik eenmaal in de flow ben, dan schud ik de levels zo uit mijn mouw. Tot op een bepaald moment waarop de inspiratie weer weg is. Dan leg ik het spel weg en pak ik het een half jaar later weer op. Het spel kwam 2019 uit en ik speel het nog steeds regelmatig. Enig minpunt is dat je je levels wel lastig aan het publiek kan slijten, terwijl bij mij de speelsessies/hartjes-verhouding best groot is. Toch is het leuk om andere mensen een paar minuutjes plezier te bieden met jouw levels en je krijgt er ook leuke levels voor terug. 

21. Contra

We hadden al een tijdje een NES in huis en om de een of andere reden kregen we ineens ook een console die qua uiterlijk nagenoeg hetzelfde oogde als een SNES. Op het apparaat stonden 500 spellen voorgeprogrammeerd (oke, het was een lijst van 500, maar vele spellen stonden er meerdere malen in maar dan met een ander startpunt. Anyway, een van de tofste spellen die hierop stond was Contra. Dit was een shooter van Konami die je met zijn tweeën in co-op kon spelen. Het was een heerlijk knalfestijn van het begin tot het eind en ik herinner me vaag dat het spel ook niet super lang duurde en dat ik het regelmatig uitspeelde. In Contra speelde met twee soldaten, maar er was ook een (correct me if I am wrong) Japanse variant waarin je met robots speelde: Probotector. 

Leuke post? Drop een hartje

Score: 4.2/5 volgens 5 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
30 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Dokter Caspari
13 dagen geleden

Jouw lijst komt qua smaak iets meer bij mij in de buurt dan die van Coola. Twilight Princes is voor mij een apart verhaal. Ken je die situatie dat je wel eens ergens op je eten zit te wachten, en dat het dan zo lang duurt dat je vervolgens over je grootste ‘honger’ heen bent? Dit had ik een beetje met TP. Ik was helemaal hyped toen Nintendo een totaal onverwachte 2e Zelda voor de Cube aankondigde. Maar de ontwikking duurde (mede door de komst van de Wii) zo lang, dat mijn behoefte en verlangen naar deze titel ze was vervlogen, dat ik weinig enthousiast was toen hij eenmaal op mijn deurmat viel. Ondanks dat de wereld wat leeg aanvoelde, en ik de Zelda sfeer een beetje miste, heb ik deze titel met veel plezier gespeeld. Zeker niet mijn nr 1 3D Zelda (dit is nog steeds MM ondanks mijn laatste playthrough), maar zeker een van de betere (vele malen beter dan SS wat dat betreft).

Dark Souls 1 heb ik uitgespeeld, een heel wonder want ik ben helemaal geen goede gamer. Dark Souls 2 vond ik een te vreemde eend in de bijt, dus daar ben ik mee gestopt. DS 3 wil ik echter nog spelen. Maar dan moet ik eerst van mijzelf Bloodborne uitgespeeld hebben, en die titel vind ik verrekte moeilijk. Dus ik weet niet of ik DS3 ooit spelen ga 😉 ik zit met Bloodborne nu in het droomachtige woestijn gebied vol witte yeti beesten.

Leuk artikel Luigi!

Rainking
13 dagen geleden
Antwoord aan  Dokter Caspari

Droomachtige woestijn gebied vol witte yeti beesten? Is dat The Nightmare Frontier? Met die leuke poison pools?

Dokter Caspari
13 dagen geleden
Antwoord aan  Rainking

Ja dat ja, mooi plekkie hoor. Maar alle bazen die nu mijn vooruitgang blokkeren krijg ik gewoon niet dood. Laat staan die hyperactief koning op het dak van het kasteel (die optionele idioot die niet te doen is 😉

Rainking
13 dagen geleden
Antwoord aan  Dokter Caspari

Martyr Logarius heb ik ook mijn handen vol aan gehad. Die bewaar ik meestal als laatste. The Nightmare Frontier is in principe ook optioneel. Was je al het hele bos door geweest?

Dokter Caspari
12 dagen geleden
Antwoord aan  Rainking

Welk bos, die frontier? Ja die wel.

Rainking
12 dagen geleden
Antwoord aan  Dokter Caspari

Er is een flink woud, waar ik de naam zo gauw niet van weet. Je bent er sowieso geweest, want je hebt de Cainhurst Summons. Aan het eind van het bos krijg je drie Nazgul als baas.

Michael-Raymond-Clayton
13 dagen geleden

Slechts twee van deze games heb ik daadwerkelijk gespeeld. Uncharted (ge-wel-dig) en Heavy Rain. Die laatste leek me super en ik baalde destijds dat een PlayStation exclusive was (toen had ik alleen een Xbox), maar toen ik eenmaal een PS4 had en m eindelijk kon spelen, viel hij me vies tegen. Houterige animaties; al die plichtmatige bewegingen die je na moet bootsen met je controller; zat geen tempo in… pfff. Ik kon er niet inkomen en heb de game uiteindelijk nooit uitgespeeld. Maar ben desondanks benieuwd naar de rest van jouw lijst!

Rainking
13 dagen geleden

Quantic Dream games zijn niet echt voor iedereen, heb ik het idee. Wel voor mij, al heb ik er pas twee uitgespeeld van de vijf die ik heb. Heavy Rain en Detroit: Become Human heb ik uitgespeeld. Omikron, Fahrenheit en Beyond: Two Souls moet ik nog.

Michael-Raymond-Clayton
13 dagen geleden
Antwoord aan  Rainking

Detroit heb ik ook uitgespeeld. Meer dan eens zelfs (want moest toch die platinum hebben, haha) maar Beyond Two Souls was het dan weer niet voor mij. Te vage setting.

Rainking
13 dagen geleden

Erg lang bezig geweest voor de platinum? Ik vond het zelf een erg tof spel. Ik heb een vriend van me gedeeltelijk in één keer Beyond uit zien spelen. Tussendoor heb ik wat geslapen, hahaha. Ik weet nog dat ik ‘s ochtends aan hem vroeg of ik het ontbijt of een slaapzak moest klaarzetten. Het werd het ontbijt, ghehehe.

Michael-Raymond-Clayton
12 dagen geleden
Antwoord aan  Rainking

Viel relatief mee. Ik heb twee playthroughs zelf doorlopen en daarna gebruik gemaakt van een guide. Uurtje of 30 alles bij elkaar volgens mij.
Ik snap dat het behoorlijk slaapverwekkend is om een ander Beyond te zien spelen, haha. Zelf spelen is al een klus!

Rainking
12 dagen geleden

Hahaha, ik moet ook bekennen dat ik tussendoor lekker heb liggen pitten.

Lavalera
Lavalera
12 dagen geleden

Mooie lijst wederom. Dit keer heb ik er wel geteld 0 van gespeeld haha. Ik heb er wel een aantal in de backlog zitten (heavy rain, uncharted en Devil may cry). Die 3 zijn wel het type games waar ik van hou, ga ze zeker ook nog een keer spelen, maar met de super grote backog kan het wel even duren haha.
Super Mario Maker heb ik wel als kado voor mijn vrouw gekocht toen die uit was, zij is in tegenstelling tot mij wel een echte Nintendo fan haha. Geen spel wat ik zelf zou spelen, maar ik snap de charme er van wel als het je type spel is.

Lavalera
Lavalera
12 dagen geleden
Antwoord aan  Luigi1985

Scheelt dat DMC 1-3 en Uncharted 1-3 in een HD remaster versie zijn uitgebracht tijdens de ps4/xbo generatie. Beide voor nog geen 10 euro in een sale gekocht, dus maar even kijken of het wat is. Maar DMC 5 heb ik wel gespeeld en die vond ik echt geweldig en uncharted lijkt me redelijk richting Tomb raider wat ik ook echt geweldig vindt, dus ach moet wel goed komen denk ik zo. Ik heb zelfs een tijdje terug voor het eerst door de originele FF7 heen gespeeld en die is echt in alles oud, dus als dat lukt, moet dit ook wel lukken. Goed het is niet hetzelfde gevoel wat je krijgt als het nieuw is, maar vaak zijn die remasters nog wel te doen.

HanTheMan
12 dagen geleden

Toffe lijst, nr 21 heeft wel een speciaal plekje in mijn hart maar dan inderdaad onder de noemer Probotector 2 (return of the evil forces).
Van wat ik er van heb begrepen is dit gedaan voor de Duitsers die een verbod hadden op gewelddadige games. Zo werden de mensen in Carmageddon bijvoorbeeld vervangen door zombies.

Desalniettemin was Contra 1 van de meest toffe games die je in die tijd coop kon doen. En ook 1 van de games waar de je beroemde Konami code voor kon inzetten zodat je nog een kans had de game uit te spelen 🙂

HanTheMan
12 dagen geleden
Antwoord aan  Luigi1985

Tof, goed bewaren! Hij zit nu op 170dollar als je hem met doosje en boekje hebt 🙂

Rainking
12 dagen geleden
Antwoord aan  HanTheMan

Zo heb ik Chrono Trigger achtien jaar geleden nog relatief goedkoop kunnen krijgen, al was het toen al negentig euro. Tegenwoordig zie ik belachelijke prijzen op webshops voorbij komen, tot 1.500 euro aan toe.

Rainking
13 dagen geleden

Weer een hele mooie lijst spellen. Super Mario Maker 2 had ik een beetje kunnen verwachten. Ik had een paar levels van je gespeeld en die zagen er erg goed uit. Heavy Rain vond ik ook erg gaaf. Ik vond het jammer dat ze nooit verder zijn gekomen dan één kort DLC verhaaltje. Dark Souls 3 is erg gaaf, al ben ik nog lang niet in de buurt van het eind. Ik kan even niet op de naam van de baas komen, maar het is die na die grote boom. Cuphead is ook erg goed. Ik hoop nog steeds op een fysieke versie met de DLC erbij. Volgende week weer zo’n mooie lijst, graag.

Rainking
12 dagen geleden
Antwoord aan  Luigi1985

Klopt. Daarna krijg je twee soort soldaten met hoge helmpjes.

Rainking
12 dagen geleden
Antwoord aan  Luigi1985

Ik ben die eerste fase nog niet eens door, maar ik heb er ook nog niet echt veel pogingen aan gewaagd. Krijg nou wel de neiging om het op de PS5 te installeren.

Laatst bewerkt 12 dagen geleden door Rainking
RuanMoleman
11 dagen geleden

Ik had de vorige delen van je lijst nog niet gelezen. Net gedaan. Erg smaakvolle lijst tot nu toe. Leuke classics ertussen en vooral in dit deel ook wat modernere games. Ben erg benieuwd naar je top 10. Meeste games die je tot nu toe hebt genoemd heb ik weinig of geen uren in zitten, maar dat vind ik juist leuk om te zien, keer wat anders!

Screenshot Sunday #65

De vijf fijnste shooters volgens Mol