in , , , , ,

Luigi1985’s Top 50 Part 5: #10-1

Op deze grijzige dag kijken jullie allen natuurlijk reikhalzend uit naar het laatste deel van mijn top 50 beste games aller tijden. De crème de la crème van de games. Daarom zal ik de intro niet te lang houden. Jullie hebben immers ook andere dingen te doen. Bovendien bekijken jullie het artikel om te lezen wat nou die tien beste games zijn en natuurlijk niet om een introductie te lezen. Nee, daarom probeer ik het zo kort mogelijk te houden. Anders zouden jullie wel naar een website gaan waar je introducties met elkaar zou kunnen delen. In dit artikel draait het om games en niet zomaar even wat games. Het zijn echt de beste games die ik ooit gespeeld heb. 

Voor de duidelijkheid: we trappen de lijst deze week af met de nummer tien van de lijst van mijn beste games ooit, en gaan vervolgens via nummer negen, nummer acht, uiteraard ook nummer zeven en nummer zes naar de top vijf. In de top vijf gaan we vanzelfsprekend van start met, je raadt het nooit, de nummer vijf, die wordt gevolgd door nummertje vier, nummer drie, nummertje twee en als kers op de taart de nummeRRRRR een! 

Ik kan jullie alvast verklappen dat de nummer een echt een klapper van jewelste is, maar dat gezegd hebbende kunnen smaken natuurlijk wel verschillen. Misschien vinden jullie er wel geen zak aan. Ik ben in ieder geval benieuwd en ik zal jullie nu echt niet langer meer in spanning houden.

10. Bloodborne

Af en toe probeer je eens iets. Bloodborne stond aardig hoog op Metacritic, ik zocht een toffe PS4 game en de duistere trailers van de game deden me een beetje aan Resident Evil denken. Ik had geen enkele (bewuste) ervaring met From Software, dus ik was behoorlijk verrast toen ik begon te spelen. Potjandorie wat was het moeilijk in het begin. Het eerste stuk van Bloodborne heb ik ongeveer 17.000 keer gespeeld. De ene keer liet ik me al door een van de kleinere vijanden omleggen, de keer erop kwam ik wel tot die ene grote gast. Uiteindelijk werd ik steeds sterker en kwam ik het beginpunt voorbij. Daarna viel het, op een enkele eindbaas na, wel mee in vergelijking tot het eerste stuk. De verslavende gameplay waarbij je steeds sterker werd greep me enorm. De voldoening na het behalen van een bepaald gebied of een bepaalde eindbaas was bijna ongeëvenaard en net als in de games van From die ik later speelde, zat de wereld ontzettend tof in elkaar. Stiekem hoop ik op een remake of een tweede deel van deze parel.

9. Killzone 3

Van alle ‘echte’ first person shooters die ik gespeeld heb, was Killzone 3 in mijn ogen veruit de tofste. De demo blies me qua spektakel al omver en toen ik de game zelf kocht was ik helemaal verkocht. Deel twee vond ik al enorm vet, vooral het plakken achter je dekking, maar deel drie deed er een behoorlijk aantal scheppen bovenop. Vooral de manier waarop het geluid bijdroeg aan het totale spektakel was fantastisch. De wapens klonken lekker hard, de Hellghast hadden toffe stemmen door hun maskers en alle explosies klonken alsof je je op een waar slagveld begaf. Dat was ook zo. Deze game heb ik meerdere keren achter elkaar uitgespeeld en dat doe ik niet vaak. Misschien is het nu wat verouderd, maar ik zou het geweldig vinden als Guerilla Games Aloy weer even op stal zet en weer zo’n soort gelijke shooter als Killzone 3 neerzet. 

8. Killer 7

Een vreemdere game als deze heb ik nooit gespeeld, maar om de een of andere reden raakte ik na het lezen reviews gefascineerd door Killer 7. In het spel speel je als een invalide, schizofrene huurmoordenaar en krijg je zijn zeven persoonlijkheden onder je hoede, met ieder hun eigen kwaliteiten. Het doel is simpel: de Heaven Smiles vernietigen. Wat volgde is een game waarin je via een soort rails zeer beperkt bent in het gaan het staan en waarin je continu verrast wordt door de moordlustige Heaven Smiles die je kan afknallen. Tussendoor los je een flink aantal puzzels op en kijk je naar prachtig geanimeerde tekenfilms die je het verhaal van Killer 7 vertellen. Hier is geen pijl op te trekken, maar het sprak me toch enorm aan. Alles in deze game is apart en in sommige gevallen zelfs een beetje luguber en ziek, maar het werkte ondanks alles en het werkt nog steeds. Deze game is typisch ‘hate it or love it’. Ik zal het spel nooit vergeten. Check hier een artikel dat ik een aantal jaar geleden over de game schreef. 

7. Super Mario Galaxy 2

Sorry mensen. Ik kan er niks aan doen. Ik denk dat ik gewoon fan van Mario ben. Nu ik deze top 50 aan het tikken ben, denk ik steeds: “pff, weer een Mario-game” en SPOILERALERT dit is niet de laatste. Super Mario Galaxy 2 deed wat mij betreft nog een stapje extra ten opzichte van het eerste deel en bood nog toffere en uitdagendere levels dan zijn voorganger. Wederom werd de ruimtesetting enorm goed uitgewerkt en werden er toffe dingen met de zwaartekracht gedaan. Yoshi’s intrede vond ik ook een welkome toevoeging. Ik hoef hier niet veel meer over te zeggen, want dit is precies hoe ik mijn games wil.

6. The Last of Us

Films, series en games waarin je in een soort post-apocalyptische wereld terecht komt hebben me altijd weten te interesseren. Wat doe je als er daadwerkelijk een ramp gebeurt en je gevaar loopt voor de gevolgen van de ramp zelf en het gedrag van mensen die ook proberen te overleven. Geplunderde winkels, afgebrande gebouwen, ronddwalende ‘zombies’ en totale chaos. The Last of Us bood al die dingen. Het gaf je echt het gevoel van overleven, maar tegelijkertijd schotelde het spel je ook een emotioneel verhaal voor, waarin niet alles afloopt zoals je zou wensen. Buiten het verhaal om was de gameplay van dit spel fenomenaal. De keuze vechten, vluchten of sluipen, die je op veel punten had, was enorm goed geïntegreerd, maar ook het feit dat je zuinig moest doen met alles wat je had, maakte de game ongelofelijk spannend. Ondertussen weet ik niet eens hoe vaak ik de aftiteling van deze game bekeken heb en dat is natuurlijk een goed teken. 

5. The Legend of Zelda: Breath of the Wild

Als je mijn top 50 in het geheel in ogenschouw neemt, kan je concluderen dat ik niet een groot fan ben van de echte open wereld games. Breath of the Wild is de grootste uitzondering daarop, want dit spel is van fenomenale klasse. Vanaf het moment dat je het windzeil bemachtigd ben je nagenoeg vrij om te gaan en staan waar je wil en begint je ontdekkingsreis. Hyrule is grootser en uitgestrekter dan ooit en alle plekken waar je terecht komt, van een hete vulkaan tot een besneeuwd landschap of een droge woestijn, ademen de perfecte sfeer uit. Nintendo heeft de franchise met deze game ontzettend vernieuwd en verfrist, maar grijpt tevens terug naar de toffe aspecten uit eerdere games. Het is dat de ontdekkingsreis in het geheel zoveel tijd kost, anders zou ik het al veel vaker hebben uitgespeeld. Wellicht doe ik dat nog een keer voordat het vervolg in 2023 uitkomt. 

4. Super Mario Odyssey

Mario getransformeerd tot gigantische dinosaurus in de jungle, of Mario rondrennend in hartje New York, of een equivalent van New York althans: als je dat tien jaar geleden zou zeggen had iedereen je voor gek verklaard. Toch flikte Nintendo het in 2017 weer om een gloednieuwe Super Mario game neer te zetten die ontzettend weet te innoveren. Dit keer kan hij zijn pet gooien naar de vijanden die hij tegenkomt en daarmee tijdelijk hun eigenschappen overnemen. De ouderwetse power ups zijn verleden tijd. En ja… het werkte gewoon weer. Nintendo lijkt Mario bijna overal in te kunnen passen. Odyssey is voor mij de allerbeste 3D-platformer die ik ooit gespeeld heb. De hoofdgame was vrij simpel uit te spelen, maar als je voor de 100% voltooing gaat, dan ben je wel even bezig. Gelukkig bieden de verschillende ‘levels’ je meer dan genoeg afwisseling, zodat de tijd voorbij vliegt. Ik krijg alleen nog wel eens nachtmerries van de minigame met het touwtje springen. 

3. Resident Evil 4

Een kleine twintig jaar geleden heb ik mijn Nintendopunten eens gebruikt voor een N-gamer-abonnement. Het tijdschrift beviel me wel en daarom besloot ik het abonnement te verlengen. Op een bepaald moment stond er een (volgens mij) zeven pagina’s tellende preview in over Resident Evil 4. Ik was meteen verkocht: de bruin-grauwe, herfstachtige plaatjes van de game gaven me een gevoel van spanning en opwinding. Ik wist dat dit misschien wel eens de spannendste game kon worden die ik tot op dat moment gespeeld had. Ik werd er zelfs een beetje door geobsedeerd. Het spel kwam rondom mijn verjaardag uit en omdat ouders je altijd vragen wat je wil hebben voor je verjaardag (dat doen ze nu nog steeds), koos ik voor dit spel. Toen het bezoek voor die dag vertrokken was, startte ik het spel op en begon ik te spelen. De Spaanstalige vijanden schreeuwden dat ze je wilden vermoorden, men kwam met kettingzagen op je af en later op de avond ging ik de confrontatie aan met een gigantisch monster in een meer. Het was zo spannend, het was survival horror op zijn best. Op de Gamecube heb ik het spel tig keer uitgespeeld op alle moeilijkheidsgraden en speelde ik de extra modi ook he-le-maal grijs. Later op de Wii kocht ik de game nogmaals, want wie wil er nu niet richten met de motion controls en deed ik het kunstje nog eens dunnetjes over. 

2. Metroid Prime

Mijn eerste kennismaking met Samus Aran en de Metroid-franchise was toen ik in 2002 door vrienden overtuigd werd dat Metroid Prime een vette game zou worden. Zij waren vooraf al lyrisch over de game, dus deed ik met ze mee door de game te reserveren bij de gameshop. Op de dag dat ie uitkwam haalden we het spel allen op en gingen we afzonderlijk spelen. Dezelfde avond toen we op het schoolplein gingen roken en voetballen, waren we helemaal hyper over de game. “Het ziet er ECHT vet uit he?, Hoe ver ben jij al?” Ik kan je verzekeren dat het een kort potje voetbal werd, want we gingen liever weer terug naar onze slaapkamers. Wat ik nooit vergeet is de dat je na een actievolle intro landt op Tallon Overworld. De wereld voelde direct desolaat aan en de sfeer was ongekend. Het was op een bepaalde manier spannend en gaf je direct de drang om eindeloos verder te ontdekken. De wereld in Metroid Prime was immers steengoed vormgegeven en zag er qua graphics geweldig uit, om nog maar te zwijgen over de fantastische soundtrack. Tel daarbij op dat het spel bomvol toffe puzzels en uitdagende gevechten zat. Hopelijk zien we snel eens iets van het al lang aangekondigde vierde deel. 

  1. Super Mario Bros. 3

Super Mario Bros. 3 is de beste game ooit gemaakt en ik kan me niet voorstellen dat er ooit een betere game uitkomt. Natuurlijk zit er een flinke berg nostalgie bij, maar desalniettemin is Super Mario Bros. 3 een game die anno 2022 nog steeds geweldig goed speelbaar is. Voor mij was het mijn allereerste eigen game en de reden dat ik nu nog steeds graag game. Het introscherm waarin het rode gordijn omhoog gaat en je een rood en groen mannetje over het scherm ziet rennen, geeft me nog steeds een warm gevoel. Als ik denk aan mijn vader die zo erg meebewoog met de controller dat ie bijna van zijn stoel viel, of aan de geruchten over fluitjes, die op het schoolplein de rondte gingen, dan kan ik nog steeds glimlachen. Het zijn allemaal fantastische herinneringen die ik regelmatig terughaal door de game er weer even bij te pakken. Het heeft me overigens best lang gekost totdat ik het spel voor het eerst uitspeelde. Op de NES kon je niet saven en zelfs met de fluitjes was de achtste wereld toch nog best lastig. Ik heb zo ontzettend veel toffe herinneringen aan dit spel dat ik er niet onderuit kan om het op de eerste plek van de lijst zetten. Mijn NES zat zelfs in een koffer van Super Mario Bros. 3. Beste game ooit mensen… de allerbeste game ooit. 

Leuke post? Drop een hartje

Score: 5/5 volgens 6 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
13 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Lavalera
1 maand geleden

Top! Dank je wel voor het delen van je top 50. Als ik je hele lijst zo nog eens bekijk zitten daar weinig games bij die bij mij op mijn persoonlijke favorieten lijstje zouden kunnen verschijnen. Zo zie je maar hoe soms smaken kunnen verschillen haha. The last of us zal ik nog wel een spelen en zal nog wel eens een poging wagen met Breath of the Wild. Ik ben normaal juist wel het grote open wereld type, maar heb helemaal niets met Zelda en de artwork van het spel is niet echt mijn type artwork waar ik graag naar kijk. Mijn vrouw daarentegen is juist wel enorme Nintendo fan en heeft dit spel wel in bezit, dus als ik het echt wil kan ik het eens proberen.

Lavalera
1 maand geleden
Antwoord aan  Luigi1985

Ja, ik speel wel wat meer JRPG vooral de laatste tijd, die er dan wat meer als anime type uitzien. Ik speel overigens ook nog gewoon veel westerse games. Als ik mijn top 20, waar ik nog mee bezig ben, publiceer zal je bij mij vooral veel open wereld spellen zien, wat dus dan weer niet jouw ding is. Maar ik vind dat juist zo interressant dat jouw smaak zo anders is dan de mijne, ik krijg zo ook info en meningen over spellen die ik nooit gespeeld heb en misschien ook nooit ga spelen. Dat vond ik ook al zo mooi aan de top 50 van Rainking, die dan qua smaak iets dichter bij mij ligt, ook daar heb ik veel informatie uit gehaald. En ik vind het ook zo heerlijk hier dat het niet uitmaakt waar je speelt of wat je speelt, men laat elkaar hier in zijn waarde en we zijn allemaal fans van gaming. Daarom ben ik hier maar blijven hangen en zal ik ook vaker stukjes proberen te plaatsen, zodat ik ook mensen mijn kijk op gaming en mijn voorkeuren en inzichten kan delen.

RuanMoleman
1 maand geleden

Hele nette top 10. Wat mij misschien nog wel het beste doet is dat je Mario Odyssey zo hoog hebt geplaatst. Voor mij de beste Mario-game in de franchise. Ofja… ik speel het safe en zeg de beste 3D Mario-game. Grootste verrassing was Killzone 3! Al met al een meer dan uitstekende top 50 en erg leuk geschreven.

edwinkox
1 maand geleden

Ik zit nog steeds vast in killzone 3 aan het eind bij de lift en brug en je komt dan in een container waar je uit moet vechten en dan moet de goede wereld , alleen ik weet niet hoe , heb alles geprobeerd maar kom niet tot de goede wereld.

Rainking
1 maand geleden
Antwoord aan  Luigi1985

Misschien is-ie wel net zo eigenwijs als ik. Weigeren om het op te zoeken en daardoor al jaren vastzitten. Dat heb ik ook in de supermarkt. Ook al loopt er enorm veel personeel in de rondte, ik moet en zal het zelf vinden of ik verlaat de winkel zonder, hahaha.

Michael-Raymond-Clayton
1 maand geleden

Ook van deze 10 games heb ik nauwelijks wat gespeeld. Alleen TLOU (topgame!!) en BOTW (yuk! na een uur of 10 weggelegd). Ook nu dus weer een hitrate van 50% 🙂

Tja, zoals je zelf al aangaf: als je niks met Nintendo hebt, zul je je niet helemaal in jouw top 50 kunnen vinden. Dus 50% van wat er dan overblijft, vind ik lang geen gekke score!

Rainking
1 maand geleden

Supersterke opening met Bloodborne. Leuk om die ertussen te zien. Killer 7 zie je eigenlijk nooit meer wat over. Ik heb ‘m zelf niet gespeeld, maar ik geloof dat mijn zwager ‘m heeft of had. Scheen wel bizar te zijn, ja. Na je screenshots van afgelopen zondag komt Super Mario Bros. 3 eigenlijk niet als een verrassing. En al vind ik Super Mario World veel leuker, niemand kan de impact die Super Mario Bros. 3 had ontkennen. Zeker als je bedenkt dat in Japan het vorige deel was wat wij kennen als The Lost Levels. Dat was een gigantische sprong die ze gemaakt hebben. Resident Evil 4 ben ik zelf nooit echt ver mee gekomen, maar dat is ook wel een klassieker die veel van invloed is geweest. Zo had je natuurlijk de Dead Space reeks en die lui komen over een paar maanden met The Callisto Protocol. Heel veel zin in, want ik hou wel van over-the-shoulder actiehorrorspellen. Al met al een hele mooie lijst. Benieuwd of het bij een paar anderen al begint te jeuken om een lijst te posten.

Laatst bewerkt 1 maand geleden door Rainking

compleet verrast

???