in , ,

Mijn onvergetelijke gamemomenten #5 – De Metroid-editie

Aanstaande vrijdag is het na lange tijd weer eens de beurt aan Samus Aran om het Nintendopubliek te verblijden met een hopelijk prachtige game: Metroid Dread. De game kwam voor mij als een grote verassing tijdens de Nintendo Direct een aantal maanden geleden en ik hoop dat het geen zoethoudertje voor Metroid Prime 4 wordt. Omdat Metroid een speciaal plekje in mijn gaming hart heeft, vind ik het de hoogste tijd om terug te blikken op mijn mooiste momenten binnen de serie.

De pracht en praal van Metroid Prime

Mijn eerste ervaring met Metroid dateert uit het jaar 2002. Rond die tijd begon ik de grote interesse die ik altijd al in games had uit te breiden met het bekijken van screenshots op het internet en het lezen van previews. Hoewel ik de boxart van Metroid Prime er saai uit vond zien, besloot ik na het bekijken van screenshots en het lezen van enthousiaste previews deze game toch te kopen, ook al wist ik toch niet precies wat te verwachten. Ik geloof dat er een sticker op het hoesje zat dat Power Unlimited het spel een 9.4 gaf (correct me if I’m wrong, want ik had geen zin om de game uit een van de vele kisten op zolder te vissen). Vanuit mijn favoriete gamewinkel destijds (Dimension Plus) nam ik de bus naar huis, ondertussen haalde ik het hoesje meerdere keren uit het tasje om het te bestuderen. Ik had er zin in!

Na een ongekend spektakel is de landing op Tallon IV me altijd bij gebleven. In de regen landen op een op het oog desolate planeet. Het zette gelijk de toon voor de prachtige ontdekkingsreis die Metroid Prime was. Wat me ook bij is gebleven zijn de ‘scheve gangen’ in Chozo Ruins. Daarmee bedoel ik dat er omgevingen waren waarin de vloer van bijvoorbeeld links naar rechts schuin afliep in een gang. Games waren in die tijd al wel eventjes driedimensionaal, maar ik kon me niet herinneren dat ik dat eerder had gezien. Sowieso denk ik dat deze game voor de grootste ‘grafische wow’ aller tijden heeft gezorgd. De ontmoeting met Ridley, althans het moment dat hij over je heen vliegt in Phendrana Drifts en dat je eerst alleen zijn gigantische schaduw voorbij ziet komen, is er een om nooit te vergeten. 

Metroid Prime deed me soms eenzaam voelen op een prachtige planeet, maar alleen was je zelden. Naast de ongelofelijk mooie graphics droeg de audio ontzettend veel bij aan de algehele sfeer. Het was een perfecte combo. Het wisselen van vizier zorgde ook voor ongelofelijk spannende momenten. Space Pirates die je eerder niet zag, maar enkel kon horen, werden in eens zichtbaar. Ik kan er uren over doorgaan en ik heb het niet eens over de gameplay gehad. Een van de beste games ooit als je het mij vraagt.

Hunters

Het tweede en derde deel van de serie wisten mij net zoveel te bekoren, maar waren natuurlijk wel een beetje van hetzelfde. Met Metroid Prime Hunters voor de Nintendo DS probeerde Nintendo een online multiplayer-ervaring neer te zetten. De reden dat ik deze game noem, omdat ik het gewoon ontzettend veel gespeeld heb. Ik was gek van mijn Nintendo DS en het online gamen was voor mij toen nog nieuw. Nintendo Wifi USB in je computer, friendcodes erbij en gaan met die banaan. Het was lekker omslachtig allemaal, maar toch kon ik me er ongelofelijk goed mee vermaken. Helaas werd er later regelmatig vals gespeeld en zaten er tegenstanders in een muur en knalden ze je vanaf daar zonder pardon overhoop. Tijd om er mee te stoppen dus!

Fusion en Samus Returns

Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik niet alle Metroidgames gespeeld heb. Super Metroid heb ik een aantal keer voor een stukje opgepakt, maar nooit afgemaakt. Ik herinner me wel Metroid Fusion die ik samen met een Gameboy Advance van een kennis mocht lenen. Dat was mijn eerste echte 2D-Metroid ervaring, maar echt veel weet ik er ook niet meer van.

Waar ik wel veel van weet is van mijn ervaring met Samus Returns voor de Nintendo 3DS, want deze speelde ik onlangs uit. Daar heb ik lang mee gewacht: ik was namelijk bang dat deze ook voor de Switch zou komen en dat zou natuurlijk zonde zijn. Uiteindelijk verveelde ik me en besloot ik het spel toch te halen en wat blijkt: het lijkt een enorm goed voorproefje voor Metroid Dread te zijn. Dankzij deze game heb ik enorm veel zin in de waarschijnlijk snelle gameplay van Dread en kan ik niet wachten om te zien welke gigantische eindbazen we voorgeschoteld gaan krijgen. Wat is jullie mooiste Metroid-herinnering?

Leuke post? Drop een hartje

Score: 4.2/5 volgens 5 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
12 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Erik07
Erik07
20 dagen geleden

Een aantal mensen hier op IG kunnen echt lekker schrijven, waaronder jij. Lekker bezig!

Ik durf het haast niet te zeggen, maar ik heb nog nooit een game in de Metroid franchise gespeeld. Geen idee waarom, want ik speel normaal alles wat los en vast zit. Ik ga Metroid Dread maar eens proberen denk ik.

SamuraiPizzaCat
20 dagen geleden

Lekker stukje! Ik vind zelf Metroid Zero Misison erg goed, Samus Returns is ook goed. Super Metroid heb ik nog nooit uitgespeeld. Heb nog wel een save game staan die rond de 50% zit. Misschien maar weer eens oppakken.

Gourami
Gourami
20 dagen geleden

Mooi stukje leest ook weer lekker weg. Het gekke is heb elke Metroid gespeeld behalve de Prime serie, dat heeft mij nooit echt aangetrokken, waarom geen idee.

Don Carpaccio
Don Carpaccio
20 dagen geleden

Oooooh Metroid Prime Hunters. Dit vind ik nog altijd de beste FPS handheld shooter ooit gemaakt. Grafisch indrukwekkend en de stylus/gameplay blijft imo ongeëvenaard. Ik mis de DS.

RuanMoleman
20 dagen geleden

Ik heb nooit een Metroid game gespeeld – misschien eentje op de DS als kind – dus ik voel vanzelfsprekend ook niet echt wat voor Dread. Maar dit artikel was erg leuk om te lezen en het begint ergens wel te jeuken. Het is dat ik niet echt wat met Metroidvania’s heb, want ik heb wél erg zin in Prime 4. Alvast veel plezier met Dread!

MonsterCrab
19 dagen geleden

Mooi stuk Luigi! Mijn Metroid-liefde is eigenlijk nogal pril. Ik heb altijd respect gehad voor de franchise, maar had de games vroeger nooit. Sindsdien had ik mezelf ook nooit gepusht om er alsnog in te duiken. De afgelopen weken heb ik Super Metroid van begin tot eind doorgespeeld en ik ben echt weggeblazen door hoe goed die game nog steeds is. De pixelart is nog steeds subliem en de gameplay is overal het algemeen ook goed verouderd (behalve die grapple beam, die mag gestolen worden). Na Super Metroid ben ik wel echt ready voor Dread. Wat een serie!

Broncode en meer van Twitch uitgelekt

Choo Choo Charles is Thomas de Trein met brandstof voor nachtmerries