in ,

Mijn onvergetelijke gamemomenten – de aftrap

Als je gamet maak je geweldige dingen mee, die iets met je doen en die je voor altijd meeneemt. Na meer dan 30 jaar gamen heb ik veel van dit soort momenten en herinneringen. Als ik die met mensen deel die zelf geen gamers zijn, dan doet het ze niks. De glazige blikken komen me tegemoet en schouderophalend begint men over wat anders. Maar wij gamers snappen elkaar. Daarom vandaag de aftrap van ‘mijn onvergetelijke gamemomenten’ met een van mijn herinneringen. Wie volgt en schrijft de volgende? Het lijkt me ontzettend leuk om te delen van waarom gamen de mooiste hobby ter wereld is!

Let op ‘mijn onvergetelijke gamemomenten’ bevat spoilers

‘Happy birthday, kiddo’ (The Last of Us 2)

‘Happy birthday kiddo.’ Ik kijk naar het scherm en zie Joel en Elly zitten in een ruimtecapsule. Ze zijn voor Ellies verjaardag in een verlaten en vergaan museum. Joel heeft een opname van een ruimtereis op een walkman gezet en Ellie draagt een helm van een astronaut. Ademloos kijk ik toe hoe in dit kleine, tedere gebaar de hele relatie tussen Ellie en Joel samenkomt. Het ontroert me. Nee, dat is niet het juist woord. Het beroert me, zoals een mooi gedicht me kan beroeren. Wat er gebeurt gaat dieper dan een sentimentele emotie. Het raakt me diep in mijn ziel. Dit heb ik nog nooit meegemaakt in een game. We zijn een eind gekomen met The Last of Us 2 sinds Mario achter een prinses aan klom terwijl hij de tonnen gegooid door een aap met de naam Donkey Kong, probeerde te ontwijken. 

Kijk voor meer van mij en mijn collectie op gamesverzamelen.nl

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
12 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Luigi1985
5 maanden geleden

Leuk geschreven. Ik heb er destijds op de oude site eens een artikel aan gewijd. Ik zal binnenkort eens een eerste deel plaatsen in jouw reeks.

Wat je beschrijft klopt wel. Daarom houd ik ze meestal voor mezelf en praat ik op feestjes niet over gebeurtenissen in games. Tsjah als iemand games niet interesseert, zal t ze niks schelen wat je in een virtuele wereld meemaakt. Terwijl we bij series en films de wowmomenten wel bespreken, maar dan is er wel sprake van interessante aan beide kanten.

Michael-Raymond-Clayton
5 maanden geleden

Nou, ik game ook al 30+ jaar, maar kan me niet herinneren ooit diep in mijn ziel te zijn geraakt door een game… Jaloersmakend!
Desalniettemin vind ik gamen tóch ontzettend leuk. En ik praat er ook wel eens over met anderen, maar dan meer over de onderwerpen die aan bod komen in games, niet concrete scènes ofzo. Dus bijvoorbeeld de filosofische discussie (n.a.v. Deus Ex: Human Revolution) of je niet juist gehandicapt bent als je nog helemaal puntgaaf bent (en het dus moet doen met je eigen mensenlijf i.p.v. met augments)? En na hoeveel augments kwalificeer je nog als mens? Dat soort dingen.

De game momenten die mij het meest zijn bijgebleven zijn ofwel technologische doorbraken (de eerste keer Wolfenstein 3D bijvoorbeeld: halloooo, een game door de ogen van een soldaat?! Dat is toch onmogelijk?!?? Of de eerste Need For Speed: check die fotorealistische graphics!! En die remsporen blijven gewoon op de weg staan!?! Insane!!). Ofwel vanwege het gezelschap waarmee ik ze speelde (Army of Two met mijn zwager, Championship Manager met mijn broer (en ruzie over wie er AS Roma mocht zijn, want die waren te goed met Totti en Batistuta), allerlei point and click adventures als Full Throttle, Day of the Tentacle etc. met mijn beste vriend). Ofwel vanwege het verhaal/sfeer (met name de eerste Mass Effect… Man, wat was dat vet! Voor het eerst echt het gevoel alsof je in een blockbuster zat en alles zelf kon bepalen. Wauw!).

Mister Frowdo
5 maanden geleden

Leuk artikel! 🙂

Games weten mij ook vaak te raken. Ik denk maar aan “Life is Strange”, over die game ben ik nog altijd niet overheen eigenlijk. Om nog maar te zwijgen over de prachtige soundtrack die de game had… 🙂

The Last of Us: Part II staat ook op mijn lijstje van onvergetelijke games die je emotioneel weten te raken. Het was een rollercoaster van emoties, dus ik snap waarom die game specifiek iets met je kan doen.

Laatst bewerkt 5 maanden geleden door Mister Frowdo
HanTheMan
5 maanden geleden

Super! En ik deel eigenlijk jouw gamemoment dat moment in het museum zal ik nooit meer vergeten. Ik heb het complete plot van tlou trouwens een keer aan een nongamende vriend uitgelegd tijdens een avondje in de kroeg.
Hij vond het echt fantastisch en was blij dat ik hem een keer meenam in iets waar ik zo gepassioneerd over ben!

HanTheMan
5 maanden geleden
Antwoord aan  gamerroelof

Die vertel kunsten lijken me wel snor te zitten als ik je verhaal hierboven lees 🙂

Rahl
Rahl
5 maanden geleden

Leuk geschreven, maar ik wil toch graag benadrukken dat je het als ‘Ellie’ schrijft.

BadassBoris
5 maanden geleden

Fijn dat ik door dit soort topics wat minder de indruk krijg dat ik echt een oude gamer aan het worden ben Roelof! Ook ik heb dit al eens eerder gepost, maar om je vraag te beantwoorden: Last Ninja serie op de commodore 64, ouderwets op tape. Toen ik deze drie spellen EINDELIJK had uitgespeeld, voelde Boris zich voor het eerst echt een goede gamer, zo trots was ik want daar moest je echt Badass voor zijn…

BadassBoris
5 maanden geleden
Antwoord aan  BadassBoris

Vergeet ik gewoon de Last Ninja Remix te vermelden, misschien wel de beste van de serie!
Ouder worden komt met gebreken.

Warframe is geoptimaliseerd voor Xbox Series X en S

Fez, Oxenfree 2 en andere indiegames komen naar Nintendo Switch