in , ,

Mini-Reviews #14: Echo Tokyo – An Intro, Direct & Epic Car Factory

De laatste game die voorbijkwam in de meest recente Mini-Reviews, was er een die tot voor kort nooit op Steam had kunnen staan. Een soort erotisch memory zoals Girlfriend Cards was, was er een die alle alarmbellen had doen rinkelen, tot gamers massaal in opstand kwamen. De beleidsverandering die daarop volgde bood een podium voor het type spel waar we vandaag mee beginnen.

Echo Tokyo: An Intro is een spel van Dharker Studios, dat na de nieuwe regels van Steam digitale krantenkoppen haalde met Neglige, die direct de grenzen opzocht. Ondertussen zijn we echter enkele jaren verder en zijn videogames met een hoog seksgehalte erin vrij genormaliseerd. Dus nu rest de vraag: houden Dharkers spellen ook stand nu het nieuwe ervan af is?

An Intro is, zoals de naam al weggeeft, bedoelt als een introductie; een uithangbord voor een grotere visual novel genaamd Echo Tokyo: Phoenix. En hoewel je die met het oog op variatie niet in dit artikel terug zal vinden, zal je mijn mening daarover lezen in een aparte post. In deze prequel maak je kennis met twee karakters uit Phoenix: Shizume en Keiji, respectievelijk een fixer en een dakloze jongen. Ze kennen elkaar niet, hebben geen connecties en zullen elkaar waarschijnlijk nooit zien. Maar het einde van An Intro zijn ze beide bovenmenselijk geworden, zei het op een hele andere manier. Klinkt boeiend toch? Helaas is dat in de praktijk anders.

Als je een beetje een fatsoenlijk leestempo hebt, kun je de verhalen van deze twee karakters in een kwartiertje per stuk doorspelen. En dat is al een beetje veel van het goede. Zo goed is het namelijk niet geschreven. Karakters gaan razendsnel door hun verhaal heen en de noten die voor emotioneel door zouden moeten gaan missen compleet het doel. Deels ligt dat aan het tempo, maar de erg vlakke voice acting en de art van bijzonder matige kwaliteit helpen daar niet bij. De enige uitzonderingen hierop zijn de paar pikante scènes in het spel, waardoor je ook direct ziet waar de prioriteiten liggen. Dat voorspelt niet veel goeds voor de opvolger…

Conclusie:
Door de jaren heen heb ik heel wat gratis visual novels gespeeld van erg wisselende kwaliteit. Maar vrijwel allen waren beter dan Echo Tokyo: An Intro. Want hoewel ook die games doorgaans bijzonder middelmatige verhalen vertelden, hadden ze tenminste nog aantrekkelijke art of degelijke voice acting (dan wel een compleet gebrek eraan). Dat Dharker dat niet eens wist te bewerkstelligen, maar wel geld voor deze game vraagt, maakt hun wanprestatie extra pijnlijk

32/100

+
De pikante scènes hebben degelijke art…

…maar dat ging ten koste van de rest
Matig verhaal
Voice acting zonder emotie

Direct

Daar Echo Tokyo het randje van wat je een mini-review kan noemen op heeft gezocht, ben ik blij om te melden dat het tweede spel in deze bespreking een stuk simpeler te bespreken zal zijn. Er is namelijk niet veel over te zeggen. Direct is een game waarin je obstakels ontwijkt op een alsmaar sneller wordende baan, waarbij je hogere moeilijkheidsgraden ontgrendeld bij bepaalde mijlpalen.

Is dat alles? Ja, want het is pijnlijk duidelijk dat de game vooral is bedoeld als een manier om je achievements een boost te geven. Niet enkel is dat te zien aan het feit dat een basaal spel als dit er 520(!) heeft, maar het staat gewoon letterlijk aangegeven op de Steam page…

Conclusie:
Direct is weinig meer dan de meest simpele Flash game waar achievements aan zijn toegevoegd. En in de ogen van de ontwikkelaar verantwoordt dat een (toegegeven wel klein) prijskaartje. Daar ben ik het niet mee eens.

30/100

+
De game werkt prima…


…er is enkel zo weinig van
Achievements zijn de kern van de game

Epic Car Factory

Een kleine disclaimer voor we beginnen aan de afsluiter van dit artikel: ik heb niet veel met simulatie en management games. Ik heb er een hoop gespeeld, maar slechts weinigen wisten een snaar bij mij te raken. Epic Car Factory is er daar zeker niet een van.
In dit spel bouw je, niet bepaald verrassend gezien de titel, auto’s.

Die stuur je de markt op om met de inkomsten te investeren in je personeel, onderdelen en onderzoek, opdat je daarmee volgende keer een beter auto kunt maken. Gaandeweg doe je mee aan evenementen en investeer je marketing om je resultaten te boosten, maar aan deze basisopzet verandert eigenlijk maar weinig. En het is simpelweg niet voldoende.

Rollercoaster Tycoon, het origineel uit 1999, had meer om het lijf dan Epic Car Factory, die op alle fronten het absolute minimum doet, maar niet thuis geeft als je zoekt naar enige vorm van diepgang. Tel daar een compleet gebrek aan een duidelijk einddoel bij op en je voelt al na een kwartier dat je je tijd aan het verspillen bent.

Conclusie:
Op papier doet Epic Car Factory alles wat je van een spel in dit genre mag verwachten, zij het het absolute minimum. Ik kan het daarom niet een al te diepe onvoldoende geven. Maar daar het op geen enkel moment lijkt alsof de ontwikkelaar meer heeft proberen te doen dan een functionele game maken, kan ik er ook weinig goeds over zeggen.

50/100

+
Doet wat het moet doen


Extreem oppervlakkig en repetitief

Leuke post? Drop een hartje

Score: 5/5 volgens 1 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
6 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
okidokie-1
okidokie-1
1 maand geleden

Weer een paar mini-reviews. Leuk dat je dat blijft doen. Hopelijk komt er weer een pareltje!

RuanMoleman
1 maand geleden

Leuke reviews weer. Ik vind het altijd tof als de wat kleinere games onder de loep worden genomen 🙂

SamuraiPizzaCat
1 maand geleden

Leuke reviews, jammer dat er geen goede game bijzit. Maar scheelt ons weer tijdverspilling want wij hoeven ze nu niet te spelen :p

Wat spelen we dit weekend? 24 en 25 juli

Maakt Battlefield in 2021 een comeback?