in

Musical Monday: Black Lab – See The Sun

Vandaag komt er weer een soundtrack van een Sam Raimi Spider-Man film voorbij, maar in tegenstelling tot het artikel over Yellowcard is dit niet het begin, maar een tussenstop. Nee, voor mijn eerste aanvaring met deze band moet ik eerst beginnen met een bekende heldin. Buffy, The Vampire Slayer!

Het was The Year Of The Future!!! Het jaar 2000. Het klonk als de toekomst, maar het was gewoon een jaar als alle andere. Ik zat op de HES in Rotterdam en deed een poging tot een studie economie, wetende dat dat nooit mijn sterkste punt was. Ik dacht dat er geld mee te verdienen viel, maar na een jaar ben ik ermee opgehouden. Ondanks alles heb ik wel een leuk jaar gehad met mijn klasgenoten. In de pauzes ging ik vaak naar het centrum. Daar had je toen nog de Virgin Megastore, een gigantische muziekwinkel waar je albums vond die de Free Record Shop niet had liggen. Ze hadden er ook zuilen met cd-wisselaars staan waar je nieuwe albums kon luisteren. Één van die albums was Running With Scissors van ‘Weird Al’, die we een paar weken geleden hebben besproken. Vandaag lopen we wat verder de winkel in. Naar het soundtrack gedeelte, om precies te zijn. Daar vond ik de soundtrack van Buffy The Vampire Slayer. Ik heb ‘m nooit gekocht, maar wel geluisterd. Er stond een nummer op van een band genaamd Black Lab, genaamd Keep Myself Awake. Die vond ik wel heel erg lekker klinken. Aangezien ik de CD niet heb gekocht en we rond de eeuwwisseling leefden, geef ik het ongeveer 100% kans dat ik het nummer via Napster heb gedownload en met Winamp heb beluisterd. “Winamp. It really kicks the llama’s ass!”

Black Lab – Keep Myself Awake

Ja, en dan ga je verder zoeken, he? Er was één nummer dat ik steeds terug zag komen. Wash It Away heette het. Nou ja, downloaden maar. Wat denk je? Die was nog beter! En hier moet ik iets bekennen. Ik krijg er namelijk altijd een beetje een kick van als ik iets ontdekt heb dat het gros van de mensen niet kent. Het voelt dan meer van mij en minder van het grote publiek. Als ik het zo formuleer klinkt het eigenlijk een beetje egoïstisch en als ik heel eerlijk ben, is het dat ook wel.

Wash It Away bleek op hun eerste album te staan. Via Bertelsmann Online kon ik die gelukkig kopen, dus de mp3 kon van mijn computer. Ik had alles liever fysiek in de kast staan dan digitaal op mijn PC, iets dat ruim twintig jaar later nog steeds van toepassing is.

Black Lab – Wash It Away

Voor we naar het hoofdmenu gaan, heb ik nog één zijspoor. In die tijd was ik namelijk hevig verliefd, en wel op actrice Jennifer Love Hewitt. Wat een leuke meid vond ik dat. Ik kende haar van de TV-serie Party Of Five, maar ze speelde later ook in films, zoals I Know What You Did Last Summer, The Aubrey Hepburn Story, Trojan War (bij ons bekend als No Night Stand) en belangrijker, Can’t Hardly Wait. Die laatste vond ik gewoon een hele leuke romantische comedy. De acteur die in de film verliefd op haar was speelde hartstikke leuk, Seth Green (van Buffy) zat erin en de humor beviel me wel. Maar er was nóg iets. Er zat namelijk een nummer van Black Lab in de film. Tell Me What To Say klinkt verre van vrolijk. Ik vind zanger Paul Durham ook altijd een aparte stem hebben, maar wel erg herkenbaar.

Black Lab – Tell Me What To Say

In 2005 verscheen het tweede album, See The Sun. Er was alleen een probleem. Het werd alleen via hun eigen website aangeboden. Ik kon het sowieso niet via BOL kopen. Voor een aankoop van hun site had je een credit card nodig en zoals vele nederlanders met mij, had ik die niet. In tegenstelling tot veel andere landen, is een een credit card in Nederland wat minder standaard.

Maar toch heb ik dit album uiteindelijk weten te bemachtigen, ook al zou het een paar jaar duren. Door mijn avonturen in World Of Warcraft raakte ik na een paar jaar spelen in contact met een vrouw uit Engeland. Zij had de beschikking over een credit card en heeft het album voor me besteld. De stijl van dit album vond ik wel wat beter dan de eerste, al vond ik die ook zeker niet slecht.

Voordat ik het album in mijn bezit had, heb ik een lange tijd bijna alle nummers op mp3 gehad, want wat moet je anders als je het origineel niet kan krijgen? Drie nummers voerden de boventoon. De eerste daarvan was Remember. Vergeleken met het vorige album kon je merken dat het een beetje anders klonk. Wat minder rock en wat meer computergeluid. Niet dat het me wat boeide, want ik vond het zelf juist erg lekker klinken.

Black Lab – Remember

Het tweede nummer dat ik errug goed vond was Ecstasy. Hier zat wat meer power in dan ik tot nog toe van de band gewend was. Het was zeker een welkome verrassing en ik hoopte dan ook dat ik dit soort dingen vaker zou gaan horen.

Black Lab – Ecstasy

Het laatste nummer dat me erg aansprak was Without You. Dit vlotte nummer vind ik heerlijk om mee te zingen. Ik heb het de afgelopen jaren dan ook regelmatig op de USB-stick voor mijn autoradio gezet.

Black Lab – Without You

En hier komen we dan op de Spider-Man zijsprong. Op de soundtrack van de eerste Sam Raimi film staat namelijk een nummer dat ook op See The Sun Staat. Learn To Crawl klinkt wat rockiger (is dat een woord?) dan de rest van het album, maar ik vind het een genot om naar te luisteren.

Black Lab – Learn To Crawl

Lonely Boy is wat rustiger, maar hier vind ik de stem van Paul Durham erg goed tot zijn recht komen. Dit doet wat meer aan het eerste album denken, wat op zich wel een goed teken is.

Black Lab – Lonely Boy

Dan is er nog Perfect Girl, naar mijn idee een vrouw die niet bestaat. Tenzij ze rood haar heeft, een bril draagt, een rood-wit geblokte stoffen houthakkersbloes aan heeft en een video game en comic nerd is. Verder stel ik geen eisen, ghehehe. Nee, dit nummer rockt wel lekker.

Black Lab – Perfect Girl

Oooooeeeeeh, die opening. Zo lekker. En toch klinkt het melancholisch, iets wat toch wel zijn ding is, ook al klinken nummers vrolijk. Ik hou daar wel van en Tell Me Why heeft dat in overvloed.

Black Lab – Tell Me Why

De afsluiter van het album is een wat rustiger nummer en ik vind het met gemak één van de betere. In Circus Lights komt de stem van Paul weer goed tot zijn recht. Ja, ik heb het op het moment voluit op mijn koptelefoon staan. Het was ook weer veel te snel afgelopen, dus ik heb ‘m nog maar een keer opgezet.

Black Lab – Circus Lights

Volgende week gaan we vruchten slopen. Tot dan!

Het derde album, Passion Leaves A Trace, heeft ook wel een paar lekkere nummers. Mijn favoriet daarvan is Weightless. Dit is een heel erg relaxed nummer dat ik erg lekker weg vind luisteren. Ik word er zelf gewoon relaxed van.

Black Lab – Weightless

Een nummer dat ik niet zoveel luister, maar wel goed vind is Gone. Het had zo op See The Sun gepast. Vlot, wat meer electronisch. Raggen en gaan!

Black Lab – Gone

Een nummer dat ik ook altijd erg lekker vind klinken is Head On A Stake. Het is b-side van een single, maar eerlijk gezegd weet ik niet welke en het maakt me ook niet uit. De power dat dit nummer uitstraalt vind ik gewoon heerlijk.

Black Lab – Head On A Stake

Als laatste wou ik een nummer genaamd Postcards linken. Gek genoeg kan ik die niet op YouTube vinden. Het is niet van Black Lab, maar meer van Paul Durham. Het is een heel erg rustig nummer, dat anders klinkt dan al het bovenstaande. Een typisch geval van jammer.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 3.7/5 volgens 3 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
2 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Mr.Saturn91
1 maand geleden

Mooie trip down musical memory lane, lekkere zeroes sound. Kende de band nog niet!

Screenshot Sunday #82

Wat spelen we dit weekend? 10 en 11 december