in

Musical Monday: Jean-Michel Jarre – Images

Deze editie is speciaal bedoeld voor Lavalera. Als je de post over Laserdance nog kan herinneren, hij noemde in de comments toen The Sonic Godfather, oftewel Jean-Michel Jarre. Hij wist het natuurlijk niet, maar het was altijd al de bedoeling dat Jarre in een artikel voorbij zou komen. Sorry, Lavalera. En ja, ik zei vorige week dat ik in deze post vals ging spelen. Ik moet bekennen dat dat waar is, maar in my defense, het was het eerste album dat ik van hem kocht. Wist ik veel dat ik er jaren later een veel te lange post over zou schrijven.

Eerst even terug naar de jaren ’90. Sommigen van jullie kunnen de Arcade uitgaven van Synthesizer Greatest vast nog wel herinneren. Voor mij was dat mijn eerste ervaring met bepaalde nummers. Achteraf bleken sommige nummers eigenlijk weinig met synthesizers te maken te hebben, maar destijds wist ik niet dat de liedjes die op de cd’s stonden niet de originele nummers waren. Daar kwam ik later pas achter. Diverse nummers van onder andere Jean-Michel Jarre stonden op deze albums, maar ze waren allemaal nagespeeld.

Zijn bekendste nummer was wel Oxygène Part IV, een nummer uit 1976. Twee jaar ouder dan ik zelf ben. Normaal gesproken plaats ik alleen de cover van het album dat ik wil bespreken, maar die van Oxygène was wel heel bijzonder, dus die wilde ik toch even delen.

Het is ook misschien wel zijn bekendste nummer, ook al is het ondertussen al 46 jaar oud. Dat is bijna een halve eeuw geleden! Blijkbaar is het een video die later is gemaakt, maar dit is de de clip die ik ervan ken.

Jean-Michel Jarre – Oxygène Part IV

Ja, dat blijft gewoon een klassieker. En dan te bedenken dat hij nog steeds bezig is. Ik ben, samen met mijn zwager, een aantal jaar geleden ook naar een concert van hem geweest in Ahoy. Als ik me niet vergis was dat in 2014. Geweldig om een keer live mee te maken.

Ik heb het nu al een paar keer gehad over vals spelen, maar waarom? Heel simpel, Images is een ‘best of’ album. Al zijn beste werk tot dat moment op één schijfje. Dat was voor mij toen het perfecte moment om in zijn geschiedenis te duiken. Geloof maar dat ik in de daaropvolgende jaren zijn oudere albums ook heb opgesnord. Rendez-vous heb ik zelfs tijdens een schooltripje naar York in Engeland gekocht.

De links bij de nummers zijn overigens lang niet altijd de versies die op het album staan. Daar heb ik me in dit geval even wat meer vrijheid in gegund. Soms is het de single versie, soms de volledige en soms een ingekorte.

Ja hoor, daar hebben we ‘t weer. Mijn geboortejaar, 1978. Damn, I’m getting old. Na zijn succesvolle vorige album, heeft hij wederom een geweldige plaat weten af te leveren. Équinoxe Part V is een lekker opzwepend nummer, al heeft de clip net wat teveel Jarre in beeld. Het wordt eigenlijk een beetje corny, hahaha.

Jean-Michel Jarre – Équinoxe Part V

Zie je wel! Aparte videoclips zijn gewoon van alle tijden. Dit is gewoon een lekker nummer. Je zou het ergens een beetje eentonig kunnen noemen, omdat je dat ene geluid het hele nummer door hoort. Maar weet je? Doe dat gewoon lekker niet. Magnetic Fields Part II is een lekker upbeat nummertje.

Jean-Michel Jarre – Magnetic Fields Part II

Ik toonde eerder al de cover van Oxygène en met dat in het achterhoofd vind ik Part II eigenlijk wel dé theme song voor de klimaatcrisis. Het heeft iets onheilspellends dat richting wanhoop kan leiden.

Jean-Michel Jarre – Oxygène Part II

No, wait! Never mind! Ik heb het échte perfecte klimaatcrisis thema lied gevonden. En het klinkt nog goed ook!

Theo Rio – How Dare You

Ik weet nou nooit welke van de twee ik beter vind, Équinoxe Part IV of Part V. De laatste klinkt wel lekker, maar de eerste heeft toch iets mysterieus. Dat vind ik wel een behoorlijk pluspunt. Sowieso is en blijft het een echte klassieker.

Jean-Michel Jarre – Équinoxe Part IV

Een lekker vrolijk nummer van Jarre? Ja hoor, dat is best mogelijk. Afgezien van het feit dat ik hier niet echt een orient gevoel bij krijg, klinkt dit nummer wel lekker heppiedepeppie.

Jean-Micel Jarre – Orient Express

Calypso Part I is het eerste nummer van hem waar ik de clip van op MTV zag. En als je het hoort, dan ga je je bijna afvragen of ze niet de verkeerde artiest bij de clip hebben geschreven. Veel van zijn oudere nummers waren wat meer experimenteel dan melodieus, maar dit nummer (en zeker ook de volgende) bewezen dat hij van meerdere markten thuis was.

Jean-Michel Jarre – Calypso Part I

Fourth Rendez-vous is denk ik met gemak zijn meest toegankelijke nummer, zeker voor die tijd. Dit komt het dichtst bij goedverkopend single materiaal. Of dat ook echt waar is weet ik niet, maar als ik dit nummer hoor, dan zie ik toch meer mensen dit oppikken bij de lokale platenzaak dan de Oxygène en Équinoxe singles.

Jean-Michel Jarre – Fourth Rendez-vous

Tot nog toe kende ik veel liedjes al van Synthesizer Greatest, maar er zaten er een paar tussen die ik nog nooit gehoord had. Moon Machine is er zo eentje. Beetje een apart nummer ook, maar ik vond het toch altijd wel wat hebben.

Jean-Michel Jarre – Moon Machine

Een nummer dat wat meer power in z’n digitale DNA heeft is Globe Trotter. Die barst van de energie en als (zeker toen) house luisteraar, vond ik dat heerlijk. Van heerlijk gesproken, een paar keer komt er een soort sirene voorbij. Zoiets vind ik altijd wel gaaf. Het geeft de muziek dan vaak een soort extra kracht. In een latere aflevering gaat er waarschijnlijk nog een keer een liedje dat ik erg goed vind voorbij komen, waar een sirene in voorkomt.

Jean-Michel Jarre – Globe Trotter

Op Images staat een verkorte versie van Second Rendez-vous, maar ik gooi hier gewoon effe lekker het geheel. Waarom? Omdat het kan! Ik heb dit altijd een beetje een bizar nummer gevonden dat alle kanten op gaat. Op het originele album is het dan ook in vier delen opgesplitst. Het gedeelte dat bij 3 minuut 10 begint, vind ik altijd wel tof.

Jean-Michel Jarre – Second Rendez-vous

Volgende week… gaan we buiten staan roken… Wat?

Ok, vanaf dit moment noem ik altijd een paar (wat minder bekende) aanraders, dus dat is nu ook weer zo. De beste man heeft alleen al zo’n lange historie, dat ik meer bedacht dan anders. Of dat een straf is? Ik dacht het niet.

“Hallo vriendjes, en vriendinnetjes. We komen er weer aan.” Als jij vroeger ook door een zekere clown en acrobaat links, rechts en nog eens links hebt leren kijken voordat je overstak, dan is er een goede kans dat je dit nummer herkent. Het werd wel vaker in afleveringen gebruikt en als ik me niet vergis voornamelijk bij achtervolgingen. Waarschuwing! Bij het horen van de eerste noten kunnen lang vergeten herinneringen spontaan de oppervlakte bereiken. Allememaggies!

Jean-Michel Jarre – Magnetic Fields Part I

Magnetic Fields Part IV vind ik altijd iets relaxts hebben. Ik denk zelfs dat ik het eigenlijk een beter nummer vind dan z’n bekendere broer. Ook nu zit ik er weer lekker onderuitgezakt naar te luisteren.

Jean-Michel Jarre – Magnetic Fields Part IV

Ok, dan breng je al elke keer albums uit waarop elk nummer dezelfde titel heeft, maar dan met part I, part II enzovoort erachter, kom je met dit. Rendez-vous ging nog een stapje verder. De nummers hebben titels als First Rendez-vous en Second Rendez-vous, maar de tweede en de vijfde zijn ook weer opgedeeld. Erg apart, maar het leverde wel dit lekkere nummer op.

Jean-Michel Jarre – Fifth Rendez-vous Part III

Op Images staan dan wel Calypso Part I en Part III, maar de beste van de reeks ontbreekt eigenlijk. Deze heb ik voor het eerst gehoord bij (jawel, daar istie weer!) mijn neef. Hij wilde me iets laten horen, waarvan hij wel dacht dat ik het goed zou vinden. Voor de extra ervaring gaf hij me een koptelefoon, zodat ik er volledig in op kon gaan.

Oh, sorry, ik vergeet helemaal te typen. Mijn hoofd zat even in een hele andere wereld. Ik heb ‘m nu ook weer opstaan via mijn koptelefoon en wat een geweldig nummer vind ik dit. Het duurt iets meer dan zeven minuten, wat eigenlijk veel te kort is, ghehehe. Awww, nu issie afgelopen. Nog een keer!

Jean-Michel Jarre – Calypso Part II

Bij het volgende nummer heb ik even een kleine kanttekening. Het duurt dan wel elf minuten, maar wat ik er echt gaaf van vind zijn de eerste vijf. De rest vind ik niet per definitie slecht, maar als ze ergens een Rendez-vous-tje hadden mogen doen, dan was het wel bij dit nummer.

Jean-Michel Jarre – Chronologie Part I

Jean-Michel ging in de loop van de jaren ook vaak met de tijd mee. Zijn eerdere werk zou je wat experimenteler kunnen noemen. Zijn debuutalbum Deserted Palace uit begin jaren ’70 vind ik niet veel, maar je kan wel stellen dat hij een bepaalde ontwikkeling heeft doorgemaakt. Chronologie Part IV klinkt bijna als een dance hit. Van alles dat hij tot dat moment had uitgebracht, was dit nummer wel het meest dansbaar.

Jean-Michel Jarre – Chronologie Part IV

Het album Oxygène zette hem op de kaart, maar twintig jaar later deed hij iets dat ik niet verwachtte. Hij bracht een vervolg uit, met nog zeven liedjes. En ook al klonk het iets moderner, je kon goed horen dat het aan het oorspronkelijke album gerelateerd was.

Jean-Michel Jarre – Oxygène 8

En ja, als je bekend bent en herkenbare deuntjes hebt, dan ga je gecovered en/of gesampled worden. Zeker vanuit de dance scene, waar soms niets heilig lijkt te zijn. Toen deze single uitkwam was ik wel wat meer de wereld van de rock aan het verkennen, maar dat betekende niet dat ik de dance had losgelaten. Deze trance versie vond ik destijds wel erg lekker klinken. Nog steeds, trouwens.

Vertigo – Oxygene

Dit artikel begon met de Synthesizer Greatest cd’s en daar gaan we ook mee eindigen. Ed Starink, die de nummers naspeelde, heeft ook een paar singles uitgebracht onder de naam Star Voyager. Hierin werden een paar nummers aan elkaar geplakt. Ik wist van het bestaan af (door een zeker neef) en ik heb ze ooit tweedehands weten te kopen. De eerste is The Inter-Galactic Cruise, die ik zelf niet geweldig vind.

Star Voyager – The Inter-Galactic Cruise

De andere, Future Mix, vind ik weer wel helemaal geweldig. Het begint al met min of meer de tekst van The War Of The Worlds, en het moge duidelijk zijn dat dat zeker een pluspunt is. Ik heb ook het gevoel dat bij dit nummer het geheel gewoon wat beter loopt.

Star Voyager – Future Mix

Op diezelfde single staat nog een nummer, Future Theme. Voor zover ik weet is dit een origineel nummer dat verder weinig met Synthesizer Greatest te maken heeft, maar ik vind het heerlijk relaxed klinken.

Star Voyager – Future Theme

In de jaren ’90 heb ik de Synthesizer Greatest cd’s van de bibliotheek geleend en natuurlijk op cassettebandjes gezet. Na de eeuwwisseling werden ze opnieuw uitgebracht en heb ik ze gekocht, puur voor de nostalgie.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 5/5 volgens 3 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Scernshot Sudnay #76

Tbt: Luigi1985’s Retroweekend #1