in

Ori: Prachtige game met oppervlakkige spelwereld – Column


Een paar voetnoten (ironisch genoeg bovenin de tekst) voordat we van start gaan: ik heb de Xbox One-versie van Ori nooit gespeeld. Daarnaast ben ik niet van plan het spel opnieuw te recenseren – hier kun je de omstreden Xbox One-recensie van collega Lars Cornelis lezen. Kijkend naar dat cijfer ben ik iets positiever over het spel, maar ik ben niet weggeblazen door de game.

Ori and the Blind Forest

Metroidvania-liefhebber

Ik ben een groot liefhebber van de moderne metroidvanias. De Castlevania-games en oudere Metroid-spellen zijn niet echt mijn ding, maar tijdens het spelen van Metroid Prime werd ik mij bewust van mijn liefde voor het verkennen (en uitkammen) van doolhofachtige spelwerelden. Recente metroidvanias waar ik van heb genoten zijn Yoku’s Island Express, Steamworld Dig 2 en vooral Hollow Knight. Laatstgenoemde game heb ik eerder dit jaar voor het eerst helemaal doorgespeeld en het spel blies mij echt omver dankzij de gigantische, sfeervolle spelwereld, uitdagende gevechten en audiovisuele presentatie.

De Switch-editie van Ori and the Blind Forest kwam dus als geroepen. Ik zat te springen om nog een metroidvania om mijn tanden in te zetten. En dat viel zeker niet tegen. Het spel loopt ongelooflijk soepel; ontwikkelaar Moon Studios vond het belangrijk om de 60 frames per seconde uit de Xbox One-versie aan te houden, en dat is gelukt. Gecombineerd met de indrukwekkende graphics – vooral de felle lichteffecten bliezen mij omver – en de prima muziek zit het met de presentatie van de Switch-versie wel snor.

Ori and the Blind Forest

Focus op platformen

Als fan van Hollow Knight is het wel duidelijk bij Ori dat de nadruk qua gameplay elders op ligt. Waar Hollow Knight uitblinkt in ingewikkeld gestructureerde spelwerelden en pittige baasgevechten, daar draait Ori vooral om uitdagende platformsecties. Om maar een voorbeeld te geven: aan het einde van de ‘kerkers’ in dit spel neem je het niet op tegen echte eindbazen, maar moet je zien te vluchten. Deze platformsecties zijn eigenlijk de eindbazen van het spel.

Deze focus vind ik helemaal prima: het is eens wat anders dan de soms wel erg uitdagende gevechten in Hollow Knight en op deze manier vullen beide games een ander segment van het metroidvaniagenre in. Daarbij ben ik nooit vies geweest van platformsecties die veel van mijn skills vergen, al vind ik Ori nooit extreem frustrerend worden.

Ori and the Blind Forest

Waar is die klik?

Toch had ik net iets meer van Ori verwacht na alle lofzang die mij ten gehore is gekomen. Ja, bovengenoemde platformsecties zitten zeker vernuftig in elkaar en het is een genot om met de soepel bewegende gelijknamige held door de sfeervolle spelwereld rond te lopen en springen. Maar de spelwereld zit wat mij betreft net iets te simpel in elkaar. In een metroidvania wil ik een zekere ‘klik’ ervaren. Die klik ervaar ik door soms verdwaald door een nieuw gebied te lopen en na lang ronddolen eindelijk te begrijpen waar ik ben in verhouding tot eerder verkende gebieden. Die klik voel ik ook al ik nieuwe vaardigheden ontgrendel, waarmee ik compleet nieuwe gebieden kan verkennen die eerst nog waren afgesloten.

Dat laatste doet Ori wel, maar ik raakte nimmer verdwaald, ook niet een klein beetje. Het is altijd glashelder waar je naartoe moet en waar je je bevindt in de spelwereld. Natuurlijk is een ingewikkeld leveldesign niet verplicht voor een metroidvania, maar ik vind de spelwereld in Ori wel érg simpel opgezet. Daar had wat mij betreft iets meer mee gedaan kunnen worden.

Ori and the Blind Forest

Ook op Switch een aanrader

Ondanks dat ik in dat facet van de game licht teleurgesteld ben, vind ik Ori and the Blind Forest wel een zeer vermakelijke game. Het gevechtssysteem lijkt in eerste instantie oppervlakkig, maar door het ontgrendelen van verschillende moves krijg je uiteindelijk toch de vrijheid om vijanden op verschillende manieren aan te vallen en ze een onderdeel te maken van de platformflow. Het levelontwerp mag dan erg simplistisch zijn; aan variatie in omgevingen en prachtige vormgeving is geen gebrek. En de besturing is heerlijk soepel; de snelle bewegingen die je maakt zijn ergens een verademing na het langzamere Hollow Knight. Ori and the Blind Forest is dus ook op de Switch een aanrader, al mis ik tijdens het spelen de desoriëntatie en de bijbehorende opluchting wanneer je je weg terugvindt die zo tekenend is voor het genre.

Ori and the Blind Forest: Definitive Edition is nu beschikbaar op Switch. Het spel is al geruime tijd uit op Xbox One en pc.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Alle personages en vijanden hebben hartslag in The Last of Us 2

Meer dan 90 miljoen downloads voor Mario Kart Tour in eerste week