in

Q-n-A:Welke PlayStation-game steekt er voor jou met kop en schouders bovenuit?


Wesley Akkerman

Voor mij is dat Spyro the Dragon op de PlayStation 1. Dat heeft ook meer sentimentele waarde. Destijds speelde ik het spel in m’n eentje, maar jaren nadat de game uitgebracht werd (en de PS3 al beschikbaar was), speelde ik de game nogmaals. Dit keer met m’n beste vriend, die ik al sinds groep 7 ken. We speelden de game samen uit en hadden ook een taakverdeling: ik deed de toffe levels en speelde bijvoorbeeld de twee levels met die snelheidspijlen, terwijl hij alle vlieglevels deed (hij mocht ook af en toe wat anders doen hoor). Daar had en heb ik het geduld niet voor (ook niet in de remake, heeft-ie me ook mee geholpen). Voor hem resulteerde dat wel in een heel tof level, namelijk het bonuslevel als je de game op 100 procent uitspeelt. Voor de laatste twintig procent moest-ie nog wel veel vliegen en kekke manoeuvres uithalen, maar uiteindelijk lukte het ons de game op 120 procent uit te spelen. En dat terwijl al mijn PS1-controllers eigenlijk kapot waren en we met een stuurtje speelde dat het nog wel deed. Nog steeds met recht één van mijn leukste game-ervaringen, met herinneringen om nooit te vergeten.

qna

Dagmar de Groot

Mijn antwoord was heel makkelijk, dat gaat namelijk eeuwig hetzelfde blijven: Crash Bandicoot Nitro Kart voor de PlayStation 2. Nu komt dit waarschijnlijk door de nostalgische waarde die deze game voor mij heeft, gezien dit de eerste videogame is die ik ooit gespeeld heb, waarvan ik het mij kan herinneren dan. Dus wie weet heeft mijn kinderbreintje dit speel veel indrukwekkender gevonden dan het daadwerkelijk is, maar laatsts speelde ik het weer op de PS2 met mijn zusje en we haalde er nog steeds evenveel plezier uit als vroeger! (Zij zegt misschien anders, maar ik heb haar natuurlijk kijk hard ingemaakt)…((Okay, dat is een leugen, zij heeft mij heel hard ingemaakt, maar goed!))

qna

Marcel Vroegrijk

Ik heb niet eens heel veel met PlayStation, ook al is het sinds de PS3 wel mijn console of choice. Waarschijnlijk komt dat omdat ik er niet mee ben opgegroeid. Mijn eerste console was de NES en mijn tweede de GameCube. In de tussentijd speelde ik eigenlijk alleen op mijn pc. Als ik dan toch een PlayStation-game moet kiezen, dan ga ik voor Shadow of the Colossus. Omdat ik een paar generaties aan consolegames had in te halen heb ik op een gegeven moment een tweedehands PS2 gekocht met wat klassiekers, waaronder SotC. Die heb ik toen op een antiek tv’tje gespeeld dat toevallig nog in mijn oude slaapkamer stond. Zo vielen de enorm blokkerige graphics niet zo op. Ik weet niet meer zo goed waarom ik toen zo lang bij mijn ouders was, maar het is me wel bijgebleven als een periode waarin ik me even geen zorgen maakte over de echte wereld, omdat ik zo diep in die van SotC zat.

Shadow of the Colossus

Jacco Peek

Pff, lastige vraag. Er zijn een hoop PlayStation-exclusives die ik heel hoog heb zitten. Denk aan God of War 2, God of War (2018), The Last of Us en Ratchet & Clank. Mijn favoriet blijft echter (denk ik) Uncharted 2: Among Thieves. Deze game maakte ontzettend veel indruk op me toen ik hem speelde. Het vrijwel perfecte tempo, de grappige conversaties, boeiende personages, prachtige locaties en vette actie maken het gewoon dé PlayStation-game voor mij.

Thijs Barnhard

Ik heb een beetje hetzelfde als Marcel. Ik ben vooral opgegroeid met Nintendo en PlayStation introduceerde mij nooit zoveel. Ik weet alleen wel nog heel goed hoe gaaf ik de eerste Driver destijds vond. Vooral om je wieldoppen eraf vlogen als je een beetje hard door de bocht ging. Ik zou willen dat meer moderne games dat zouden doen.

qna

Cody van den Bogert

Net als Jacco ben ik gek op de Uncharted-serie, dus toen ik de vraag las dacht ik vrijwel direct aan Uncharted 2: Among Thieves. Maar wanneer ik terugdenk aan mijn PlayStation-jeugd dan springen de Sly Cooper-games er echt uit. In het speciaal Sly 2: Band of Thieves, die heb ik echt grijs gedraaid. Toen die game uitkwam was ik ook nog niet zo oud en daarbij nog geen ster in stealth -games, wat de ervaring extra bijzonder maakt. Ik kan alle gebieden en boss fights nog dromen uit die magische wereld. Daarnaast zijn wasberen by far mijn favoriete dieren, misschien heeft dat er ook mee te maken..

Lars Cornelis

Afhankelijk van de stand van de maan en het seizoen wissel ik altijd tussen twee á drie games als mij gevraagd wordt wat de beste game ooit is. Maar aangezien RollerCoaster Tycoon en Halo nooit op de PlayStation zijn verschenen, is dit een makkelijke: Metal Gear Solid 3: Snake Eater. Het was dankzij de lyrische review in Officieel PlayStation Magazine dat ik die game in huis haalde. Ik had nog nooit een Metal Gear gespeeld en dacht eigenlijk dat het vooral een hele serieuze stealthgame was, á la Splinter Cell. En in het begin is het dat ook nog, als alle survival-mechanieken en camouflage en manieren om jezelf weer op te lappen worden geïntroduceerd. Maar dan verschijnt de even bizarre als kleurrijke cast ten tonele, de iconische baasgevechten. Je begrijpt dat ik toen wel even stond te kijken en me afvroeg wat ik in vredesnaam in huis had gehaald, maar ik klikte persoonlijk wel intens goed met die absurde stijl, het politieke verhaal en de geweldig gedetailleerde gameplay. Intens zin om weer te spelen nu.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

The Touryst review – Leuk voor een dagje uit

Tekken 7 dlc-personages getoond in trailers