in

Red Dead Redemption 2 is geniaal omdat het traag is

Een schietpartij heeft plaatsgevonden. Je kan wel wat loot gebruiken. Stuk voor stuk ga je alle lichamen langs. Zij die op hun buik liggen, draai je eerst helemaal om, om vervolgens wat uit hun binnenzak te pakken. Eenmaal aangekomen bij je kamp kan je niet meer sprinten. Je paard is vies en heeft honger. Ook kan je zelf wel nieuwe kleren gebruiken. Daarbovenop moeten je geweren schoongemaakt worden. Na alles onderhouden te hebben en een dag in Valentine gespendeerd te hebben ben je zo een uur verder. Nog 49 uur te gaan voor het einde. Het is duidelijk: Red Dead Redemption 2 is traag. 

[Dit artikel is spoilervrij]

Het is onmogelijk om Red Dead Redemption 2 beknopt te recenseren. De game heeft zo ontzettend veel te bieden, zo veel om over te praten, dat ik er met gemak 5000 woorden op papier kan krijgen waarom RDR2 de beste game ooit gemaakt is. Dat ga ik niet doen. In dit stuk wil ik perspectief geven aan de het slome tempo van de game. Daarvoor is enige context nodig.

De eerste Red Dead Redemption is altijd maar mysterieus voor mij geweest. Ik heb het nooit gespeeld, nog geen seconde. Wel was bijna iedereen in mijn directe omgeving altijd lyrisch over de game. Ik heb er soms gameplay van gezien, maar heb er nooit echt voor gezeten. Ik geloofde het wel. 

Fast forward naar de aankondiging van RDR2. De trailer zag er geweldig uit. De berichten over krimpende balzakken van paarden en hoe modder een gameplay element is vlogen je om de oren. Voor de game uitkwam was het al zeker: dit wordt een meesterwerk. Ik was er klaar voor. Het PS4-schijfje kwam binnen en ik ging er goed voor zitten. Daar gaan we.

Eerst de rest…

RDR2 begint in de besneeuwde bergen, wanneer je met een groepje outlaws onder leiding van Dutch van der Linde een nomadisch leven lijdt. Je speelt weliswaar vanuit de ogen van Arthur Morgan, maar je weet eigenlijk niks over hem. RDR2 wilt dat je de rest van de groep leert kennen. Een unieke manier om een game te introduceren. Eenmaal aangekomen bij je eerste kamp krijg je missies die gebonden zijn aan tutorials. Met Hosea ga je jagen op  een beer. Dit gaat hand in hand met gesprekken tussen Arthur en Hosea. Dit houdt zich een paar uur aan terwijl je je (geforceerd) verdiept in de achtergrondverhalen van de personages.

Het belang van het kennen en meeleven van deze personages is van cruciaal belang, wat later blijkt in de game. Na ongeveer 10 uur met de game heb je een goed idee wie wie is, en wie wat doet. Veel lichamen langzaam geloot, veel mensen begroet met ‘Hey partner!’ en een stuk of honderd keer gezegd tegen je paard dat ze een good girl is. Nu pas wordt het tijd om Arthur verder uit te diepen. 

En dat is waar mijn playthrough stopte. Ik heb 10 uur in RDR2 gestopt toen ik het beu was. Alles duurde lang. RDR2 was prachtig, maar niks voor mij. Weer een fast forward naar drie weken geleden Waarom kocht ik de game opnieuw? Ik had dit keer zin in een realistische game, waar ik lekker in gezogen werd. Ik wist dat RDR2 dit precies biedt, en besloot het opnieuw te spelen, maar dit keer wel ver komen. Klinkt als een dejavu, want zo ben ik dus ook in Death Stranding gedoken. Ik wist dat ik het wilde.

…daarna pas Arthur

Elk personage van de gang maakt immense character development mee, maar Arthur spant de kroon. Later in de game begint de aandacht meer naar Arthur te ‘shiften’  in plaats van de gang. Er gebeuren dingen die ik niet zal noemen, die grote impact hebben op de denkwijze van Arthur en hoe hij naar het leven kijkt. Doordat de game je eerst als een spectator liet spelen, toen de aandacht nog op de gang lag, wordt je meer verbonden met Arthur alsof ‘jij’ het bent. JIJ maakt die dingen mee en JIJ hebt een band met je paard. 

Doordat de game 50 uur lang is, spendeer je meer tijd met het personage. Of het nou naar de kapper gaan is of gekke zijmissies doen. In een zijmissie praat Arthur bijvoorbeeld meer over zijn verleden. Dat doet hij voor het eerst in de game, en hij bevestigt zelf dan ook dat hij hier nooit over praat. Die bevestiging is subtiel maar helpt zo erg om je verbonden te laten voelen met Arthur.

Daarbij geeft de game je ook optie om context te geven aan je acties zoals geen enkele andere game dat doet. Tegen elke NPC kan je praten. Greet – Antagonize – Defuse – Threaten – Rob (nee niet Geus). Zo kan je vriendelijk reageren op boze mensen, mensen begroeten. Het geeft je meer controle over wat normaal gesproken een stille game character is die nooit terugpraat. Het laat je wederom voelen alsof JIJ Arthur bent. 

Realisme boven alles

Met RDR2 ging Rockstar volledig voor realisme. Deuren doe je met volledige animaties open, loot items worden individueel afgebeeld in camps en pak je stuk voor stuk op, je wapen schoonmaken gebeurt niet in 1 klik, en ga zo maar door. Al die handelingen zorgen voor een minder vlotte ervaring. Dit is iets wat spelers die game niks vinden een zure nasmaak geven. Iets wat begrijpelijk is, niet iedereen houdt van hetzelfde tempo. 

Dat realisme is gedaan om je nog verder in de wereld te zuigen. Is verplicht lopen in je kamp een voorbeeld van onnodig realisme? Misschien. Maar Rockstar wilt dat je je tijd neemt voor de mensen in je kamp. Ze hebben soms nuttige informatie die ze aan je geven, die resulteren in een nieuwe beschikbare missie. Die op zijn beurt weer het verhaal verder uitdost. 

Als je paard niet dood kon gaan, of rustig respawnde, zou je niet beter voor hem/haar zorgen. RDR2 laat in mijn optiek zien dat realisme soms nodig is om je dichter bij een game te brengen. Het ligt er meer aan hoe open je staat voor deze aanpak. RDR2 is meer dan alleen een game. Het is bijna een tijdportaal naar een andere wereld. Een simulatie van hoe het toen was. Daarbij wordt je getrakteerd met gigantisch veel details en een grijpend verhaal. 

De spelwereld is een personage

Toch zou je zeggen dat zo’n game alsnog niet 50 uur hoeft te duren. “Kan ook wel in 30!”. Dat zou kloppen bij games waar de spelwereld niet een levend personage is. Bij games waar je in zijmissies cruciale informatie krijgt en invloed heeft op jouw personage en anderen. Het is een van de weinige games waarin ik van harte aanraad om de game volledig uit te pluizen, in plaats van alleen de main story missions te doen. Het is een van de weinige games waar ik soms een “dagje vrij” nam van missies en er even op uit ging in een van de steden. Beetje pokeren, tussen de kotsende mensen in de modder sochtends terug naar je kamp strompelen. 

Je hebt haast een leven in de wereld van RDR2. En net als in het echte leven sprinten we niet door ons huis om andere kleren aan te doen. En die hele rit vol met unieke avonturen en missies, vol met bloedspannende scènes en twists, mondt uit in een hartkloppend einde. Een einde waarin je flink geconflicteerd bent met de stand van zaken. Een einde waarin ik, na een traantje pikken, merkte waarom deze game lang moet duren. De verbintenis met de personages in deze game waren nog nooit zo sterk geweest door de tijd die game heeft genomen. 

Ik heb dan slechts een paar dingen aangekaart over deze fenomenale game. Ik kan zo een heel stuk schrijven over alleen de AI, of de feilloze graphics die de game heeft. Wat mijn grootste takeaway van RDR2 uiteindelijk echter is, is dat tijd nodig is voor diepgang. En in het geval van deze game, bleek het mijn grootste pluspunt. Ik mis de wereld nu al, en ik hoop stiekem dat Rockstar ooit met een RDR3 het realisme nog een stapje verder neemt. Een ding is zeker, Rockstar houdt van tijd nemen, of het in-game is of om games uitbrengen draait. Uiteindelijk hebben ze altijd groot gelijk en daarom wacht ik met plezier nog eens 10 jaar tot een volgende Red Dead Redemption.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 4.8/5 volgens 50 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
17 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
TheGoldenKid
TheGoldenKid
1 maand geleden

Oh man. RDR2, wat een goede game. Heb op sommige momenten nog steeds heimwee naar de game. Ben ook jaloers op de mensen die de game voor de eerste keer oppakken. Kon helemaal opgaan in de spelwereld. Soms was ik onderweg naar een missie en werd ik weer afgeleid door iets anders. Weersomstandigheden zijn ook waanzinnig mooi. Heb een keer een half uur lang (misschien wel langer) foto’s staan nemen van een onweersbui en geprobeerd een mooi plaatje te schieten van de bliksem. Kan me ook zo goed vinden in hetgeen je schrijft over de character development. Je krijgt echt een band met Arthur, waardoor het einde vd game me ook echt “gepakt” heeft. Deze staat wel in mijn top 3 (denk ik) van beste games die ik ooit gespeeld heb.

Laatst bewerkt 1 maand geleden door TheGoldenKid
Michael-Raymond-Clayton
1 maand geleden

Mooi stuk! Zelf ben ik destijds afgehaakt na een uurtje of 15. Enerzijds inderdaad vanwege het tempo, maar anderzijds omdat of ik of door een fout van mezelf of door een fout van de game (ik hou vol dat laatste!) een NPC onbedoeld voor zijn sodemieter schoot, hetgeen een hoop gevolgen had (achtervolgingen etc.) en JUIST vanwege dat lage tempo, de investering en het realisme vond ik dat onoverkomelijk. Het deed er niet meer toe.

Af en toe twijfel ik of er niet opnieuw aan moet beginnen, maar ja, die online trophies hè… Dat gaat m niet worden.

Poffdaddy45
Poffdaddy45
1 maand geleden

Ik ben totaal verslaafd aan deze game, absoluut de beste ooit. Heb nu zo’n 70% van de game gespeeld en bijna alle side games gespeeld ik kijk er gewoon naar uit als ik terug rijd van mijn werk wat voor avontuur we nu weer gaan beleven. Hoop inderdaad dat rockstar ooit nog een derde deel gaat maken.

Edel_Hart
Edel_Hart
1 maand geleden

Mooi artikel. Ik had hem volledig uitgespeeld, maar als er ondersteuning komt voor de PS5 (RDR app + evt geüpgrade beelden) wil ik deze zeker en vast nog eens herspelen!

Zou zeker en vast ook eens je mogelijke volledige artikel willen lezen met 5000 woorden over deze game 😉

adutchman
adutchman
1 maand geleden

Toevallig ben ik vorige week opnieuw begonnen aan de game. De eerste keer heb ik een beetje gerushed maar nu doe ik rustig aan. Als ik zin heb even een missie en ik moet zeggen dan geniet ik er veel meer van. Was vergeten hoe ontzettend mooi de game is. Rockstar is dan voor mij ook echt number one!

Luigi1985
1 maand geleden

Leuk artikel. Ik heb deze game juist laten liggen omdat hij me saai lijkt. Vanwege de traagheid. Ik moet sowieso bekennen dat ik de games van rockstar niet zo vet vind als de meeste mensen (denk ik).

Zo’n GTA is altijd leuk, maar toch mist er een echte hypefactor. Dat vond ik voor RDR1 ook en voor Bully etc. Puur persoonlijk

Kiekmgoan46
Kiekmgoan46
1 maand geleden

Rockstar had ook wel meer dan 5000 woorden nodig. Wat een krankzinnige hoeveelheid fantastisch gesproken dialoog zit er in die game.

En door al dat dialoog is Arthur Morgan met grote afstand het best geschreven personage ooit in videogames.

Heel netjes van Rockstar dat ze voor deze trage realistische route hebben gekozen, wetende dat ze menig gamer ermee zouden vervelen. Mooi dat ze ondanks het dikke budget zo’n “risico” durven te nemen en zijn gegaan voor hun visie ipv een zo’n groot mogelijke groep proberen te pleasen. Aan de andere kant moeten ze iets met al dat GTA V online geld. Mooi dat je dat terug ziet in de game.

Vond de traagheid/realisme tof, maar het schieten had wel een tikkie vermakelijker gemogen.

Vind dat je met 50 uur de game nog aardig gerushed hebt.

Wat een game. Lenny!!!

Charlie Mopps
Charlie Mopps
1 maand geleden

Heb rdr2 met moeite uitgespeeld. Ik heb hem niet weggelegd omdat ik net nieuwsgierig genoeg was naar het verhaal om door te blijven spelen. Uiteindelijk is er maar weinig blijven hangen merk ik nu. Vrijwel geen zijmissies gedaan omdat ik ze zo suf vond. Ontzettend overhyped als je het mij vraagt. Rdr 1 deed alles beter. Rdr 2 was praktisch dezelfde game maar met meer detail en tig keer zo traag. Om nog maar over de besturing te zwijgen. Alle plezier was voor mij uit rdr 2 gerukt. Ik heb rdr 1 echt kapot gespeeld, omdat het gewoon strakke gameplay had en echt een spelplezier had. Realistisch genoeg om geloofwaardig te zijn, maar tegelijkertijd speels genoeg om lekker te doen waar je zin in had. Als rdr 2 een uitbreiding van de Sims was had ik het geloofd.

rpenning
rpenning
1 maand geleden

Red dead 2 is een fantastische game, maar wel een waar je echt tijd/zin in moet hebben.
Ik heb hem dan ook de eerste keer 10 uur gespeeld en weer verwijderd. Holy shit wat is die game traag en saai in het begin.
Maar de 2de keer dat ik hem speelde had ik de juiste mindset.
en als de game je eenmaal los laat en je de wereld kan verkennen is het prachtig.
Dat is in mijn ogen het enigste echt goeie aan deze game.
Zelfs aan het einde van het verhaal kwam ik nog nieuwe dingen tegen of rare situaties.
En dat je met iedereen kan praten werkt geweldig.
Maar aan de andere kant vond ik heel veel dingen ook kut!! Zoals de controls die game bestuurd zo traag en niet precies net als het schieten. Ik zet dan ook altijd die auto aim bullshit uit en dan word het meteen een stuk moeilijker.
En het verhaal vond ik niet zo tof veel te lang uitgerekt, maar dat komt ook omdat ik een good Guy wou zijn en dus iedereen hielp en iedereen vond me aardig. En dan in het volgende verhaal missie schiet je die hele stad aan kloten en heeft iedereen een hekel aan je.
dat vond ik zo niet tof.
Maar ondanks alle min punten is dit zo wie zo een must play!!!!!

xevulutionx
xevulutionx
1 maand geleden

Rdr2 is, veel meer dan de hoge cijfers vermoeden, een game die de meningen altijd zwaar verdeeld als ik met andere gamers het hierover heb. Ik zit in het kamp dat de kwaliteit, de voiceovers en geschreven verhalen van zeer hoog niveau zijn.
Echter vond ik aan de andere kant het verhaal alles behalve doorpakken en heb ik de game na 2-3 voor mij tergend trage hoofdstukken zomaar een jaar laten liggen. Vorig jaar toen bij wat gamedroogte wel af weten te ronden maar t gevoel dat t onnodig lang duurt voordat je als speler (in mijn beleving) echt geraakt wordt om door te spelen. De controls zijn bij vlagen ook storend maar dat is al vaker gemeld.
Dit fenomeen wat ik hierboven beschrijf ervaar ik overigens ook steeds vaker in open wereld titels, ik lijk er steeds moeilijk in te komen en loop er ook al bij 3 assassins creed delen tegenaan. Ik hunker daardoor meer naar gesloten games sinds enige tijd.

Claim een gamecode en schrijf een review!

Het Anime topic